Ik ga op dit moment nog door het leven als jongen, maar ik wil deze winter graag voor het eerst naar buiten als vrouw. Echter, mijn vader wilt echt niet dat ik dit doe zonder dat ik make-up draag. Hij denkt zelf dat andere mensen zullen zien dat ik biologisch gewoon een jongen ben, me zullen uitlachen en nakijken. Ook vindt hij dat ik gewend moet raken aan het dragen van make-up (ik hou namelijk niet van make-up) en dat ik het mijn hele leven lang nodig zal hebben.
Ik ben 1.70m en heb van mezelf al geen mannelijk figuur, dus wat dat betreft zal ik niet opvallen. Mijn gezicht vind ik ook niet echt mannelijk, maar sinds mijn vader dit heeft verteld voel ik mij er erg onzeker over. Ik heb het gevoel dat ik de rest van mijn leven make-up 'nodig' zal hebben en ik durf nu eigenlijk niet meer mijn plan om naar buiten te gaan door te zetten.
Natuurlijk wilt mijn vader me beschermen voor de buitenwereld, maar hij heeft me diep gekwetst door dit te zeggen. Ik laat niets merken, maar ik ben er continu mee bezig in mijn hoofd. Ik vind zelf dat iedereen moet dragen wat hij of zij wilt, iedereen is mooi in mijn ogen. Helaas ben ik de uitzondering in mijn ogen, en ik weet niet hoe ik hiermee moet omgaan.
Sorry als dit zeurderig overkomt of dat ik me aanstel, maar ik zit hier best wel mee. Ik vraag me af of ik moet toegeven en mij gewoon altijd zal opmaken als vrouw of mezelf zijn en geen make-up dragen. Ik heb al een aantal keer mezelf opgemaakt, maar ik voelde mij er nooit goed bij. Ik vond het eerst ook onnodig, maar nu twijfel ik toch wel heel erg... Ik hoop dat jullie me kunnen helpen..