Personen uit je verleden tegenkomen

[Slim_Strand_Egel]

Eind januari keerde ik na een tijdelijk vertrek van 5 maanden terug bij mijn vrijwilligerswerk (cameraman bij de lokale omroep) en maakte in die hoedanigheid een videoreportage over een grote banenmarkt.
Daar liep ik mijn deelschoolleider van de middelbare school tegen het lijf die we gingen interviewen voor het een of ander.

Het is een schat van een vent en hij heeft mij destijds op de middelbare heel goed geholpen toen ik op de middelbare door medicatie die ik toen nam niet meer in staat was om wakker te blijven, maar ik vond het toch lastig dat toen ik zei dat hij zich niet hoefde voor te stellen omdat ik hem nog wel herinnerde hij in een propvolle zaal van een poppodium er (goedbedoeld) uitknalde "Oh jee!!! Een van de twee heren [mijn achternaam]!!" terwijl ik daar met een grote klem in mijn lange haar rondliep en overduidelijk vrouwenkleding aan had.

Nou kon hij het niet weten en ik was eigenlijk stomverbaasd dat hij mij zich nog zo feilloos kon herinneren na 14 jaar lang niet op de school in kwestie rondgelopen te hebben als leerling, maar toch vroeg ik me af hoe ik hier in het vervolg mee om moet gaan.
Mijn lerares Engels die ik nu een paar keer ben tegengekomen bij voorlichtingslessen weet het wel en vroeg er heel open naar, maar toen was de sfeer, vanwege de les ook anders en was het minder een probleem.

[Donker_Zeester_Rots]

Ja, dat risico blijf je lopen. Niets aan te doen, en je zal een dikke huid nodig hebben.

Op 22 maart wanneer ik mijn sekse en naam officieel mag wijzigen stuur ik iedereen die een kerstkaart kreeg, dan een "geboortekaartje" van mij. Meer kan ik niet doen om mijn omgeving in kennis te stellen dat er iets is veranderd.

[Slim_Strand_Egel]

Overigens, in mijn openingsbericht laat ik het niet zo duidelijk blijken: de man in kwestie bedoelde het goed en de manier waarop hij de opmerking maakte in combinatie met de lach die hij aan zijn kont heeft hangen maakte een hoop goed, want die man heeft gewoon een soort giechel in zijn gezichtsuitdrukking, ook als hij niet nadrukkelijk lacht.

[Eerlijk_Zwaan_Dolfijn]

Het is grappig...als ik vanuit de wijk,waarin ik woon richting het stadscentrum fiets. Fiets ik door de straat,waar ik vroeger woonde. Mijn oud-buurvrouw riep altijd”hallo”naar me als ze toevallig buiten was om de ramen te lappen of iets dergelijks. Ook toen ik bezig was met mijn transitie deed ze dat,omdat ze blijkbaar mij herkende. Maar nu na mijn eerste deel ffs is mijn gezicht zo enorm veranderd...ik stond in de stad naast haar in de winkel en ze herkende me gewoon niet! En je kan zien of iemand doet of ze je niet herkent en de andere kant opkijkt...heeeel apart om mee te maken

[Rein_Das_Specht]

Ik ken het probleem, vooral op professioneel gebied.
Neem vorige week donderdag. Ik was op een symposium dat gericht was op mijn werkgebied. En wie zie ik daar rondlopen: een stage begeleider van zo'n 8 jaar geleden. Toen was ik dus nog niet mezelf. Normaal gesproken zou ik op hem afgestapt zijn, en een gesprek aangeknoopt hebben. Maar nu denk ik dat hij me totaal niet herkende, en het zou te awkward zijn geweest om alles uit te leggen, dus ik heb niet met hem gesproken. Een gemiste netwerk kans. Ik weet niet wat ik zou gedaan hebben als hij me wel had herkend.

[Warm_Mus_Gletsjer]

De mensen uit mijn verleden herkennen mij sowieso al niet. Heb bewust gebroken met 98% van iedereen die ik kende voor mij 21ste ofzo, en hoewel ik altijd iedereen herken, weet niemand ooit wie ik ben. Zal ook wel met mijn pestverleden te maken hebben, dat ze simpelweg niet wilden weten wie ik was, en dat is nu dus eigenlijk in mijn voordeel. Denk dat als ik naar een reunie zou gaan over een paar jaar, als man, dat niemand gek op zou kijken van het feit dat ik het ben, zeg maar. Want mensen kijken altijd gek op van De Zeldzame Transgender enzo.

[Blauw_Egel_Spreeuw]

Ik ga binnenkort m'n beste vriend uit m'n kindertijd (6 t/m 20) weer ontmoeten, zo'n 15 jaar geleden zijn we elkaar uit het oog verloren, nadat we al een jaar of 6 niet meer close waren.
Als hij me vroeger niet plagerig "Hannah" had genoemd, dan was dat nu mijn eerste of tweede naam geworden. (ik mocht pas buiten spelen als ik klaar was met opruimen van m'n kamer, dus werd het "schiet nou eens op Hannah!" vanaf beneden).
Ergens is het heel fijn om hem weer te ontmoeten, maar ik voel me ook een beetje "nu zijn hij en z'n vriendin hip want ze hebben ook een transvriendin". Vroeger was 'hip zijn' zijn ding wel.

[Warm_Mus_Gletsjer]

Ik ga binnenkort m'n beste vriend uit m'n kindertijd (6 t/m 20) weer ontmoeten, zo'n 15 jaar geleden zijn we elkaar uit het oog verloren, nadat we al een jaar of 6 niet meer close waren.
Als hij me vroeger niet plagerig "Hannah" had genoemd, dan was dat nu mijn eerste of tweede naam geworden. (ik mocht pas buiten spelen als ik klaar was met opruimen van m'n kamer, dus werd het "schiet nou eens op Hannah!" vanaf beneden).
Ergens is het heel fijn om hem weer te ontmoeten, maar ik voel me ook een beetje "nu zijn hij en z'n vriendin hip want ze hebben ook een transvriendin". Vroeger was 'hip zijn' zijn ding wel.

Ik hoop dan in elk geval dat ze je inderdaad niet gaan gebruiken als zo'n 'token trans'. 'Ja maar ik mag dit zeggen want ik heb een trans vriendin' enzo...

[Blauw_Egel_Spreeuw]

Qua contact zullen we echt niet meer close zijn, en al helemaal niet zo close als voorheen.
Wat ze in hun vrije tijd doen, ach, ergens is dat "whatever", als het samenzijn maar eerlijk en respectvol is.

[Zonnig_Kikker_Vallei]

Tja... ik was in een vorig leven penningmeester van de wijkvereniging alhier, tot 2009 of zo. Eén van de welzijnswerkers die ook bij de wijkvereniging betrokken was is nu actief bij de lokale D66-afdeling waar ik voorzitter van ben. Hij stond in het begin wel te kijken van, ik ken je ergens van maar ik kan het niet thuisbrengen. Aangezien algemeen bekend is dat Eva en ik ons ook met T-Nederland bezighouden ging na verloop van tijd bij hem het lampje wel branden...

Verder ben ik een open boek gebleven. Ik heb te veel verleden om daar allemaal mee te breken en het zou daarom ook voor mijn familie, die me eigenlijk altijd gesteund heeft, niet eerlijk zijn om dat verleden weg te stoppen. Het is ook hun verleden. Ik ben dus ook niet bang meer voor een reünie of zo, ze vinden het over het algemeen de gewoonste zaak van de wereld.

Oh, en sommige mensen van vroeger (hoi @Amber_Zwaluw_Hert!) zijn ook gewoon forumlid. Ik bedoel maar.