Al lange tijd ben ik lid van dit forum, maar ook een aantal jaren er tussen uit geknepen.
Zat wel in (relatief) rustig vaarwater, vond ik en had het niet zo nodig.
Laatste tijd is het een stuk zwaarder voor me.
Sinds het failliet gaan van Stepwork ben ik braaf aan het wachten tot ik terecht kan bij de VU om daar de volgende stappen op transitie gebied te kunnen zetten. Ik merk dat er steeds tussen de operaties in steeds een tijd is dat het best wel oké gaat en je ook gewoon op mentaal vlak hersteltijd nodig hebt, voor je de volgende stap aan kan (natuurlijk wil niet iedereen elke stap, maar dat terzijde). Ik ben NU klaar voor de volgende stap. Maar dat is nogal lastig, gezien ik zeker nog wel een half jaar moet wachten voor ik aan de beurt ben (en dan nog weer een paar jaar op de wachtlijst gaan staan voor de colpec en alvast op de wachtlijst voor de phallo. Ik snap niet waarom dat niet gewoon vanaf de aanmelding meteen al kan. De diagnose heb ik toch al).. Het valt me zwaar om elke dag nog geconfronteerd te worden met een lichaam dat niet bij me past. En de gedachten dat het nog wel 5 jaar zullen worden waarin ik bij elk concert, elk festival, elke vakantie (outdoor) niet staand kan plassen en mijn lijf in een hostel een beetje moet verbergen, is gewoon super kut (letterlijk en figuurlijk
).Aan de andere kant is het al dikke winst voor me dat ik dit jaar wel op gemengde slaapzalen durf te liggen, dat had ik een paar jaar geleden echt absoluut niet gedaan. En natuurlijk ben ik ook ontzettend blij met de weg die achter mij ligt, ik ben (in meerdere opzichten) ontzettend veranderd de afgelopen jaren en dat heeft echt wel bijgedragen aan dat ik me veel gelukkiger voel.
Maar goed: op operatiegebied valt er weinig te doen, behalve wachten.
Op een ander gebied, gezichtshaar, wil ik graag jullie ervaringen horen.
9 mei a.s. zit ik 4 jaar aan de testo, en ik heb helaas tot op heden nog nauwelijks gezichtshaar (in ieder geval niet duidelijk zichtbaar).
Onder mijn kin vormen zich een stuk of twintig wat donkerdere haren, mijn snor is blond en qua bakkebaarden staan er op beide kanten van mijn gezicht maximaal 5 haren.
Het frustreert enorm, mede doordat ik altijd véél jonger wordt geschat dan ik daadwerkelijk ben (ik werk in het onderwijs en dan is het nogal kut als mensen denken dat je een leerling bent, ipv personeel). Overal waar ik lees (of kijk) over ervaringen van transguys met baardgroei is het toch wel ergens in jaar 2 of 3 aan de testo dat gezichtshaar zich redelijk ontwikkeld. Daar had ik mijn pijlers dan ook op gericht..
Maar nu zijn we bijna 4 jaar verder en is het nog erg karig.
Zijn er nog andere jongens hier die na zoveel jaar testo ook moeite hadden/hebben met het ontwikkelen van gezichtshaar?
Hoe was dat voor jullie? (En hebben jullie hier wat mee gedaan?)
Ik denk erover om minoxidil te gaan gebruiken.
Of om te kijken of het mogelijk is mijn testo dosering wat te verhogen (zit aan de nebido, en mijn waarden zitten al een tijdje stabiel rond de 16, waardoor ik nog maar 1x in de 3 jaar meting hoef te doen. Maar ik zou kunnen overleggen om of de prik eerder te halen, of om de komende maanden wat te experimenteren met 1 pompje androgel erbij, uiteraard in overleg met de endo. Ik weet in ieder geval dat de nebido 1 week eerder halen voor hem sowieso prima is, omdat ik al eens heb aangegeven dat ik me aan het eind van mijn shot vaak een week lang nogal moe voel).
