Passabiliteit

[Kim-NL]

Ik merk dat nu mijn haren wat langer zijn en mijn doen en laten al wat vrouwelijker is, ik bijna niet meer "misgenderd" wordt. Mijn stem is het grootste punt dat verbetering nodig heeft. Dit is super fijn en ik ben hier heel dankbaar voor maar door mijn gebrek aan zelfvertrouwen kan ik mijn eigen passabiliteit niet geloven. Als ik bijvoorbeeld een drankje op het terras bestel, dan ben ik er zelf van overtuigd dat de serveerster gelijk heeft gezien dat ik trans ben. Terwijl ik misschien wel open moet staan voor het idee dat diezelfde serveerster gewoon een meisje ziet zitten. Dit komt echter niet in me op en dat maakt me zo onzeker. Ik loop continu rond met het idee dat iedereen me "door" heeft. Mijn psycholoog bij de VU vroeg ook: "En wat maakt het uit als mensen zien dat je trans bent?" Daar had ik eigenlijk geen antwoord op. Ik schaam me niet voor het feit dat ik trans ben, maar toch! Hopen dat de hormoontjes me misschien wat meer rust en zelfvertrouwen geven. Ik ben het zo beu om mensen niet in de ogen aan te durven kijken en naar de grond te kijken als ik door de stad loop

XX Kim

[Eva]

Niet naar de grond kijken, Kim. Walk tall, walk straight. Kijk passanten in een winkelcentrum niet aan maar kijk straal langs ze heen. Je bent niet in ze geïnteresseerd. Je bent jezelf, klaar. Je wordt dan redelijk onzichtbaar, als ik het zo zeggen mag.

[Irene_de_Vreede]

Niet naar de grond kijken, Kim. Walk tall, walk straight. Kijk passanten in een winkelcentrum niet aan maar kijk straal langs ze heen. Je bent niet in ze geïnteresseerd. Je bent jezelf, klaar. Je wordt dan redelijk onzichtbaar, als ik het zo zeggen mag.

Ik heb die ervaring ook, de meeste mensen kijken maar oppervlakkig en als dat vooral vrouwelijk is zal men niet snel op details gaan letten, dan doen alleen mede transen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook een hele poos bij iedere vrouw die er ietwat hoekig/lang/of anderszins minder vrouwelijk meteen het idee had dat het een trans was, wat het in de meeste gevallen waarschijnlijk niet is geweest.

[Arike]

hoe normaler je DOET, hoe minder je opvalt, dat is wel wat telt ja

[J1nny]

Als Eva zegt, dat doe ik ook.
Dan kan je bij wijze van spreken in je blote kont door de stad zonder dat het iemand opvalt.

[Fay]

Een herkenbaar stuk gevecht en wijze woorden daaronder

Had het zo ook nog nie bekeken, je bent jezelf, klaar

Daar zit hem ook de kneep, ipv doen alsof je een vrouw/man bent, naar dat beeld gaan vormen, is jezelf zijn volgens mij toch een stuk makkelijker, idd, wat maakt het uit dat mensen zien dat...

goh, eye opener

Joyy

[Irene_de_Vreede]

Ik ga morgen weer een ervaring rijker worden, op stap met een paar vriendinnen

[Venka]

Jeetje Kim wat een feest van herkenning.Ik zit zelf met hetzelfde gevoel.Ik heb met naar beneden kijken zelfs al aardig wat geld gevonden.Als ik eerlijk ben word ik eigenlijk niet misgenderd maar mijn gevoel zegt het tegenovergestelde.Ik word overal aangesproken met mevrouw,ik word veel bekeken door mannen en vrouwen en vooral mannen.Ik fietste laatst over een rotonde en toen kwam er een vuilnis auto aan en die moest mij voorrang geven en de bijrijder ging letterlijk met zijn kop uit het raam om naar mij te kijken,wat die zag geen idee maar hoe oncomfortabel voor mij en ik schaamde mij echt dood.

Ik moest vandaag naar de oogarts en heb gisteren aan mijn vriendinnetje gevraagd hoe zal ik gaan androgyn of als mij zelf(en femme).Jeetje meid zei ze,je gaat toch als je zelf en je gaat je toch niet aanpassen.Ik met mijn gevoel en met mijn stem,nee dan val ik echt door de mand.Zei:Aafke daar moet je de schijt aan hebben,jij bent jij en je bent al zo ver op weg dan ga jij je toch niet meer aanpassen voor een oogarts die je 1 keer in het jaar ziet.Toch als mijzelf gegaan en werd keurig als mevrouw aangesproken en zag haar wel steeds kijken naar mijn kleding en borsten en voelde mij heel ongemakkelijk.Maar ja ga je het nuanceren,heb ik eigenlijk helemaal geen nare ervaring gehad en werd ik keurig als mevrouw te woord gestaan.Maar die stem en mijn gevoel van passabel zijn blijft een hekel punt.

Iedereen zegt tegen mij mevrouw,Aafke en ga maar door,maar het is mijn eigen gevoel die smeekt om onbedoelde complimenten.Volstrekt vreemden moeten gewoon nog vaker mevrouw tegen mij zeggen om mijn zelf vertrouwen te sterken.Mijn vriendin zegt ook zo vaak tegen mij,Aafke als jongen straalde jij al uit dat je een vrouw was,kijk naar je ogen en dat komt niet door de mascara.Jouw bouw alles aan je is eigenlijk al vrouwelijk en daar heeft ze best gelijk in en zelfs mijn broer zegt dat en dat is best een norse persoonlijkheid.Maar mijn gevoel,twijfel,twijfel en nog meer twijfel is killing me.

Ik moet nu dus naar de opticien en zie daar ook weer tegen op om in zon publieke plek mijn mond open te moeten doen en heb ik het idee dat de gehele winkel naar mij gaat kijken en ik hoor ze denken denken dat is een vent.

Je bent niet de enige met die problemen Kim en ik denk echt dat het gewoon een periode is waar wij als transgenders door heen moeten.Tegen mij word ook weleens gezegd who cares dat mensen zien dat je een trans bent,well i care!!!!

Ik kwam vorige week voor het eerst in mijn leven een transgender tegen op centraal in Utrecht en ik ben toen echt geschrokken van de omvang en grootte van die dame.Ik had nog nooit iemand als ik in het echt gezien.Ik leef ook niet in de wereld van T zijn en kom er dus ook bijna nooit 1 tegen.Zei liep echt als vrouw in een soort van mannen vorm over het perron en ze stoorde zich absoluut niet aan blikken.Alsof ze blind was voor al die ogen,zei was echt wel 3 koppen groter en wel 2 keer zo breed als mij en ik mij maar storen en twijfelen over mijn passabel zijn.Passabel zijn zal wel in onze hoofden zitten en niet hoe iemand je ziet of benaderd.

Het is iig geen makkelijk proces een transformatie naar je eigen zijn

[Kim-NL]

Dat is inderdaad ook het lastige. Iets in me ging er vanuit dat samen met mijn uiterlijke verandering mijn innerlijk ook een verandering zou ondergaan. Dit is echter niet het geval.. dit is ook logisch want mijn innerlijk is altijd al vrouw geweest. Toch heb ik het gevoel dat ik mijn trans zijn moet compenseren met super vrouwelijk gedrag. ik ga me dan meten aan die über meisje-meisjes en kom dan tot de conclusie dat ik niet op alle vlakken zo ben. Dit geeft me weer het gevoel dat ik niet vrouw of trans genoeg ben en ga weer heerlijk verder met twijfelen. Nu ik dit zo schrijf moet ik zelf grinniken want GOD! wat maak ik het mezelf soms lastig
Mezelf zijn is prima.. ik vind het een heerlijke gedachte en hoop dit op een dag vol overtuiging te kunnen zeggen. Voor mij is dat het ultieme geluk.

P.S. Super bedankt voor jullie lieve reacties. Ik voel me al een stuk zelfverzekerder.. ik krijg zin om met mijn neus de lucht in door de stad te gaan paraderen. Jammer dat het 23.30 is Ander keertje maar.
Welterusten

xxx Kim

[J1nny]

Hihi, Aafke, heb je mij toevallig gezien?
De 29ste december?