Podcst over transitie (M→V) van 63-jarige

[Jeste]

Twee journalisten van krant BN DeStem volgen het transitieproces en maken daar een podcastserie van: "Operatie Henriëtte".

Bijvoorbeeld hier te beluisteren
https://omny.fm/shows/operatie-henriett ... ts/podcast
Of natuurlijk via diverse andere websites of apps die podcasts aanbieden.

Op de radio was er ook aandacht voor:
https://www.nporadio1.nl/fragmenten/vil ... eid-geheim

[Emma]

ik ken haar persoonlijk. Ze was niet heel erg blij dat ik niet bepaald enthousiaat was over de titel en ondertitel.

[wolvster]

Ik heb de afleveringen die uitgezonden zijn nu allemaal beluisterd en ik vind het een beetje eh moeilijk ofzo, merk ik.

Met name in de laatste uitzending waarin Henriette's gezinsleden worden geïnterviewd vind ik het allemaal heel stemmig en dramatisch gebracht.

De muziek wanneer iemand bijvoorbeeld zegt dat die het even lastig vond is echt heel stemmig en ik zou het zelfs manipulatief noemen. De dochter (die met name degene is die het lastig vindt/vond) wordt de hemel ingeprezen omdat 'ze het allemaal zo goed verwoord en dat ze zooooo'n sterke vrouw is'. Terwijl de zoon, die Henriette accepteert zoals ze is, in mijn optiek vele malen sympathieker en 'sterker' is eigenlijk als afterthought in de aflevering zit.

Er wordt ook gedaan alsof Henriette als vader/man compleet verdwenen is inclusief haar hele persoonlijkheid. Nu kan dat zijn dat zij dat zo ervaren, ik wil hun ervaring respecteren, maar die ervaring deel ik niet en in vermoed velen met mij, maar het wordt wel gebracht als feitelijk bij een transitie passend.

Ook de titel van die aflevering: ' een dubbele begrafenis' is vreselijk dramatisch én uit de mond van een interviewer, NIET uit de mond van een gezinslid.

Oh oh oh wat is het allemaal zwaar en erg als je partner of ouder on transitie gaat is de tendens, terwijl als zoonlief zegt: 'Ja prima toch als Henriette daar gelukkig bij is' dat vrijwel genegeerd wordt.


Wat vinden jullie?

[Mevr B]

Ik denk dat ik het niet hoef te beluisteren denk ik...
Hou niet zo van manipulatief.

[Maureen_]

ik vind het vooral interessant om te beluisteren en mooi hoe de kinderen bij deze podcast betrokken worden. Vaak heb ik het gevoel dat het bij dit soort onderwerpen alleen over de trans-persoon zelf gaat, terwijl de impact voor de omgeving minstens zo groot is. Ik vind het leuk om te volgen en ik herken veel dingen die Henriette vertelt

[Laura2021]

Ik luister graag naar deze podcast en vond het erg interessant net zo als Nathalie hierboven vanwege de ervaringen van de kinderen en ook de ex-vrouw als reactie op de coming out en de tijd erna. De impact is zo groot, ook voor je omgeving en het wordt echt anders als je daadwerkelijk voor de eerste keer als vrouw voor hun neus staat ipv het vertellen dat je transvrouw bent. Maar ieder verhaal is weer uniek en bijzonder.

[wolvster]

Ik denk dat ik mij moet verduidelijken:

Ik zeg niet dat de impact klein is op je omgeving. Het kan een groot ding zijn, daar ben ik me terdege van bewust.
Ik heb daar ook gestaan voor mijn partner en voor familie. Mijn kinderen zijn weliswaar nog jong, maar ook hun ouder is veranderd. Ik WEET dat het een groot ding is.
Maar de manier waarop dit wordt neergezet, met de muziek en de keuzes in waar nadruk op gelegd wordt, vind ik echt te zwaar.

Niet te zwaar qua impact, maar te zwaar qua negativiteit. Ik bedoel; mijn god, ze hebben het over afscheid nemen van een persoon, een dubbele begrafenis! De dochter heeft het ZO MOEILIJK. De muziek! Alsof je een een tragisch verhaal luistert.

Henriette is niet dood. De vader die ze was is niet dood. Is ze veranderd? Ja. Is ze gestorven? Nee.
Heeft het impact op kinderen en partners? Ja natuurlijk. Is hun leven daardoor heel erg zwaar? Misschien, maar realistisch gezien? (Kijk naar de zoon!); Nee.

En dit stuk tragiek krijgen cismensen dus te horen alsof het 1) in elk gezin moeilijk is 2) dus echt heel erg zwaar is als er iemand in transitie gaat in je omgeving.

Bevestigd dit niet het negatieve beeld vraag ik mij af?
Waarom zoomen we niet in op de zoon? Waarom doen we niet een vrolijk muziekje?
Dan vertel je ook de waarheid, maar schep je een heel andere kijk, die volgens mij veel helpender is in een wereld die toch al zwaar en moeilijk kijkt naar trans personen.

[Dawn]

Helemaal eens Wolvster, je kan een transitie en de impact daarvan op de omgeving op veel manieren naar voren brengen en uitlichten zonder iets weg te laten of er een sprookje van te maken. Juist in de wijze hoe je het doet kan het verschil gemaakt worden van tragisch-dramatisch via neutraal tot mooi. Dit kan door muziek, verwaardig, commentaar en evenredige belichting al enorm positief of negatief benadrukt worden. Juist daarom heb ik jou reactie ook aangehaald in de openbare vraagbaak.

[Marije]

Ik heb niet gekeken, gelezen of geluisterd, maar ik weet wel dat voor kinderen geldt dat hoe ouder ze zijn hoe lastiger. Dat het een rouwproces is dat is ook algemeen bekenden daar is al veel over geschreven.

Ik heb vijf kinderen, en mijn transitie is inmiddels vier jaar geleden. Twee van de vijf hebben het nog steeds niet helemaal een plekje kunnen geven.

Elke dag voel ik me nog schuldig.

Ja, dat is ook dramatisch... sorry.

[wolvster]

Marije, je neemt dit heel persoonlijk op.

Ik zeg niet dat het niet dramatisch kan zijn, he? Ik geef in mijn berichten volgens mij heel duidelijk weer dat het een grote impact kan hebben op je omgeving.

Ik zeg ook dat deze podcastmakers er voor kiezen om het op een bepaalde manier weer te geven waarvan ik denk dat het overtrokken gedramatiseerd wordt terwijl er (letterlijk ook in dit gezin) ook een andere kant is die belicht kan worden.