Misschien een hele gekke vraag voor jullie, maar voor mij een belangrijke.
Is het ook mogelijk om een geslachtsoperatie te mogen doen zonder dat je aan hormonen begint ? Of is dat altijd aan elkaar verbonden ? Voor mij is de dysforie naar mijn “onderkant” om dat maar even zo te zeggen het grootst (lees: zo wat ondraaglijk - )
En jaren wachten tot dat dat eindelijk kan vind ik wel pittig hoor. Hormonen zou ik denk ik wel willen, maar de dagelijkse strijd met “dat daar” tussen mijn benen is wel steeds pijnlijker aan het worden. Graag jullie advies/tips ook om hier mee om te gaan.
Hoi Lauren dit is wat het Amsterdam UMC erover zegt: "Omdat geen mens hetzelfde is, houden we in onze zorg en behandeling rekening met individuele wensen." Er zijn ook mensen die liever geen hormonen willen omdat zij bijvoorbeeld wars zijn van medicijngebruik, de testosteronremmers een te grote belasting vinden voor hun lever of waarvoor de vrouwelijke hormonen een te groot risico op trombose is. Ik wil zelf ook liever eerst de operatie, omdat ik dan van te voren geen testosteronremmers hoef te slikken.
Marian schreef: 19 dec 2021, 12:02
Hoi Lauren dit is wat het Amsterdam UMC erover zegt: "Omdat geen mens hetzelfde is, houden we in onze zorg en behandeling rekening met individuele wensen." Er zijn ook mensen die liever geen hormonen willen omdat zij bijvoorbeeld wars zijn van medicijngebruik, de testosteronremmers een te grote belasting vinden voor hun lever of waarvoor de vrouwelijke hormonen een te groot risico op trombose is. Ik wil zelf ook liever eerst de operatie, omdat ik dan van te voren geen testosteronremmers hoef te slikken.
Die testosteronremmers zijn ook niet noodzakelijk heb ik ooit begrepen. Ik ben er destijds wel aan begonnen maar na een paar weken weer mee gestopt. Nooit weer zo'n pil aangeraakt. Nu was mijn testosteronniveau bij aanvang al laag maar het is na die weken nooit meer omhoog gegaan.
Overigens vond mijn endocrinoloog het destijds geen enkel probleem om ze niet te gebruiken.
All changes;
even the most longed for,
have their melancholy;
for what we leave behind us is a part of ourselves;
we must die to one life before we can enter another.