De facturen voor alle geslachtsaanpassende behandelingen gaan allemaal naar de zorgverzekeraar van de betrokken transgender. De Overheid heeft geld vrijgemaakt voor de behandelingen dat of rechtstreeks naar de zorgverzekeraars gaat of via de belasting verrekend wordt. 1 van de 2 maar maakt verder niet uit. Ook gaat er een bedrag naar de rechtstreeks naar de instellingen waaronder de genderteams vallen. Omdat de Overheid garant staat voor de behandelingen hebben ze ook inspraak in de uitvoering ervan. Aan deze afspraken dienen de zorgverzekeraars zich te houden.Ik proef en voel in deze discussie, dat iets over het hoofd wordt gezien, namelijk geld. Ik mag aannemen dat via Den Haag een geld stroom / toezegging is, voor het VU en het UMCG… details zijn mij onbekend. Om er voor het duurzaam bestaan van de beide genderteams te zorgen, kan het juist nodig zijn enige starheid in het handelen, in het uitsluiten van anderen op het gender gebied te bewerkstelligen, dat weer uiteraard in de praktijk met enige nadelige gevolgen weer voor ons.
Ontmoedigingsbeleid dat transgenders 2 keer moet doen nadenken alvorens men overgaat tot het besluit om de behandeling te ondergaan is over de hele linie ingevoerd dus ook op het gebied van vergoedingen. Versoepeling hiervan zou resulteren in een grotere toestroom van transgenders dus de Overheid zal wat dit betreft nooit hiertoe overgaan.
Tot zover mijn eigen visie op hoe de financiele afwikkeling beinvloed zou kunnen worden door de overheid.
Nu is het zo dat wij zelf de Overheid zijn en dat het onze eigen belastingcentjes betreft. Daarin zie ik de grondslag die de oorzaak is van het mij onthouden van het recht op behandeling op economische gronden. Immers, als niet werkende WAO-er draag ik niet actief bij aan de schatkist. Fair tot bepaalde hoogte maar mijn lijden is uiteraard niet groter of kleiner dan dat van mijn lotgenoten (jullie). Mij mag dus op humanitaire gronden nooit het recht op behandeling ontnomen worden.
Hoe zou ik dan wel kunnen bijdragen aan de verzekeringspot voor transgenders? Onlangs hadden Arike en ik het op de chat over een sociaal leenstelsel waarbij de hoogte van het maandelijkse termijnbedrag inkomensafhankelijk bepaald is. Over het algemeen zou dat betekenen dat we van de willekeur en het ontmoedigingsbeleid van de zorgverzekeraars en genderteams af zijn en voor specifieke gevallen zoals in mijn geval, transgenders die in een uitkering-situatie zitten, zou uitsluiting op economische gronden dan niet meer voorkomen. Daartegenover staat dan wel dat de Overheid geen bijdrage meer hoeft te leveren en dat deze lastenpost dus uit het belastingbestel geschrapt zou moeten worden. Ik zie ook een lichtpuntje voor de genderteams. Mits de monopoly-positie van het VUMC opgeheven wordt, word het rendabel voor andere om zich ook te gaan specialiseren op transgender-gerelateerde zorg. Het aanbod van transgenders zal naar ik aanneem zeker toenemen en minder uitval kennen omdat transgenders zelf garant staan voor de vergoedingen.
En tot zover mijn ideeen over het hervormen van het systeem in Nederland. Uiteraard zie ik in mijn verbeelding een hoop wenkbrauwen fronsen en middelsvingers de lucht in gaan en dat vind ik ook te billijken
Liefs, Daniela