Prettige feestdagen

[Tanja]

Ik wil een ieder hele fijne kerstdagen en een fantastisch 2019 toewensen.
Ik hoop dat een ieder mooie dagen heeft met geliefden of anderzijds betrokkenen en dat een ieder zijn of haar dromen mogen uitkomen.

Dikke kus XXXX Tanja :text-merryxmas:

[Anon20190508]

Iedereen fijne feestdagen, inderdaad! Dat je je op je gemak mag voelen bij je familie en vrienden en dat 2019 voorspoedig mag verlopen!

[JesseJessie]

Ja prettige feestdagen allemaal!!

[Marica]

Ook namens mijn vrouw en mij een fijne Kerst en een fijne en veilige jaarwisseling. :text-merryxmas: :text-happynewyear:

Dikke Kus, Marica

[Simão]

Prettige kerst allemaal!

Zelf doe ik er niets aan, ik ben niet kerkelijk (hier is het avondmaal op de 24ste en daarna de mis eigenlijk kerstmis, de dag erna heeft bijna iedereen vrij, maar dat is het dan wel) en het is hier gewoon mooi weer, de kamille bloeit in de wei en aan de overkant loopt een kudde schapen met lammetjes.
Overigens heb ik ooit eens iets gehoord tegen het kerstlied "Stille nacht, heilige nacht" wegens de herdertjes die bij nacht in het veld lagen, maar hier in het zuiden is het vrij normaal dat ze zomer en winter dag en nacht buiten zijn, en ik denk dat het in het gebied waar het bijbelverhaal ontstond echt niet ander is. Het is voor mij dus wél volkomen logisch dat er herders bij nacht in het veld lagen...

[Benjamin]

Prettige kerst allemaal!

Zelf doe ik er niets aan, ik ben niet kerkelijk (hier is het avondmaal op de 24ste en daarna de mis eigenlijk kerstmis, de dag erna heeft bijna iedereen vrij, maar dat is het dan wel) en het is hier gewoon mooi weer, de kamille bloeit in de wei en aan de overkant loopt een kudde schapen met lammetjes.
Overigens heb ik ooit eens iets gehoord tegen het kerstlied "Stille nacht, heilige nacht" wegens de herdertjes die bij nacht in het veld lagen, maar hier in het zuiden is het vrij normaal dat ze zomer en winter dag en nacht buiten zijn, en ik denk dat het in het gebied waar het bijbelverhaal ontstond echt niet ander is. Het is voor mij dus wél volkomen logisch dat er herders bij nacht in het veld lagen...

Is dat niet gewoon ´De herdertjes lagen bij nachte´? Overigens is het typisch aan het ontstaan van kerstliederen, dat de herders en de stal, het hele romantische gebeuren waar je niet goed van wordt, pas later op de proppen kwamen. De vroege kerstliederen zijn heel sober en mystiek van aard, en gaan hoofdzakelijk over het wonder van menswording van God en verder niet zo veel eigenlijk.

Vgl. 14e eeuw, het prachtige:

Sijs willekomen heirre kerst,
want du unser alre heirre bis,
sijs willekomen, lieue heirren,
her in ertriche also schone.

Later kwamen er kneuterige gedrochten als ´Maria die soude naer Bethlehem gaen´:

Sint Josef die moest er om watertje gaen,
en de Leye was toegevroze;
Sint Josef die sloeg er een lommetjen in
al met zijn toebakdooze.

Wtf gebeurde daar? Later Goddank gewijzigd in:

't Was er wel zoo een koude nacht,
als Jesutje wierd geboren;
Sint Joseph zoude om watertje gaan,
en het putje was toegevrozen.

Nog steeds irrelevante informatie, maar al beter. Ik wens iedereen prettige Kerstdagen, zonder toebakdooze en ander gezeik.

[Simão]

O ja, is ook zo! Nou ja, ben slecht in dat soort dingen. Sinds mijn prille jeugd geen kerstliederen meer gehoord. Ik vermijd ze als de pest.
Ben ooit eens naar de vermaning geweest zoals de Doopsgezinde "kerk" dan heet, want een oudere zus zat in het kerstspel. Ze was engel en stond op het balkon in een koor en het enige dat ik me van de hele avond kan herinneren is de open mondjes die er uitzagen als vogeltjes in een nestje die gevoederd werden en dat ze een kringetje op een stokkie op haar hoofd had. Vleugels had ze vast ook, maar die kan ik me niet herinneren. Niet een ding van op het toneel en niet 1 liedje is me bijgebleven. Heb vooral veel met het zand op de vloer gespeeld en me gewarmd aan een stoof. Ik denk dat ik 6 was. Volgens mij kregen alle kinderen een kadootje en ik denk dat ik toen het Dick Bruna boekje van sneeuwwitje heb gekregen.

We hadden vroeger trouwens nog echte kaarsjes in de kerstboom. Dat zorde bij mij voor veel spanning door angst voor brand. En dan die kut lp´s met kerstliederen, getverdemme. Kan me niet herinneren dat ik ooit een prettige kerst heb gehad. Dat kwam pas toen het commercieel werd en we lootjes gingen trekken voor kadootjes, en de ouderwetse kerstsfeer eigenlijk overboord ging, maar toen was ik al een tiener.
Nieuwerwetse kerstliederen gezongen door volwassenen trek ik ook beter.

[Benjamin]

Kan me niet herinneren dat ik ooit een prettige kerst heb gehad.

Hoe kwam dat?

Ik heb ook gemengde gevoelens bij Kerstmis. Zondag was bij mij thuis vroeger verschrikkelijk want we mochten helemaal niks en de kerkdiensten waren zonder einde. Er werd op zondag altijd meer geslagen en er was meer ruzie. Feestdagen waren zondagen in het kwadraat. Ik kan me heel wat afranselingen herinneren. Een van de redenen dat ik niet van gourmetten houd is dat ik het associeer met klappen krijgen en ruzie.

[Simão]

Dat is zwaar klote voor je.

Bij mij was het, wat ik al zei, vooral de spanning wegens brandgevaar. En kerstliederen op de pick-up de hele dag door. Mijn kindertijd is van de vroege jaren 60.
We deden niet aan kadootjes ofzo. Het was veel soberder. Korte dagen vond ik sowieso erg en ik was bijna altijd lange tijd ziek in de winter. Had zware bloedarmoede en een slecht immuunsysteem. Dus het zal wel een combinatie van dingen zijn geweest dat ik er gewoon geen herinneringen aan heb die de moeite waard zijn.
De enige leuke herinneringen zijn dat mijn oma zo´n ding op tafel had staan met engeltjes dat ging draaien door de warmte van vier kaarsjes eronder.
En een kerstmaal bij mijn tantie waar werkelijk de hele familie van mijn moeders kant was, inclusief de zusters van mijn oma en een van de mannen van die zussen was "ome Lam" dat vond ik toen byzonder grappig.
Ik zeg niet dat het slecht was, maar "vrolijk" of "gelukkig" of "prettig" doesn´t ring a bell in mijn herinnering.

Ruzie was er bij ons het hele jaar door. Het hok was gewoon te vol met 5 kinderen en vaak aanhang die mee at en bleef slapen (we lagen niet zelden met 2 of 3 in een eenpersoonsbed, 4 van ons lagen sowieso in stapelbedden. Heb zelfs wel op twee tegen elkaar geschoven stoelen moeten slapen), mijn moeder is een narcist, mijn vader zit op het autistische spectrum en hadden altijd ruzie met elkaar. Maar er was geen geweld. En ze deden eigenlijk best wel hun best om het leuk te maken. We zaten vaak te knutselen aan tafel en als we uit school kwamen was er thee met een koekje, we konden onze verhalen en meningen levenidig kwijt tijdens het eten (Italianen zijn er niks bij), we konden verkleden met alles gewoon uit de kast, en iedereen speelde graag bij ons want er waren geen regels en we hoefden nooit zelf op te ruimen. En ik liep gewoon in jongenskleren rond met mijn duim in mijn mond en had mijn eigen wereldje. Kan niet zeggen dat ik het als slecht heb ervaren, zelfs het getreiter van mijn zus en de nachtmerries nam ik gewoon voor lief, maar achteraf kan ik wel zien wat er allemaal mankeerde, maar ben daar verder niet zo mee bezig.
Ben goede maatjes met die zus. We skypen elke weekdag en houden vakanties met elkaar.

[Hrafn]

Ik vond kerst toen ik een klein kind was echt magisch met een vast ritueel :wakker worden met klokgelui op een lp (ik geloof dat daarna de Wiener sängerknaben van start gingen) dan kwamen mijn ouders met een waxinelichtje in een theeglas voor mijn broers en mij waarmee we dan in het donker de trap af liepen. Er waren echte kaarsjes in de boom, met mijn vader stand-by voor noodgevallen... Ik had er toen het volste vertrouwen in dat mijn papa de brand wel zou blussen.
In mijn puberjaren begon kerst echt een beproeving te worden. Proberen gezellig te zijn enzo en blij zijn om op tweede kerstdag 's avonds naar de kerstswing (LVC Leiden) te ontsnappen waar we altijd belachelijk vroeg waren, bijna de hele dansvloer voor mezelf, yay!
En dan als volwassene me toch altijd verplicht voelen om' gezellig ' kerst te vieren met mijn ouders, altijd awkward, ik heb altijd zo'n opzitten en pootjes geven gevoel in dat soort situaties (vanwege mijn moeder)