School en uit de kast komen

[Jealen]

Hallo allemaal,

Ik heb een misschien voor de hand liggende vraag, maar toch stel ik hem.
Voor mijn examens moet ik een nederlands powerpoint presentatie houden voor de hele klas, en als onderwerp heb ik Genderdysforie gekozen. Mijn plan is, dat ik vertel over genderdysforie, en vlak daarna met hulp van mijn docent dan gelijk vertel dat ik met 'hij' wil worden aangesproken en als Jay. Het probleem is alleen dat ik het niet zo zie zitten om in mijn eentje voor de klas (Met of zonder docent) Te vertellen dat ik eigenlijk een jongen ben. Daarbij weet ik niet of mijn klas(en school) me serieus zal nemen en of ze er respectvol mee om zullen gaan. Een van de dingen waar ik mee zit is dat velen op mijn school een autistische stoornis hebben (Ikzelf ook) En ik weet van mijzelf dat ik deze zware onderwerpen moeilijk op zou vatten, als ik me in een ander zou verplaatsen. Er zijn al een aantal mensen die me bij mijn jongensnaam noemen, maar toch worden er grapjes over mijn gender gemaakt. 'Ja je bent toch een knul? Gedraag je dan ook als een knul.' 'Als je echt een jongen zou zijn dan ben je wel heel erg nichterig.' Om maar een paar voorbeelden te noemen. Hebben jullie misschien tips, over hoe ik mezelf het beste kan voorbereiden, en of er nog andere dingen zijn die mij misschien kunnen helpen?
Alvast bedankt,
Jay.

[Irene_de_Vreede]

Als je het niet heel zeker weet, zou ik het risico mijden, maar daar ben ik goed in hoor risico mijden.

[Jealen]

Maar risico ontwijken zorgt ervoor dat ik alleen nog maar langer rondloop met een kop vol zorgen. En dat is niet de bedoeling...

[Raisa]

Misschien kun je Bastiaan van Transvisie om hulp vragen, hij heeft veel jongeren geholpen met hun coming out op school.

[Venka]

Hallo allemaal,

Ik heb een misschien voor de hand liggende vraag, maar toch stel ik hem.
Voor mijn examens moet ik een nederlands powerpoint presentatie houden voor de hele klas, en als onderwerp heb ik Genderdysforie gekozen. Mijn plan is, dat ik vertel over genderdysforie, en vlak daarna met hulp van mijn docent dan gelijk vertel dat ik met 'hij' wil worden aangesproken en als Jay. Het probleem is alleen dat ik het niet zo zie zitten om in mijn eentje voor de klas (Met of zonder docent) Te vertellen dat ik eigenlijk een jongen ben. Daarbij weet ik niet of mijn klas(en school) me serieus zal nemen en of ze er respectvol mee om zullen gaan. Een van de dingen waar ik mee zit is dat velen op mijn school een autistische stoornis hebben (Ikzelf ook) En ik weet van mijzelf dat ik deze zware onderwerpen moeilijk op zou vatten, als ik me in een ander zou verplaatsen. Er zijn al een aantal mensen die me bij mijn jongensnaam noemen, maar toch worden er grapjes over mijn gender gemaakt. 'Ja je bent toch een knul? Gedraag je dan ook als een knul.' 'Als je echt een jongen zou zijn dan ben je wel heel erg nichterig.' Om maar een paar voorbeelden te noemen. Hebben jullie misschien tips, over hoe ik mezelf het beste kan voorbereiden, en of er nog andere dingen zijn die mij misschien kunnen helpen?
Alvast bedankt,
Jay.

Jealen,ik moet ook een coming out doen op mijn werk en zie mijzelf ook niet voor een groep staan om te vertellen over mijn gevoelens,mijn emotie,s en niet wetende hoe de groep zal reageren.IK heb besloten om via een open brief te vertellen over mijn gevoelens en waar ik mee bezig ben.Op deze manier hoef ik niet de confrontatie aan,mijn psych vond het een goed idee omdat op deze manier te doen.Sterker nog ik ben al begonnen met mijn transitie en mijn collega,s weten van niks.Ik heb wel het voordeel dat ik in de ziektewet zit tot een nader te bepalen tijd.Mocht ik straks weer komen op mijn werk dan is een coming out gebeurd en zie ik wel hoe er gereageerd word.maar om voor een groep te staan,nee dat gaat mij te ver.Ik zou toch aanbevelen om hulp te zoeken met iemand die bekend is met genderdysforie.Een presentatie is een goed begin,heeft de klas ook de tijd om met het onderwerp bekend te raken,wellicht kunnen klas genoten na de presentatie ook vragen stellen.Maar die opmerkingen over jouw als jongen daar moet jij wat mee doen en hoef jij niet te accepteren.Ik ken zelf ook een jongen die autistisch is en hij gaat heel goed om met mijn verandering terwijl hij helemaal niet tegen veranderingen kan.Vertellen dat is 1 en er mee omgaan is 2.Je kan niet verwachten van een klas dat zij zomaar ineens jouw als een jongen gaan zien,dat heeft tijd nodig.

[Daniel]

Misschien is het handig als je een soort van vertrouwensgroepje om je heen vormt van mensen die je kan vertrouwen met je verhaal voordat je de presentatie doet, zodat je wat mensen hebt om op terug te vallen, die het misschien voor je opnemen en mensen kunnen corrigeren als ze per ongeluk je geboorte naam zeggen (zonder dat het "hatelijk" gaat klinken van jouw kant, als je snapt wat ik bedoel).
Mijn vrienden namen het in het begin heel vaak voor me op toen ik zelf niet zo goed wist wat ik moest zeggen tegen mensen.

Als je al zo'n groep hebt kan je ze vragen om er na je presentatie extra op te letten dat mensen geen (overdreven) grappen met je uithalen en dat ze je bij de juiste naam noemen.
Ik zou het mensen ook niet kwalijk nemen als ze de eerste maanden nog je oude naam noemen, ze zijn het nou eenmaal gewend.

[Jessy]

Als je zo'n opmerkingen om je heen hoort, zou ik die gaan opschrijven. Dan kun je daar eens rustig over nadenken hoe je juist die punten in je presentatie (of bij vragen erna) kunt uitleggen. Desnoods eens overleggen met iemand die je vertrouwt, of een iemand van Transvisie. Een goede voorbereiding is het halve werk!
Ik wens je alvast veel succes en we horen graag hoe het verloopt.