EditieNL

[Laurens2]

NRC Besteed er ook aandacht aan, ze geven wel een lichtpuntje. Uit de NRC van zaterdag 17 november & zondag 18 november 2012.
Het laden van de afbeelding kan enkele seconden duren:

[Arike]

En ook hartelijk dank voor deze scan, Mark!

[Rense]

Lezen is en blijft een kunst.

Quote Gwendolyn: "Waar het echt om gaat zijn de transseksuelen die een nogal gecompliceerd leven hebben, mogelijk veel zwaarder dan de groep transgenders, tussen de denkbeeld man en vrouw in.
Dat er OOK transgenders zijn met problemen, is ook waar. "

Quote Gwendolyn, "transgender, dat is zo'n beetje de hele wereld bevolking, zo breed kan dat zijn"

Quote van Danielle: @Gwendolyn Dat transgenders het makkelijker hebben dan transseksuelen, daar geloof ik niks van.

Het spreken over de persoonlijke beleving van de persoon / personen in kwestie OF hoe die op sociaal maatschappelijk wijze wel / niet functioneren, wel of niet ""geaccepteerd"" worden mag niet in één adem genoemd worden. Niet zonder er eerst een punt ( . ) achter de zin te zetten zodat de lezer weet dat het niet één en de zelfde groep is. Alle transgenders ondervinden aandacht van andere mensen, zowel vriendelijk als afwijzend. Wij als overkoepelende naam transgenders zijn niet alleen anders zoals wij dat zelf vaak zeggen, maar tevens ook bijzonder, dan wel in het positieve.

En al ben ik Post Op trans vrouw, ik weet hoe het kan zijn als androgyn, ook die fase heb ook doorlopen, gewoon in het openbaar, het dagelijks leven, 24/7.

Transgenders zijn een hele brede groep en 'wie heeft het het moeilijkst' is meestal een vervelende discussie die meer kwaad dan goed doet. Echter, bij een onderzoek zoals deze waarbij de maatschappelijke situatie van transgenders in kaart wordt gebracht is de vraag 'wie heeft het het moeilijkst' voor 1 keer legitiem. Volgens mij vallen de grootste verschillen in hoe moeilijk je het krijgt samen te vatten in 3 hoofdvragen:

1. Heb je een behoefte aan het aanpassen van je lichaam?
Zo ja, dan krijg je te maken met de hel van wachttijden, genderteams, verzekeringen.
2. Ben je op straat herkenbaar als 'anders', 'transgender', 'transeksueel'?
Zo ja, dan krijg je het grootste deel van de domheid van de maatschappij over je heen.
3. Wordt je genderidentiteit in de maatchappij vaak niet erkend omdat je je niet as man of vrouw identificeert?
Zo ja, dan zul je onder de huidige wetgeving je hele leven een identiteitsbewijs hebben dat niet klopt, en rondlopen in een maatschappij die je bestaan ontkent, van wc's tot aanspreektitels.

Hoe meer 'ja's', hoe meer problemen je waarschijnlijk zult hebben.
Ik wil eigenlijk ook nog de vraag 'identificeer je je als vrouw?' aan toevoegen want volgens mij krijgen de vrouwen en M-naar-transgenders onder ons veel meer discriminatie over zich heen dan de transmannen en V-naar-transgenders. Maar dat wordt vast een hele netelige discussie.
Daarnaast zijn er natuurlijk sociale achtergrond, de levensovertuiging van je familie, waar je woont, etc en hebben veel mensen te maken met dubbele discriminatie omdat ze ook nog een etnische minderheid zijn, homo/lesbisch/bi zijn, gehandicapt zijn etc.

[Gwendolyn]

Prachtige reactie.

Ik vind dat wat jouw, mijn, hun mening ook is, een zinvolle gesprek alleen gevoerd kan worden wanneer men er inhoudelijk op in gaat, om daar mee precies aan te kunnen geven wat men bedoelt. Of anderen het daar mee eens zijn of niet. Bereidheid om te verduidelijken naar eigen inzichten waar nodig voorkomt verwarring en misverstanden. Inderdaad, "moeilijk hebben" is er in vele nuances Belangrijk is dan om aan te geven om wie / welke mensen het werkelijk betreft / om gaat, om zo niet de hele wereld er bij te betrekken. Gelukkig is er geen mens gelijk, zowel fysiek als geestelijk, dat houdt het mens zijn, een van velen interessant. Geven, een ander tegemoet komen, zodat een ander mag ontvangen is mijn credo, liever dan "nemen".

Laat alle lezers na denken door wat ze lezen, en laat er iets positiefs uit komen.

Gwendolyn