Ik ben nu zelf juist veel meer bezig met anderen. Met het verschil tussen mannen en vrouwen, qua uiterlijk, houding, uitstraling etc.
In het verleden voelde ik me zo ongemakkelijk over mezelf dat ik mijn omgeving zoveel mogelijk negeerde in de hoop dat mijn omgeving dat dan ook naar mij zou doen. Beetje struisvogelpolitiek dus.
Nu ben ik trots op mezelf, en nieuwsgierig
Het is niet zo dat het mij niets doet want anderen van me vinden, ik hoop dat ze me als man zien. Het blijft een kick geven als ik wordt aangesproken met meneer of hij. Dus ja, het houdt me wel bezig
dat is ook logisch, je wil graag met je juiste gender aangesproken worden en daar is ook expressie heel belangrijk.Ook ik heb er echt een studie van gemaakt,hoe het verschil is tussen mannen en vrouwen.Over nieuwsgierig gesproken,ik ben zelf ook heel erg nieuwsgierig hoe mensen op mij reageren,hoe ze mij zien en hoe ik mijn vrouwelijkheid ervaar.Ik heb heel veel ellende in mijn leven die ik op dit moment moet oplossen maar gewoon niet meer man hoeven zijn geeft mij zoveel kracht,zoveel levens vreugde en zoveel doorzettingsvermogen.Het is echt onvoorstelbaar hoeveel kracht ik daar door heb gekregen,ik ben zo maar op de 1 of andere dag gestopt met roken en zonder probleem onderga ik het hele gebeuren en is het net of ik nooit heb gerookt.
Ik probeer toch gewoon zo dicht mogelijk bij mezelf te blijven, ga niet geforceerd vrouwelijk doen bijvoorbeeld. Ik ben me heel bewust dat ik niet passabel ben, maar ik vind het ook heel belangrijk hoe anderen mij zien. De weinige feedback die ik tot dusver heb gekregen is heel verschillend.
Kreeg van diverse kanten te horen dat men sowieso vaak dacht met een vrouw van doen te hebben,het zal het kale gezicht het lange haar en de make up zijn, doet goed eigenijk, besef daardoor dat ik verder ben dan ik dacht
Bij jezelf blijven is ook belangrijk, al kennen we denk ik allemaal wel het aanpasgedrag, maniertjes, die mogen langzaamaan losgelaten worden en dat duurt gewoon even
Kim-NL schreef:Toch heb ik het gevoel dat ik mijn trans zijn moet compenseren met super vrouwelijk gedrag. ik ga me dan meten aan die über meisje-meisjes en kom dan tot de conclusie dat ik niet op alle vlakken zo ben. Dit geeft me weer het gevoel dat ik niet vrouw of trans genoeg ben en ga weer heerlijk verder met twijfelen. Nu ik dit zo schrijf moet ik zelf grinniken want GOD! wat maak ik het mezelf soms lastig
Mezelf zijn is prima.. ik vind het een heerlijke gedachte en hoop dit op een dag vol overtuiging te kunnen zeggen. Voor mij is dat het ultieme geluk.
Jezelf zijn zou ook het doel moeten zijn dat we dit allemaal ondergaan. Als we ons meten aan anderen omdat we bang zijn voor passabiliteit, dan leven we nog steeds een leugen en worden we zeker niet gelukkiger.
Maak je niet te druk, en haal je energie uit de goede ervaringen. Misschien zijn er ooit mindere, maar dat overkomt iedereen. Hoe beter je in je vel zit, hoe zelfzekerder je overkomt en hoe minder je opvalt.
Grant me serenity to accept the things I cannot change,
courage to change the things I can,
and wisdom to know the difference.
Gewone vrouwen zijn ook bezig uit onzekerheid vrouwelijkheid te benadrukken. Oefenen met glimlachen voor de spiegel, maniertjes verzinnen om lovable te zijn etc... Je bent een mix van authentiek en gekunsteld gedrag en alleen zelf weet je wat aangeleerd is. Niets is zo mooi als iedere dag opnieuw jezelf uitvinden en iets aan jezelf verbeteren. En het is allemaal prima. Enjoy
`wees gewoon jezelf, maar in jouw geval dringend een ander`
TanteJuut schreef:Gewone vrouwen zijn ook bezig uit onzekerheid vrouwelijkheid te benadrukken. Oefenen met glimlachen voor de spiegel, maniertjes verzinnen om lovable te zijn etc... Je bent een mix van authentiek en gekunsteld gedrag en alleen zelf weet je wat aangeleerd is. Niets is zo mooi als iedere dag opnieuw jezelf uitvinden en iets aan jezelf verbeteren. En het is allemaal prima. Enjoy
Ik ga daar toch eens opletten, bij cis-vrouwen maar ook bii mezelf. Ik heb zelf het gevoel dat ik niet zoveel extra vrouwelijks hoef te doen en dus ook niet doe , maar misschien vergis ik mij wel daarin....
"You try to forget but it's impossible
That song stays in your head and it's unbearable
It says remember who you are remember what you want"
Ik vind dat transen open moeten staan voor het experiment. Er is nogal wat in te halen. Ik beken dat ik wel geoefend het met lopen en bewegen, logopedie, woordkeuze, kledingstijlen & flirtgedrag. Het authentieke zelf is ook een lastig begrip. Ik denk dat passabel zijn ook betekent dat je congruent moet zijn in je gehele presentatie. Je gedragen als een sexy vrouw terwijl je er uitziet als een ork gaat niet werken. Je gedragen als een komiek terwijl je zo saai bent als een droogstoppel gaat ook niet werken. Maar dat geldt voor alle mensen. Het ideale zelf ga ik nooit bereiken, maar ik ben nu zeer tevreden met alle tekortkomingen en mannelijke restanten. Misschien is dat wel het ideaal (voor mij althans).
`wees gewoon jezelf, maar in jouw geval dringend een ander`
