Ervaringen met het UMCG?

[Gwendolyn]

Martijn, ja dat klopt, ieder heeft zijn eigen protocollen, werkwijzen.

Gwendolyn

[valencia]

hoor wel veel positieve dingen over het UMCG gelukkig, ik heb gister maar weer eens gebeld want zat alweer een maand te wachten op die brief en kreeg te horen dat ik volgende week weer terug moet bellen want het lag nog bij de psychiater (helaas). hopelijk volgende week wel beter nieuws

[Jake]

Gefeliciteerd Martijn! Blij dat het tenminste bij anderen wel snel gaat.

In mijn geval heb ik me aangemeld in oktober 2010, had intake jan 2011, eerste gesprek psychiater juli 2011, juni 2012 bloedonderzoek en gisteren EINDELIJK de uitslag. Ik had de afgelopen 3 maanden al meerdere keren gebeld, maar ik werd steeds niet teruggebeld zoals beloofd. Gisteren kreeg ik dan eindelijk bericht en wat bleek? Ik had al die tijd al met hormonen mogen beginnen! Aan de ene kant heel blij natuurlijk, maar ze hebben me wel mooi 3 maanden voor niets in spanning laten wachten. Ik raad dus echt aan om minstens elke 2 weken te blijven bellen, want qua communicatie ontbreekt er nogal wat aan.

[Laurens2]

@Juno: Was dat ook bij het UMCG? Ik geloof dat het wel iets sneller gaat dan bij het VUmc, zeg maar 2 jaar bij jou en bij Amsterdam zal het wel 2,5 jaar zijn (3mnd voor intake, 1,5 jaar voor diagn en dan nog 1 jaar gesprekken).

Maar evengoed gefeliciteerd dat je met de hormonen mag beginnen Erg fijn om te horen dat langzamerhand meer mensen met hormonen gaan beginnen.

[Minne]

Donderdag weer bij het UMCG geweest voor die biografie, ging een beetje vreemd, ik had het idee dat de psych zich op de tijd verkeken had want in het begin wilde hij alles heel gedetailleerd weten en tegen het einde was er opeens geen tijd meer, waardoor ik een hoop-voor mijn idee-belangrijke dingen helemaal niet heb kunnen vertellen. We hebben bijvoorbeeld niks gezegd over de afgelopen 2 jaar en hoe het nu gaat, terwijl dat juist is wanneer ik met dit bezig ging. Daarnaast was ie erg gefocussed op het relatie en seksuele aspect van de biografie en dat speelt maar een hele, hele kleine rol bij mij. Ik probeerde hem dat uit te leggen, maar dan ging ie weer door op waarom dat dan was en hoe dat dan was en blablabla. Soms vergeet ik dat relaties en seks voor andere mensen heel, heel belangrijk zijn, terwijl het voor mij nauwelijks van belang is. Het staat gewoon niet op mijn radar, m'n werk en vrienden en hobbies zijn veel belangrijker voor me dan een eventuele liefdespartner-dat is me te veel gedoe. Had ook het idee dat de dingen waar ik het wél over wilde hebben, dat ie die niet echt snapte en dan maar weer snel overging op dat hele 'liefde' gedoe. Dat, en hij had helemaal medelijden met dat ene vriendje dat ik als puber eens gehad heb en niks seksueels mee wilde. Of het nog goed gekomen was met die jongen. Ja hoor, samen zijn met mij zorgt niet voor blijvende psychische schade, haha XDD. Misschien had ik moeten zeggen dat ik mezelf redelijk als aseksueel zie, maar ik dacht dat ie dan helemaal uit z'n stoel zou vallen van verbazing. Hoe dan ook, ik had de biografie liever zelf geschreven. Maar het zal allemaal wel, misschien kan ik nog dingen rechtzetten als de diagnostische gesprekken eenmaal beginnen. Nu is het toch nog een half jaar tot een jaar wachten, dus het heeft ook vrij weinig zin om me er nu zorgen over te maken.

[Jasper]

Wat jammer dat je het niet over de dingen kon hebben wat voor jou belangrijk is, Sietse! Ik herken wel wat je schrijft over relaties etc. Ik houd me daar ook niet mee bezig, is ook niet belangrijk voor me. In de tijd dat ik mijn gesprekken had, is daar overigens bijna niet over gesproken. Ik hoop dat je niet al te lang hoeft te wachten voor het vervolg!

[Martijn]

@juno Gefeliciteerd dat je eindelijk mag beginnen. Communiceren blijft moeilijk voor mensen.

@Sietse Zit je nog bij de intake gesprekken of al bij de diagnostische fase? Bij mijn Diagnostische fase werd ook veel gesproken over relaties en seksualiteit. Herken me ook in jouw verhaal Sietse. Nooit echt interesse gehad voor relaties. Moet toegeven dat het nu wat begint te komen nu ik mezelf kan zijn.

[Jake]

@Mark: Ja dat was ook bij het UMCG, en inderdaad, vergeleken met het VUmc is het alsnog snel gegaan.

@Sietse: Ik vind relaties ook niet belangrijk, maar dit werd bij het UMCG inderdaad niet begrepen. Ze bleven doorgaan over (het gebrek aan) relaties. Het is te begrijpen dat ze hier verder op in willen, want dit kan een symptoom zijn van grotere problemen. Dat sommige mensen gewoon niet geïnteresseerd zijn vergeten ze wel eens.
Misschien dat dit komt omdat een psycholoog of psychiater vooral te maken krijgt met mensen met psychische problemen. Ikzelf ben vierdejaars psychologie student, en tijdens de opleiding wordt je inderdaad geleerd om op elk enigszins afwijkend antwoord in te gaan. Het probleem is dat er in ons geval psychisch (vaak) niet veel aan de hand is, waardoor zo'n aanpak van een psycholoog wellicht niet goed aansluit.

[Gabriël]

@ Sietse: Jammer dat die psych er zo op bleef doorgaan! En ik vind het eerlijk gezegd ook kwalijk dat hij zich afvraagt of het met die jongen wel goed is gekomen waar je seksueel niks mee wilde...
Ik had bij mijn intake bij de VU ook dat er diverse vragen waren over sex en masturbatie enzo, maar ik zei direct al dat ik asexueel was en daar dus totaal geen behoefte aan heb of fantasieën over heb. Hij ging er gelukkig niet heel erg op verder in. Maar ik vroeg hem wel waarom men het zo belangrijk vond (ook in die vragenlijsten) van je sexuele fantasieën tijdens masturbatie. Toen antwoordde hij dat veel transgender mensen tijdens die fantasieën en hun dromen zichzelf zagen in hun gewenste geslacht.
Dat verbaasde me wel; als het zowel in sexuele fantasieën als gewone dromen gebeurde, waarom stond er in die vragenlijst niks over hoe je jezelf ervaarde tijdens je dromen? 's Nachts in mijn dromen ben ik ook meestal onzijdig, of een hele vrouwelijke jongen. Als ze daar naar hadden gevraagd had ik dat gewoon kunnen antwoorden. Maar nee, sex is blijkbaar toch weer belangrijker...

Maar jammer dat het zo verliep en hopelijk kan je het inderdaad later alsnog weer rechtzetten.

[Minne]

Bedankt voor de reacties, het is goed om te weten dat jullie dit herkennen, dat het dus niet aan deze psych lag. Weet ik ook meteen dat ik me erop voor kan bereiden dat dit vaker langskomt(dit was pas de intake). Eigenlijk ben ik blij dat sex en relaties me niet interesseren, want het lijkt me behoorlijk ingewikkeld allemaal om sex te willen hebben met een lichaam dat niet bij je geslacht past, of verlangens waar je nooit aan kunt voldoen. Dat is in ieder geval één ding waar ik niet mee zit XD En bij de diagnostische testen ga ik maar gewoon duidelijker zijn dat het me niet zo boeit allemaal, hopelijk snappen ze het op een gegeven moment.