Mislukt?

[J1nny]

Zelfacceptatie is wel in orde, grootste probleem is 47 jaar kerel.
Loop, houding, gebaren, stem (spreektrant), testaschade op het hoofd, irritante baardschaduw, 1.92 lang, 25 jaar zwaar werk in de spieren en botten.
Passabel overkomen lukt domweg niet, hoe zeer ik mezelf geaccepteerd heb.

[Paul]

Hey Tom,

misschien helpt het om te weten dat er transmannen zijn, die zich zo goed zijn gaan voelen doordat ze alleen al door de hormonen een lagere stem, haargroei en andere spierbouw kregen, dat ze de rest daardoor eigenlijk ineens veel minder belangrijk vonden.
Het ging er vooral om dat ze als passabel werde gezien, dat scheelt al de helft.
En wat je zegt: FtM's komen vaak als snel passabel over vanwege hun stem en haargroei, misschien is dat een kleine troost.
En dan natuurlijk de topchirurgie: als je de boobs niet meer hebt, zul je je zelf al meer gaan accepteren.
Wat er daarna komt, zie je dan wel weer. Misschien is er dan meer verbeterd aan de technieken in die tijd, zeker na al die media aandacht van tegenwoordig.

[Fay]

Zelfacceptatie is wel in orde, grootste probleem is 47 jaar kerel.
Loop, houding, gebaren, stem (spreektrant), testaschade op het hoofd, irritante baardschaduw, 1.92 lang, 25 jaar zwaar werk in de spieren en botten.
Passabel overkomen lukt domweg niet, hoe zeer ik mezelf geaccepteerd heb.

Die uitspraak/conclusie van mij was ook geen verkondiging als zijnde waarheid, maar wat ik hierboven lees zijn imo wel zaken waar je wat aan kan veranderen om passabiliteit te bevorderen

Joyy

[J1nny]

Oja, vast.
Alles behalve die 1.92, en die testa schade

[Paul]

@Jinny: oké, het is even sparen, maar voor haarinplantaten zijn tegenwoordig enorm goeie technieken. Denk aan Gerard Joling.
Natuurlijk kun je niks doen aan die 1,92, dat is lastig, maar verder is er heel veel mogelijk. Alleen moet je dat wel willen, en enorm hard gaan sparen.

[Fay]

Ik zie wel raakvlakken

Ik 1.90, altijd zwaar lichamelijk werk gedaan, idd ook forse armen, spieren, brede borstkas, nee echt fagiel ben ik niet te noemen

Dus, ben ik dan ook hard aan het trainen om iig kilos te verliezen,in shape te komen, en hopelijk ook wat spierverbranding als het vet is verdwenen

Ik zal ook nooit een fotomodel worden, maar wat ik wel in de hand heb, daar is aan te werken, wil ik aan werken, uiteraard met besef int achterhoofd dat het ideaalbeeld nooit bereikt zal worden,en ik vindt dat je het aan jezelf veplicht bent die zaken aan te pakken die je dwars zitten en die je aan kunt pakken


Joyy

[Paul]

That's the spirit Joyy!!
Mooi gesproken, echt een hart onder de riem!

[J1nny]

Joyy, ik doe niet anders.
Alleen zal ik de eerste tijd zeker niet passabel zijn en nooit worden in trant van stealt kunnen zijn.
Acceptatie is vooralsnog mijn hoogste doel.

[Raisa]

Ik spreek wel eens post-op vrouwen (niet zo vaak, want ik begeef mij niet zoveel in trans kringen) en die hebben toch echt een neo-vagina waar ze iets mee kunnen. Dus dat het een niet-functionele reshape zou zijn zie ik niet zo. Ik ben met je eens dat het geen bio vagina is maar dat punt is voor ons allemaal een paar jaartjes geleden al gepasseerd. Dus daar kan je verdrietig van worden maar lijkt mij geen doel om na te streven in een transitie. De neo-vagina moet je inderdaad in shape houden, met sex of anderszins, maar dat is in minder extreme vorm ook zo bij een bio vagina.

De afweging (wat heb ik eraan en wat moet ik er voor doen om het te krijgen) is altijd een persoonlijke. De mogelijke complicaties zijn m.i. te overzien (zeker voor jonge lichamen). Wat wel erg relevant is, denk ik, of je penis nog in functie is. Als je nu een duidelijke functie voor je penis hebt, geeft je dat bij een srs dus op. Ik ken transen die hun penis actief gebruiken bij sex en dat ben je na de operatie natuurlijk kwijt. Ik zal mijn wormvormig aanhangsel niet missen, dus dat is voor mij geen beletsel.

Ik hoor van veel mensen dat ze (veel) meer last van de srs hebben gehad dan ze door artsen en andere transen werd voorgehouden. Sommigen hebben jaren na de srs nog steeds last en kunnen geen seks hebben omdat het teveel pijn doet. Dan vraag ik me af wat ik liever heb: een pijnlijke vagina waar ik niets mee kan en veel tijd en energie in moet stoppen of een penis waar ik niets mee doe maar verder gezond is.
Sowieso weet ik niet of ik de hersteltijd wel kan opbrengen ivm studie of werk. Ik hoorde dat het wel een half jaar kan duren voor je weer kunt fietsen.

[J1nny]

Ik hoor van veel mensen dat ze (veel) meer last van de srs hebben gehad dan ze door artsen en andere transen werd voorgehouden. Sommigen hebben jaren na de srs nog steeds last en kunnen geen seks hebben omdat het teveel pijn doet. Dan vraag ik me af wat ik liever heb: een pijnlijke vagina waar ik niets mee kan en veel tijd en energie in moet stoppen of een penis waar ik niets mee doe maar verder gezond is.
Sowieso weet ik niet of ik de hersteltijd wel kan opbrengen ivm studie of werk. Ik hoorde dat het wel een half jaar kan duren voor je weer kunt fietsen.

Jammer dat je niet in Amsterdam geweest bent, daar hadden een hoop van je zorgen weggenomen kunnen worden.
Er zijn er die een half jaar wachten met fietsen, er zijn er ook die twee weken na de operatie al weer aardig op gang zijn.
Zie het als bij een bevalling, iedere vrouw hersteld op haar tempo.
Laat je niet bang maken, ik loop al een poosje mee, en de techieken zijn niet meer te vergelijken met die van 15 jaar terug.

Laat je geen ellende aanpraten Raisa......