Het is zo verwarrend!!

Gevoelens die je met de wereld deelt
Gebruikersavatar
Hal
Berichten: 380
Lid geworden op: 15 jul 2019, 18:53
Gender: Trans FtM

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Hal »

Lise schreef: 07 dec 2021, 21:22 Maar als partner mag je toch (ook) je grenzen stellen om je eigen geluk te bewaken?
Als partner mag je zeker een grens aangeven. Je "geluk bewaken" (alsof dat iets is wat je afgenomen zou worden als je partner het hare vindt) vind ik hier wat vreemd gekozen. Hoe kan nu ooit het geluk van een partner "bewaakt" blijven als degene die die persoon liefheeft niet of niet volledig en oprecht zichzelf kan zijn? Ben je als partner echt gelukkig als je weet dat je lief dat niet is omdat jij dat tegenhoudt?

Een partner die een grens bewaakt zou er m.i. niet uit moeten zien als het niet kunnen aangaan van een gesprek (doordat de emoties dan te heftig worden, of om een andere reden). Dat is niet het aangeven van een grens, maar het blokkeren van een heel proces om erachter te komen waar die grenzen nu precies liggen, welke er flexibel zijn en welke niet, en hoe je daar als stel (of uiteindelijk als niet-stel) je weg in vindt om iedereen zoveel mogelijk te geven wat ze nodig hebben. Uitzonderlijke omstandigheden daargelaten (recent, onverwerkt trauma of ernstig psychisch lijden of andere verzwarende omstandigheden zoals recente rouw) mag je van een volwassene verwachten dat die ook over moeilijke onderwerpen gewoon kan praten. Zo niet, dan is de stap naar professionele hulp volgens mij strikt noodzakelijk voor beide partijen.

Overigens stel ik inderdaad best flinke eisen aan de partner van iemand die transgender is:

Als partner dien je jouw lief, degene die in transitie gaat, de ruimte te geven om zaken uit te proberen om dan na afloop - als dat om wat voor reden dan ook niet acceptabel voor je blijkt - aan te geven dat je (wederom, om wat voor reden dan ook) niet in staat bent om in een liefdesrelatie te blijven met een (in dit geval) vrouw. Dat is de grens van een partner. Niet een uitspraak over wat degene die jij lief heeft van jou wel of niet met hun lijf mag doen.

Het recht op zelfexpressie en zelfbeschikking gaat wat mij betreft altijd boven de wens van een ander, omdat je over je eigen lijf nu eenmaal meer zeggenschap hoort te hebben dan over dat van een ander. Dat klinkt misschien heel radicaal, maar voor mij is dat net zo logisch als dat mijn vader me niet zou mogen dwingen om een kind te dragen als ik een abortus wil, dat mijn man ook zonder mijn toestemming een vasectomie mag gaan halen en dat ik een dokter niet mag dwingen een levensverlengende handeling toe te passen op mijn moeder als zij heeft gezegd dat ze dat niet wil. De mensen van wie we houden, zijn niet ons eigendom, en we mogen ons niet vrijelijk van hun lijf bedienen of daar eisen aan stellen.

Niemand hier gaat frivool of voor de lol lekker even in transitie. Een partner die de grens al 'bewaakt' bij het hebben van een gesprek over een sociale transitie in de woonomgeving (dus nog niet permanents of onomkeerbaars), is daarom wat mij betreft oprecht enorm zorgwekkend.
10-7-19: wachtlijst Stepwork
15-6-20: wachtlijst TLHC
22-10-20: 1e consult TLHC
24-11-20: T-Day
31-12-20: wachtlijst T-cendent
25-10-21: mastectomie
19-01-22: intake T-cendent
29-6-22: groen licht :P
Hanna1954
Berichten: 21
Lid geworden op: 26 jul 2021, 17:33
Gender: Transgender
Locatie: Zeist-Amersfoort

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Hanna1954 »

Beste Lise,

Heel terecht en daar worstel ik dus ook mee. Zij heeft (hebben) ook het recht om hun grenzen te stellen. Ik wil dat ook toelaten. Ik vraag me vaak af of je het effect van de ene grens moet kunnen vergelijken met het effect van de andere grens. Anders gezegd: Wordt mijn geluk meer beperkt door de grenzen die mijn vriendin stelt, of wordt haar geluk meer beperkt door mijn overschrijding van haar grenzen? Kun je dat vergelijken? Moet je dat vergelijken? Lijden wij allebei en kunnen we na 38 jaar daarom beter stoppen met samenleven? Is het lijden erger dan het plezier dat we samen hebben met een heleboel andere dingen die we doen en waarbij ik weet dat ik mezelf inhoud, maar wel geniet van het samen dingen doen? Ben ik niet gewoon mijn gevoel aan het inperken en heb ik mezelf dat aangeleerd, waardoor ik er beter mee om kan gaan? Moeten we daar dan niet juist van profiteren dat ik dat kan?

Veel vragen die steeds maar weer terug komen en waar ik af en toe antwoorden op denk te weten, maar waarvan de antwoorden me dan even later toch weer niet bevredigen.

Ik ben blij met al jullie reacties. Jullie brengen allemaal op je eigen manier de verschillende gedachten van mij onder woorden!!!
Hanna1954
Berichten: 21
Lid geworden op: 26 jul 2021, 17:33
Gender: Transgender
Locatie: Zeist-Amersfoort

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Hanna1954 »

Hal,

Toen ik mijn vorige reactie aan Lise schreef, had ik jouw reactie op haar nog niet gelezen. Nu wel.....

Jouw punt is natuurlijk volkomen terecht. Mijn vriendin heeft geen recht om te bepalen wat ik wel of niet met mijn lichaam doe. Voor mij is er in dit geval wel een duidelijk -en wat mij betreft ook zeker DUIVELS- dilemma, namelijk tussen de relatie voortzetten of deze beëindigen. Daar kan ik tussen kiezen. Dat kun je -in jouw voorbeeld over je vader- uiteindelijk ook in de relatie met je vader doen. Sommige mensen doen dat ook. Ik ken een vrouw die door streng gelovige ouders verboden wordt om een relatie te hebben met een niet-gelovige man. Zij kan dat onmogelijk volhouden, omdat ze zelf dat geloof allang niet meer aanhangt. Volgens mij een net zo duivels (in dit geval vanuit bepaald perspectief misschien letterlijk!!) dilemma!

Wat zit hier toch tussen dat dit altijd weer lijkt te moeten gebeuren? Hoe simpel zou het zijn, Hal, als we elkaar die ruimte gewoon zouden kunnen gunnen?

Hert klinkt misschien raar, maar ik ben echt heel blij met deze discussie, omdat jullie woorden geven aan de gedachtes die ik al 10 jaar bewust heb en die mij waarschijnlijk mijn hele leven al onbewust hebben geblokkeerd.

Dank, Lieve mensen!!
Lise
Berichten: 581
Lid geworden op: 23 dec 2013, 00:25
Gender: Onzeker
Locatie: Utrecht

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Lise »

Hal schreef: 07 dec 2021, 22:33 Het recht op zelfexpressie en zelfbeschikking gaat wat mij betreft altijd boven de wens van een ander, omdat je over je eigen lijf nu eenmaal meer zeggenschap hoort te hebben dan over dat van een ander. Dat klinkt misschien heel radicaal, maar voor mij is dat net zo logisch als dat mijn vader me niet zou mogen dwingen om een kind te dragen als ik een abortus wil, dat mijn man ook zonder mijn toestemming een vasectomie mag gaan halen en dat ik een dokter niet mag dwingen een levensverlengende handeling toe te passen op mijn moeder als zij heeft gezegd dat ze dat niet wil. De mensen van wie we houden, zijn niet ons eigendom, en we mogen ons niet vrijelijk van hun lijf bedienen of daar eisen aan stellen.
Tuurlijk, we zijn het eens over zelfbeschikking. Ik vind natuurlijk ook dat zelfbeschikking uiteindelijk boven de wens gaat van een ander. Maar een partner "verbiedt" iets natuurlijk niet in de letterlijke zin, maar in de zin van: ik wil het niet. Het staat iedereen vrij dat toch te doen. Maar het staat een partner dan ook vrij zich (ik zeg maar wat hoor, ik weet helemaal niet of dat hier zo is!!) niet meer aangetrokken te voelen tot die persoon.

Ik lees dat Hanna graag in de eigen buurt naar buiten zou willen als vrouw. Misschien niet een stap die permanent of onomkeerbaar in de fysieke zin, maar wel in sociale zin. De buurt is niet alleen de omgeving van Hanna, maar ook de sociale omgeving van de partner. Ik vind dat je als partner moet kunnen zeggen: doe wat je wil op je werk, die mensen ken ik toch niet, maar niet bij mijn sociale contacten thuis, zonder dat dat zorgwekkend of onredelijk is. Of Hanna daar in mee wil gaan is helemaal aan haar en een superlastig dilemma.
Hanna1954
Berichten: 21
Lid geworden op: 26 jul 2021, 17:33
Gender: Transgender
Locatie: Zeist-Amersfoort

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Hanna1954 »

Dank, Lise. Wat fijn dat je reageert en deelneemt aan de gedachtewisseling!
Dat het een superlastig dilemma is, zeker!!! Wij leven ook zeker samen vanuit de basis zoals jij 'm beschrijft. Soms zou ik wensen dat ik mijn vriendin gewoon zat was..... Maar we hebben samen teveel verbinding!

Hal, misschien klinkt het raar, maar ik ben ook blij met jouw reacties. Je verwoordt ook wat ik regelmatig denk, maar waar ik dus tot nu toe niet naar handel.
Linda67
Berichten: 11
Lid geworden op: 14 nov 2021, 19:51
Gender: Genderfluid

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Linda67 »

Ik vind het allereerst bewonderenswaardig dat je zo te lezen op een duidelijk later moment in je leven zover bent gegaan dat je op je werk volledig als vrouw door het leven gaat en dat je blijkbaar ook goed naar je eigen gevoelens hebt leren luisteren. Voor zover je er wat aan hebt denk ik dat je daarmee al enorme stappen in zelfacceptatie hebt gezet. Meer dan ik heb gedaan in ieder geval, mijn situatie is eerder omgekeerd. Sinds mijn vriendin van mijn vrouwelijke kant weet moest ze daar even erg aan wennen maar kon ze verbazend snel een knop omzetten en doorzien dat ik met een andere 'buitenkant' als mens er zeker niet minder op werd maar juist authentieker. Zij moedigt me juist aan die kant van me meer te omarmen. Zelf zou ik er op mijn werk juist enorm tegenop zien om openlijk mijn vrouwelijke alter ego openbaar te maken. Ik heb er overigens ook geen behoefte aan om continu als vrouw door het leven te gaan, ik merk dat het meer een soort vlagen zijn waarin de behoefte meer of minder is. Dat is duidelijk een andere situatie dan iemand die definitiever een andere genderidentiteit wil aannemen.
Hanna1954 schreef: 06 dec 2021, 06:05 Wat ik niet snap is dit:
Hoe kan het dat hetgeen mij het meest blij maakt in mijn leven (Mariëlle; mijzelf) juist voor degenen waar ik het meest van houd, het moeilijkst is, terwijl de mensen die verder van mij af staan, het geen probleem vinden en mij regelmatig zelfs loven en prijzen dat ik dit doe?
Ik ga daarin mee met de redenatie dat het juist omdat ze dicht bij je staan voor hen mogelijk moeilijker is om echt te accepteren. Voor veel mensen is 'wat anderen er van vinden' een heel belangrijk criterium en het vereist behoorlijk wat moed om sociale grenzen die onuitgesproken ontstaan zijn te overschrijden, zelfs als je weet dat de buitenwereld overwegend positief reageert. Er is nog een heel verschil tussen jou naar jezelf accepteren en jou openlijk naar de buitenwereld te accepteren. Ik denk dat je vriendin en dochters daar erg bang voor zijn. Misschien kun je daar kleinere stappen in maken door in een andere omgeving met hen helemaal als Hanna naar buiten te gaan, bijvoorbeeld op een vakantie of bij een weekendje weg. In een omgeving buiten je vaste sociale kring dus.
Hanna1954
Berichten: 21
Lid geworden op: 26 jul 2021, 17:33
Gender: Transgender
Locatie: Zeist-Amersfoort

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Hanna1954 »

Dank je, Linda,

Fijn dat je op deze manier meedenkt!

Dat laatste wat je voorstelt, hebben mijn vriendin en ik een aantal keer gedaan. Mijn vriendin voelde zich daar heel erg ongemakkelijk bij. Ze wilde het niet meer. Dat gaat dus helaas niet. Met mijn dochters ben ik een keer uit geweest en ze zeiden dat dat toen goed beviel. We hebben het niet meer herhaald en nu blijkt dus dat mijn jongste dochter het liever niet wil. Dat was de aanleiding voor mijn eerste bericht.

Tja, gedoe......
Sophie88
Berichten: 13
Lid geworden op: 03 jan 2021, 14:39
Gender: Vrouw
Locatie: Den Haag

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Sophie88 »

Ik herken het "duivelse" aspect van je dilemma, ik heb daar ook enorm mee geworsteld in mijn relatie. Maar ik moet zeggen dat toen ik uiteindelijk toch besloot om in transitie te gaan, en dit het einde van de relatie betekende, ik dit nu als enorm bevrijdend ervaar. De enige spijt die ik heb is dat ik het niet eerder heb gedaan!
28-06-2021: Verwijzing VUmc.
08-12-2021: Verwijzing Radboud UMC.
10-01-2022, 17-01-2022 en 24-01-2022: Cryopreservatie.
07-02-2022: Intake GenderGP.
04-03-2022: Start hormonen via GenderGP.
07-03-2022: Deskundigenverklaring via Genderclinic.
Hanna1954
Berichten: 21
Lid geworden op: 26 jul 2021, 17:33
Gender: Transgender
Locatie: Zeist-Amersfoort

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Hanna1954 »

Dank je, Sophie88!!

Je reactie sterkt mij in dat ik het goed voel. Ik denk zelfs ook dat ik er later zo op terug zal kunnen kijken. Het is zo vreemd dat ik ondanks dat toch niet mijn voorwaarden keihard op tafel kan leggen. Daar loop ik enorm tegenaan.

Groetjes Mariëlle
Gebruikersavatar
Marije
Berichten: 614
Lid geworden op: 22 okt 2021, 21:10
Gender: Vrouw
Voornaamwoorden: Zij/Haar
Locatie: Overijssel

Re: Het is zo verwarrend!!

Bericht door Marije »

Hoi.

Als ik dit draadje lees herken ik heel veel van wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt. Alleen lijkt het erop dat bij mij het kwartje net de andere kant op gevallen is.

Wat ons in de relatie heel erg geholpen heeft waren een aantal gesprekken met een gezinscoach.

Dit was min of meer toeval want de aanleiding voor die gesprekken was onze jongste zoon. Uiteindelijk ging het over ons.

Voor mijn vrouw en gezin was ook hoe het dorp zou reageren heel belangrijk. Hier is dat gelukkig goed gegaan.

Wij zijn trouwens ook eerst twee weken gaan camperen als experiment. Veel van geleerd omdat je dan geen afleiding hebt.

Ik heb 5 thuiswonende kinderen waarvan 4 tieners. Ik zit in ieder geval nooit verlegen om een second of third opionion.

Succes.
:hbeat: Mijn verhaal staat op : https://marije.me/ :hbeat: