In de media

[Anon20180501]

Mijn contacten met het VUmc bestreken de jaren 2002 t/m 2006. Ik weet dat ze sindsdien, zeg maar vanaf ca 2008-9, soepeler omgaan met diverse in het protocol opgenomen richtlijnen. Echter toen ik mijn verhaal in 2012 vertelde aan mijn psychologe bevestigde zij dat het VUmc inderdaad arbeidsparticipatie als 1 van de doelstellingen zag, net als zij dat deed maar met dit verschil dat zij in mijn geval het hele proces omgekeerd uitvoerd heeft omdat ze wilde voorkomen dat er nog meer schade werd aangericht.

Hoe het proces in haar werk gaat als er sprake is van permanent 'beschermd wonen' wist ik niet maar verneem dat nu van jou, Jasper. Fijn voor je dat jouw situatie voor het genderteam toen geen reden was om je een behandeling te ontzeggen.

Het hele plaatje moet kloppen, Amber en Gabriel. Al is arbeid hebben of daar naartoe werken de belangrijkste bijzaak in de agenda van het VUmc, sociaal/maatschappelijk moet ook alles op rolletjes lopen. Ongeacht of je kan claimen dat je in een omstandigheid verkeert die dat (deels) belemmeren.
Ook ik heb een chronische aandoening waarvoor geen helende medicatie voorhanden is, die rolstoel beloofde ze me al op mijn 21e. Gelukkig heb ik die nog even af kunnen wentelen door het de laatste 18 jaar bewust wat rustiger aan te doen. Daarvoor belaste ik mijn lichaam nog te veel. Behalve dan dat ik op aandringen van de artsen noodgedwongen met sporten was gestopt. De chronische pijnen zijn echter gebleven en spelen op als ik mijn lichaam weer te zwaar belast. Gelukkig belemmert het mij niet zo erg dat ik mijn sociaal leven zou moeten beperken.

Het was mijn bedoeling om het handelen van het VUmc in mijn geval bloot te leggen, niet om anderen angst aan te jagen met mijn verhaal. Ga aub onbevooroordeeld het traject in. Dat het bij mij zo erg uit de hand liep kwam vooral omdat ik koppig vasthield aan mijn principes en deze keihard uitspeelde. Daar waren ze niet van gediend.

Liefs, Daniela

[J1nny]

Dat koppig vasthouden en principes is iets wat ik ook ken.
Heeft mij in het verleden wel mijn baan gekost.
Maar om redenen in de WAO zitten en dan gedwongen daaruit gezet worden, daar hadden ze mij ook op hun dak gehad.
Ik kan ook zeer vervelend zijn.
En ik heb nog wat juridische kennissen op de achtergrond eventueel.

[Gwendolyn]

Quote:
"Het was mijn bedoeling om het handelen van het VUmc in mijn geval bloot te leggen, niet om anderen angst aan te jagen met mijn verhaal. Ga aub onbevooroordeeld het traject in. Dat het bij mij zo erg uit de hand liep kwam vooral omdat ik koppig vasthield aan mijn principes en deze keihard uitspeelde. Daar waren ze niet van gediend."


"Omdat ik koppig vasthield aan mijn principes en deze keihard uitspeelde. Daar waren ze niet van gediend." Dat is zonder meer ook bij mij van toepassing, en helaas echt nodig geweest. Zowel bij het UMCG als met name de zorgverzekeraar. Schroom niet om voor je zelf op te komen.

Dat is nu juist de kracht van een respectabele forum. Stil zwijgen van zaken die ons aangaan is absoluut foute boel.

Discussiëren over suïcide,( dus zeker NIET aanpraten van ) alsook problemen met behandelaars behoeft ook geen zwart makerij of angst aan te jagen te zijn, maar het uitwisselen met de werkelijkheid, die al dan niet op de lezer van toepassing is.

Wat anders is natuurlijk of er iemand wat aan de vaak wan toestanden, of de schrijnende aanwezigheid van suïcidale gedachten kan doen. Oplossingen worden van niemand gevraagd, of verwacht. En is het niet van toepassing op de lezer, dan is het zo wie zo ver van mijn bed show, maar dan wel met kennisneming van hoe onze trans wereldje in elkaar steekt. Elkaar begrijpen en in ieders waarde kunnen laten is toch wel fijn zo niet zeer wenselijk.

Lering trekken uit ervaringen van anderen kan dikwijls de lezer / aanhoorder behoeden om zelf zo verstrikt te geraken in de meer onwenselijke situaties, die zich blijkens de vele relazen voordoen.

[jacqueline]

gelukkig legt de vu mij TOT NU TOE geen strobreed in de weg. Maar als ik een van mijn banen verlies kan dat snel anders worden. Hoewel: als ik in de bijstand terecht kom dan weet ik niet of een transitie nog wel haalbaar is. Omdat elk jaar er wel iets uit de verzekering gegooid word en er steeds meer zelf betaald dient te worden is het maar de vraag of je dan wel aan een transitie moet beginnen. Ik wil straks niet een vrouw zijn zonder tieten en met baard omdat ik de behandeling daarvan niet kan betalen.

[Fay]

Er niet aan beginnen zou impliceren dat er een keuze is

Joy

[jacqueline]

Een keuze heb je niet als transsexueel. Maar als inderdaad in het "worst case scenario" al deze dingen niet meer vergoed gaan worden dan zal een trans zonder borsten en met baard nog steeds genderdysfoor blijven, immers men ziet nog steeds een man in de spiegel. In transitie gaan maakt het zelfs nog erger dan. En dat is mijn zorg in de toekomst: dat men nog alleen in transitie kan als men een baan heeft en houd. Sta je ernaast in de maatschappij: jammer dan, pech gehad. Voor deze tweedeling ben ik heel bang.

[Fay]

Ik denk dat men blijft zoeken naar alternatieven, geldschieters, mogelijkheden, het moet

Mbt werk, het houdt me een beetje bezig, ik hoef gelukkig ook nog niet, de inzet wat betreft traject en toekomst is laag, uitgangspunt, er zo fatsoenlijk mogelijk in gaan en er uit zien te komen, staande blijven, en ik denk dat dat alleen al erg veel is gevraagd, los van een baan, ik volg mijn gevoel daarin ook, de volgende stap dient zich elke keer wer aan en zo is het ook mbt werken, het hele transitie gebeuren is vooral geestelijk een lang en heftig proces

Er zijn los van het zoeken naar werk een hele hoop andere mogelijkheden om je geld mee te verdienen, dat vind ik interessanter om te onderzoeken , vanuit mezelf, wie ik ben, met mijn mogelijkheden

Vergoedingen nu, nemen wat je nemen kan, vergoed zien te krijgen wat vergoed kan worden, fingers crossed mbt toekomst

Joyy

[Jake]

Was even aan het zappen en kwam bij toeval iets tegen over een MtF op Net 5 - Achter gesloten deuren.
Mocht iemand dit vanavond nog lezen, het is pas om 0:10 afgelopen.

Kende het programma niet, maar het is ontzettend slecht... Alles is geacteerd

[Raisa]

[Aster]

Ze heeft een mooie stem en haar gesproken Engels is fantastisch.

Alleen: 'what makes a man? What makes a woman?' zou aangevuld moeten worden met 'what makes a transsexual?'

Je kunt jezelf post op en wel stapelgek maken door je constant dit soort vragen te stellen en jezelf een toegepaste ID crisis bezorgen (alweer!)...Valentijn is in alle opzichten geloofwaardig als vrouw....maar heeft geloof ik post op nog niet geaccepteerd dat ze een MTF is.

Mijn post op vriendinnen hebben zich 'er bij neergelegd' dat ze geen vrouwen zijn, hebben volledig geaccepteerd dat ze post op MTF zijn....en zijn mede daardoor tevreden en functioneren sociaal en maatschappelijk....ik noem ze zelfs erg geslaagd daarin.

Zelf acceptatie is een groot goed en zeker voor transen.

Het vergemakkelijkt je leven, je sociaal en maatschappelijk functioneren en ja: inmiddels bestaat de wereld uit mannen, vrouwen en transen.