testosteron en ADHD?

[SamSilver]

Ja ik wist niet goed waar dit plaatsen, als het ergens anders hoort, verhuis het dan maar.

Ik zit nog niet aan de testosteron maar dankzij het feit dat ik toch heb geaccepteerd dat ik mezelf mag zijn (ookal ben ik dat nog niet 100%), heb ik de indruk dat ik nogal....ja adhd'erig ben? sta te springen, allee zeg, ik weet niet hoe het te omschrijven, alsof ik met momenten echt veel te veel energie heb (meestal heb ik dit als ik rondloop in een pretpark, dan lijk ik te springen, ben ik nogal vlug of druk...men zusje zegt dan altijd: doe eens effe rustig!) Men broer heeft wel adhd, allee nooit 100% vastgesteld, maare wij (familie) als omstaanders, ja da was gewoon overduidelijk.
Omdat ik in het verkeerde lichaam zat (ookal gaan veel mensen niet akkoord met die opmerking! maar voor mij voelt dat wel zo), trok ik me terug, was muisstil, zei nooit iets, liet me nooit zien, was altijd op mijn kamer alleen aan het tekenen.......en omdat ik me anders voelde als al de rest (wetende nu dat dat transgender gerelateerd was, maar toen bestond dat dus niet, voor mij en de wereld om me heen) werd ik dus gediagnosticeerd met autisme spectrum stoornis.

maare nu begin ik daar toch wel had aan te twijfelen, als ik nu al adhd trekken krijg....wat gaat testosteron daar strak mee doen?
Word ik dan helemaal een druk oevrweldigd springend persoon? amai, men familie gaat daar blij mee zijn.
Dus iemand ervaring met adhd en testosteron? (strak word ik nog erger dan men broer, en ze vinden me nu soms al erg, met name als ik game....iedereen verschiet zich rot van me )

Zou ik dit ook tegen men therapeut zeggen? allee die gaat wel niet over hormonen, of alleen tegen de "hormoonspecialist" ja lol ben effe naam kwijt :p

[Anon20190508]

Denk dat het beste is om een professionele assessment te verkrijgen over dit, want mensen kunnen prima heel druk zijn zonder ADHD te hebben. Zelf maar ervanuitgaan dat je ADHD hebt is namelijk niet slim, en dit ook niet benoemen naar je behandelend psycholoog... ja, is toch informatie achterhouden die misschien heel belangrijk kan zijn.

[Jer158]

Wow, dit is ontzettend herkenbaar! Op de basisschool was ik wel altijd druk, maar vanaf de middelbare heb ik mij volledig teruggetrokken. Een overlevingsstrategie, door het anders zijn (trans, ADHD, etc.) en continue afgewezen worden. Ook ik ben nooit officieel gediagnosticeerd, wel "kenmerken van" (en het advies om terug te komen als mijn transitie de ADHD niet magisch geneest ).

Voor mij heeft testo nul invloed gehad op de ADHD-kenmerken. Dingen zijn veranderd, maar niet zozeer erger of beter geworden. De ergste dysforie is verdwenen, en ik heb dus meer ruimte in mijn hoofd voor andere dingen. Dat was wel een (enigszins) direct effect.

Overigens heb ik dit niet open met mijn genderpsych besproken tot na groen licht, lol. Daarvoor scoorde ik wel al beetje-hoog op een screeningslijst voor ADHD, maar dat heb ik toen uitgelegd met "ik heb chronische pijn, logisch dat ik daar zo op reageer". Als het iets is dat invloed heeft op je leven (en dat is een criterium dat ADHD onderscheidt van "gewoon" wat drukker en ongeconcentreerder zijn), dan gaat het sowieso ter sprake komen in je levensverhaal e.d.
ADHD (en ook autisme) is absoluut geen contraindicatie voor een transitie. Het is alleen maar fijn als je van tevoren weet waar je op moet letten! Zo was bij mijn transitie mijn teruggetrokkenheid nog wel iets wat ik in de gaten moest houden, maar ook geen contraindicatie.

[SamSilver]

op eros bedoelde: ik bedoelde meer van: wat als je van nature al vrij uitbundig bent, of testosteron dat dan nog eens extra vergroot of niet, mja zal t volgende keer aan men therapeut vragen.
Die horen dat toch te weten zeker.

[Daniet]

Als gediagnostiseerde AD(H)D'er, kan ik wel meepraten over dit topic.

Ik heb eerder in mn leven al een klein onderzoekje uitgevoerd omtrent adhd en testosteron, en dan voornamelijk adhd medicatie. Die combinatie blijkt geen problemen te veroorzaken. Verder denk ik dat t sws per persoon verschilt wat de effecten zijn van testosteron en dat niet zo zeer met ADHD te maken heeft.

Wel moet ik zeggen dat AD(H)D veel meer is dan 'druk zijn' zoals je beschrijft. Als je echt wil weten of het bij jou past, zou ik op onderzoek gaan. Sws zijn worden als chaotisch, concentratieproblemen, rusteloosheid (niet perse druk), motivatie problemen en hyperfocus zijn belangrijke kenwoorden die bij de diagnose horen. En niet te vergeten: men kan alleen gediagnostiseert worden als men er voor langere tijd, over meerdere levensgebieden, zodanig last van heeft dat het je gewone leven belemmert.
Ik wil niet geïrriteerd klinken, maar 'staan te springen' zoals je het verwoord klinkt een stuk leuker dan de shit waar ik dagelijks mee te maken heb xD En weet je, veel energie hebben is echt geweldig, en ik ben blij voor je dat je niet meer dat teruggetrokken kind ben, maar zoals Eros ook al zegt, trek alsjeblieft niet te snelle conclusies zonder je erin te verdiepen.

Anderzijds, ADHD is genetisch overdraagbaar en als je broer het serieus heeft, dan is de kans dat jij het hebt, ook best groot. Ik wens je iig succes met je zoektocht en kom gerust met vragen. Ik voel me onder tussen net een lopende enceclopedie als het gaat om ADHD xD

[Benjamin]

sta te springen, allee zeg, ik weet niet hoe het te omschrijven, alsof ik met momenten echt veel te veel energie heb (meestal heb ik dit als ik rondloop in een pretpark, dan lijk ik te springen, ben ik nogal vlug of druk...men zusje zegt dan altijd: doe eens effe rustig!)

Je zou ADHD kunnen hebben op basis van wat je vertelt, maar het hoeft niet. Ik neig eerder naar het laatste. ADHD is meer dan druk/springerig zijn, of hoeft er zelfs niets mee te maken te hebben. Zeker gezien je leeftijd (34) is het eerder te verwachten dat je een druk hoofd zou hebben, drukke moeilijk te kanaliseren gedachten, en dat je snel moe bent door de overprikkeling en het niet kunnen doseren van je energie over de dag heen, door hyperfocussen, etc. Wat ik bij mezelf zie en bij andere ADHD´ers in mijn steungroep, is dat de ADHD eerder lijkt te leiden tot chronische vermoeidheid naarmate de jaren vorderen, dan tot chronisch druk gedrag. Ook bij kinderen ligt het genuanceerder trouwens.

Zo´n blije pipo in een pretpark is eerder een stereotypering van een stoornis, dan de bittere realiteit. En zoals al gezegd, als je klachten hebt (dus: als je ergens daadwerkelijk onder lijdt), moet je ernaar laten kijken en niet jezelf gaan diagnosticeren en jezelf daar vervolgens dingen over gaan afvragen. Dat lijkt me gewoon niet zo nuttig, en het is ook niet leuk om dit soort dingen te lezen voor de mensen die daadwerkelijk een diagnose hebben en daarmee in gevecht zijn iedere dag trouwens. Hierbij.

Overigens is mij niets bekend van onderzoek naar de effecten van HRT op ADHD.

(en het advies om terug te komen als mijn transitie de ADHD niet magisch geneest ).

Je had het al eens verteld, maar dit blijft me verbazen. Niet te geloven.

[Jannet V]

Je uitbundigheid kan best de euforie zijn van je zelfacceptatie. Ik kan me herinneren dat ik er zelf bijna vleugels van kreeg. Misschien gaat de testosteron het euforische gevoel ook nog iets versterken (dat deed de estradiol bij mij) maar dat gaat zeker weer afzakken zodra je nieuwe puberteit vordert. En de nieuwe standaard gewoner begint te worden.

[Hrafn]

Klinkt een beetje als ik als wanneer ik een beetje manisch ben! Ik heb zelf, vanwege mijn bipolaire stoornis (manisch-depressieve stoornis), gekozen voor het dagelijks smeren van gel zodat het niveau van de testosteron dan vrij constant is. Bij injecties kan het zijn dat je nogal euforisch wordt als het net geïnjecteerd is. Als je dus hyper blijft is dat misschien een optie. Maar zoals Jannet al zegt, de kans is groot dat je euforisch bent omdat je eindelijk jezelf kan zijn.

Voor nu maar gewoon genieten, het klinkt ook alsof je superblij bent, niet heel gek om nu hyper te zijn.

[SamSilver]

(omg zeg soms is het ingewikkeld om iemand te quoten, je moet al goed lezen of je haalt de verkeerde code weg :s)

Dat lijkt me gewoon niet zo nuttig, en het is ook niet leuk om dit soort dingen te lezen voor de mensen die daadwerkelijk een diagnose hebben en daarmee in gevecht zijn iedere dag trouwens. Hierbij.

Ja sorry als ik soms iemand op zen tenen trap, of mensen zich aangevallen voelen (je moet dit niet persoonlijk oppakken he, ik zeg het maar in het maar in het algemeen), om de een of andere manier, god weet hoe of wat, ben er zelf nog niet achter, pakken mensen 50% van alles wat ik zeg verkeerd op, het zal wel aan mij liggen, ik zal alles wat ik wil zeggen 50% van de tijd wel verkeerd neerzetten (of zelfs zeggen, dat gebeurt dus nog vaker, ookal zeg ik bijna nooit iets maar goed), ik kan dingen cru zeggen, bot overkomen, ik doe men best om dit te veranderen..........misschien word het zelfs straks alleen maar erger als ik meer mezelf ben (want ja zo ben ik eigenlijk ook echt, ik weet het super slechte eigenschap)

anyway.....ik wilde ook helemaal niet zeggen dat ik ADHD heb, en heb ook nergens geen last van....sorry voor degene die het wel hebben.
Allee ik heb zoveel, ik kan me gemak zeggen dat ik overal last van heb, ma zon type mens ben ik niet, i'm thinking positive always!
Ik wilde gewoon ervaringen in hoever testosteron je karakter kenmerken versterkt....of misschien verzwakt.
Ik zei tegen mijn therapeut bv dat ik nu praktisch nooit kwaad word, ik kan mezelf goed tegenhouden (dat wil niet zeggen dat ik vanbinnen niet ben ontploft!) en ik vroeg aan haar wat dat dan gaat geven die testosteron, voort zelfde geld word ik gemakkelijker....minder geremd en ontplof ik dus niet alleen vanbinnen maar vooral vanbuiten....daar heb ik dus wel wat schrik voor.
Maar aan de andere kant, ik kan ook gemakkelijk iets nieuw aanleren, of een andere manier zoeken om ergens mee om te gaan.

Dus forget what i said, btw kan ik het onderwerp veranderen?
T is dus eigenlijk: testosteron en je karakter.

[Anon20190508]

Je karakter verandert overigens sowieso niet, al zullen mensen om je heen misschien zeggen van wel. Dat komt doordat vaak het gevoel van bevrijding heel groot is als je jezelf accepteert en eventueel aan hormonen gaat, en dan komt er vaak een kant van je boven die je juist erg verborgen hebt gehouden van de wereld, omdat dat niet 'gepast' was.
Testosteron zal je geen wandelende woede-tijdbom maken, maar wel kan je meer moeite hebben met het reguleren van die woede. Je word ook niet emotioneel afgestompt zoals je vaak hoort, maar uiting geven tot je emoties kan wel moeilijker worden. Ken trans mannen die het uitleggen als 'ik WIL wel huilen maar de tranen komen gewoon niet'.

https://www.nemokennislink.nl/publicati ... stosteron/

Even googlen op 'effect testosteron' en je vind genoeg, ook heel veel op YouTube van trans mannen die het zelf uitleggen.

https://www.youtube.com/watch?v=R-svmNMmhHI
https://www.youtube.com/watch?v=OirIUKdRpc4
https://www.youtube.com/watch?v=MGwW6M_Tyy8&t=3s
https://www.youtube.com/watch?v=LfA6sxATzZk

Ja, hij geeft fantastisch advies en weet first-hand wat er verandert en wat niet, maar onthou altijd dat iedereen anders is, en niet hetzelfde reageert. Niemand kan je precies vertellen hoe jij veranderd als je aan de T gaat!

(En dit is het internet, waarin niemand kan horen op welke toon jij dingen schrijft of bedoelt, zo werkt het helaas. Feit blijft dat je inderdaad jezelf al hebt gediagnosticeerd met een aandoening waas heel veel mensen daadwerkelijk door worden beperkt in hun dagelijkse leven, en een klein momentje rondsnuffelen online geeft al genoeg resultaten over wat ADHD daadwerkelijk is vs 'ik ben altijd actief en blij!!!!!!!'. Beetje zelfde situatie als zeggen dat je depressief bent als je 'wel eens verdrietig bent', en iedereen heeft al algemeen geaccepteerd dat die twee niet hetzelfde zijn. Snap dat jij je een beetje aangevallen voelt, maar volgende keer gewoon eventjes eerst nadenken over en opzoeken wat je neerzet )