Klein_Rots_Otter schreef: 15 jan 2019, 17:25
Grappig (geen goede formulering) dat je het zo ervaart.
Ik kan het wel begrijpen. Maar zelf denk ik er niet op die manier over na bij MtF. Ik zie het niet als zonde is dat je je lichaam, ookal dat is waar ik naar onderweg ben. Zie het meer als: iedereen heeft zijn weg naar zijn ware ik, of dat nou de FtM is, zoals ik of de MtF.
Dus bij mij geen gedachte van: goh waarom zou je dat doen? (MtF) ik snap het proces, snap waarom iemand het zou doen, want het is inderdaad een soort spiegel van mijn proces.
In ieder geval goed dat je het gevoel herkent en erkent bij jezelf, of het dan onrealistisch is of niet, het is er gewoon.
Bij mij werkt het eerder vaak zo van dat als ik vrouwen zie, die bijv. vrij naakt erbij lopen (bijv. veel decolleté laten zien), dat ik dan echt denk: MIJN GOD, WAAROM DOE JE DAT?!
Dat ik dan eigenlijk zelf een soort plaatsvervangende afkeer ervaar.
Dat is ook vreemd opzich..
Ik kan me hierin vinden.
Bij mij ook geen gedachtes naar MTF als: Waarom zou je dat doen? Waarom gooi je dat weg? Ik kan me voorstellen dat mensen er zo over kunnen denken, maar ik weet ook hoe het voelt om iets aan je lichaam te hebben wat volgens het hoofd niet klopt (niet dat jullie dat niet weten). Dat laatste is in ieder geval sterker. Bij mij is het dan eerder medelijden dan jaloezie. Een ruilbeurs zal fantastisch zijn.
Ook ik vraag me soms af waarom vrouwen er op een bepaalde manier bij lopen, zoals veel decolleté, ontzettend hoge hakken, veel make-up. Dan ervaar ik ook een soort afkeer. Maar... dat heeft waarschijnlijk te maken met smaak, ik val daar namelijk niet op. ^^
Trots_Valk_Gans schreef: 16 jan 2019, 18:19
Ik gebruik het woord jaloers, maar ik voel hetzelfde als jij. Soms steekt het en ben ik er verdrietig over.
Jaloers is een te groot woord. Ik voel geen enkele afgunst. Het is dat het verlangen op zo’n moment zo groot wordt dat het pijn doet
Zo waarlijk schrijf jij nu precies wat ik voel / voelde. Het 'verlangen naar' was zo sterk dat ik in een constante depressieve staat verkeerde en aseksueel werd. Dat bleek zo te zijn bij mijn behandeling voordat ik bij Stepwork begon. Mijn psychologe pelde als het ware die mannelijke laag die ik in al die jaren had opgebouwd voorzichtig af, waardoor mijn ware ik tevoorschijn kwam. En nu ben ik hier, erg blij met mijn ik, maar nog niet 'compleet', als je begrijpt wat ik bedoel.
Trots_Valk_Gans schreef: 16 jan 2019, 18:19
Ik gebruik het woord jaloers, maar ik voel hetzelfde als jij. Soms steekt het en ben ik er verdrietig over.
Jaloers is een te groot woord. Ik voel geen enkele afgunst. Het is dat het verlangen op zo’n moment zo groot wordt dat het pijn doet
Zo waarlijk schrijf jij nu precies wat ik voel / voelde. Het 'verlangen naar' was zo sterk dat ik in een constante depressieve staat verkeerde en aseksueel werd. Dat bleek zo te zijn bij mijn behandeling voordat ik bij Stepwork begon. Mijn psychologe pelde als het ware die mannelijke laag die ik in al die jaren had opgebouwd voorzichtig af, waardoor mijn ware ik tevoorschijn kwam. En nu ben ik hier, erg blij met mijn ik, maar nog niet 'compleet', als je begrijpt wat ik bedoel.
Ja, ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. We hebben nog al wat in te halen.
Ik had geen mannelijke laag. Ik had een onzichtbaarheidsmantel. Een van de redenen dat ik mannen ontweek is dat nijn camouflage daar niet werkte. Ik kon niet mannelijk doen.
Maar het verstoppen heeft sporen achtergelaten. Ik mag nu stukje bij beetje mezelf weer worden.
Ja wat jij beschrijft zei ik afgelopen donderdag tegen Koko toen ik de herhaling van Hij is een Zij te kijken.
Het is inderdaad jammer dat mensen onderling niet met elkaar kunnen swappen
Zou dingen zoveel makkelijker maken hihihi.
