Vrouw zijn/vrouwelijkheid...

[Renske]

Hi Marijke,

Bij mij stopte de worsteling op het moment dat ik in dat onbestemde gevoel mijn trans gevoelens ontdekte, accepteerde en dat echt ging omzetten in het mezelf als vrouw leren kennen. En dat ook te tonen aan mijn omgeving. Dat was ook het moment dat ik mijn huidige vriend leerde kennen. Ik heb hem ook verteld dat ik als vrouw, en niet als man verliefd op hem ben geworden. Ik voel me ook helemaal niet gay.

Liefs, Renske

[Fay Ola di jee]

Herkenbaar, toen ik 5 was wist ik hoe het zat, vanaf dat moment ging ik op slot, mijn leven was over besefte ik toen

Er kon immers niets aan gedaan worden, dacht ik

50 jaar verder, 15 jaar hrt, en ik denk vaak, het is nog steeds gekloot en gestruggle, ik ben niet vrouwelijk, ik blijf groot en een mannenbouw hebben

Ik sta stil momenteel, doe niks aan mijn transitie, diverse oorzaken, het is maar ff zo, maar leuk, nee, er is niet veel leuk in deze context

[Beginnend trans]

Hi Marijke,

Bij mij stopte de worsteling op het moment dat ik in dat onbestemde gevoel mijn trans gevoelens ontdekte, accepteerde en dat echt ging omzetten in het mezelf als vrouw leren kennen. En dat ook te tonen aan mijn omgeving. Dat was ook het moment dat ik mijn huidige vriend leerde kennen. Ik heb hem ook verteld dat ik als vrouw, en niet als man verliefd op hem ben geworden. Ik voel me ook helemaal niet gay.

Liefs, Renske

Ik denk dat daar bij mij het knelpunt zit. Onderstaande bijlage geeft het volgens mij goed aan. Ik voel of wil me soms vrouw voelen, kleden, gedragen maar realiseer me dat ik gewoon een man bent met een mannen lichaam. Dus daar moet ik mee zien te handelen. Ik denk dat het geheim wat ik met me meedraagt n.l. vrouwelijke kant uitstralen dmv kleding, make-up, pruik, en mijn gedrag dat daarbij past dat ik dat in besloten kring wel kan tonen, naar buiten toe is dat voor mij nog een veels te grote stap. En deze tekst typend komt bij mij de vraag boven drijven: Waarom moet ik mijn geheim delen met mijn sociale omgeving? Zeker als ik vooraf af weet dat ik daardoor in een sociaal isolement terecht gaat komen. En je het klopt misschien opent het juist ook weer een nieuw sociaal netwerk? Het is lastig en juist daarom wil ik het zo nu en dan delen. Gewoon om stapjes te kunnen zetten.

Liefs Marijke.

[Fay Ola di jee]

Er zullen mensen afhaken, er zullen mensen blijven, er zullen mensen neutraal zijn er zullen nieuwe mensen komen

De meeste mensen boeit het vrij weinig wat een ander uitvreet

Lekkere relativering toch

[Jeste]

Het zou kunnen dat het op den duur beknellend wordt om met iets te blijven zitten dat geheim is voor je huidige sociale omgeving. Dan kan het behouden van die sociale contacten uiteindelijk misschien wel zwaarder zijn dan terechtkomen in een sociaal isolement. En inderdaad; het kan juist ook weer een nieuwe sociale kring opleveren, dus dan is er van een isolement helemaal geen sprake.

[Beginnend trans]

Ik heb een redelijk stappenplan uitgestippeld voor mezelf. Gelukkig zit ik hoe paradoxaal ook nog in het begin van mijn reis. Het leren kennen en ervaren van nieuwe mensen lees gelijkgestemden is nu de fase waar ik in zit. Zelfs in die fase sta ik nog in het begin en is het zetten van stappen op dat punt lastig. Dus ik heb geduld en het aangaan van nieuwe contacten is denk ik een kwestie van tijd.

[DominiqueB]

Het kan ook heel erg mee vallen met de afwijzing van je sociale kring.
Bij mij was ik er eerst ook wel een beetje bang voor maar krijg juist de reactie "eindelijk nu beginnen we je te snappen" en "nu valt alles op zijn plaats waarom je zo was"
Tuurlijk zullen er mensen afvallen en dat hou je altijd.

Maar echte vrienden blijven en zullen je ook ondersteunen, Vooral als je het met een goede uitleg kunt doen.

Dikke knuffel Dominique

[Januca]

Vrouw zijn/Vrouwelijkheid naar buiten tonen?

Ik kan alleen maar zeggen laat zien wie je bent. Ik weet het er kunnen mensen afvallen, er kunnen mensen bijkomen.
Maak je daar niet te veel zorgen over.

Ik kon mij mijn hele leven niet uiten als de vrouw die in mij zit.
Nu ik het gedaan heb is er een onvoorstelbare rust over mij gekomen. Ik ben eindelijk mijzelf.

Ik kleed en gedraag mij 24/7 als vrouw en geniet er van. En mensen die afvallen? Ik heb het nog niet gemerkt.
En de mensen die mijn sociale transitie hebben zien plaatsvinden, gedragen zich net als voorheen. Allemaal heel plezierig hoor.

[Renske]

Ik denk dat het geheim wat ik met me meedraagt n.l. vrouwelijke kant uitstralen dmv kleding, make-up, pruik, en mijn gedrag dat daarbij past dat ik dat in besloten kring wel kan tonen, naar buiten toe is dat voor mij nog een veels te grote stap. En deze tekst typend komt bij mij de vraag boven drijven: Waarom moet ik mijn geheim delen met mijn sociale omgeving? Zeker als ik vooraf af weet dat ik daardoor in een sociaal isolement terecht gaat komen. En je het klopt misschien opent het juist ook weer een nieuw sociaal netwerk? Het is lastig en juist daarom wil ik het zo nu en dan delen. Gewoon om

Hoi Marijke,

Ieder heeft z'n eigen weg hierin, in een eigen tempo. Sommige zijn snel, anderen hebben meer tijd nodig. Ik heb er ook langer (meerdere jaren) over gedaan. Als het nu een te grote stap voor je is, dan is dat zo. Wel kan ik zeggen dat de angsten die ik vooraf had niet uitkwamen. De eerste keer dat ik bijvoorbeeld naar buiten ging om de trein te pakken, stik nerveus op het perron (wat zullen ze over me denken?) om tot de conclusie te komen dat het leven gewoon doorgaat. Je kan niet weten wat de ander denkt of voelt (tenzij je het aan ze vraagt).. dus waarom zou je je daardoor laten leiden? Ik zit nu midden in mijn sociale transitie en ik kan bevestigen dat ik alleen maar lieve en begripvolle reacties krijg. Jouw geheim delen met anderen kan je verlossen van een last en ruimte geven jezelf daarin te ontwikkelen.

Liefs, Renske

[Petra71]

Ik denk dat het geheim wat ik met me meedraagt n.l. vrouwelijke kant uitstralen dmv kleding, make-up, pruik, en mijn gedrag dat daarbij past dat ik dat in besloten kring wel kan tonen, naar buiten toe is dat voor mij nog een veels te grote stap. En deze tekst typend komt bij mij de vraag boven drijven: Waarom moet ik mijn geheim delen met mijn sociale omgeving? Zeker als ik vooraf af weet dat ik daardoor in een sociaal isolement terecht gaat komen. En je het klopt misschien opent het juist ook weer een nieuw sociaal netwerk? Het is lastig en juist daarom wil ik het zo nu en dan delen. Gewoon om

Hoi Marijke,

Ieder heeft z'n eigen weg hierin, in een eigen tempo. Sommige zijn snel, anderen hebben meer tijd nodig. Ik heb er ook langer (meerdere jaren) over gedaan. Als het nu een te grote stap voor je is, dan is dat zo. Wel kan ik zeggen dat de angsten die ik vooraf had niet uitkwamen. De eerste keer dat ik bijvoorbeeld naar buiten ging om de trein te pakken, stik nerveus op het perron (wat zullen ze over me denken?) om tot de conclusie te komen dat het leven gewoon doorgaat. Je kan niet weten wat de ander denkt of voelt (tenzij je het aan ze vraagt).. dus waarom zou je je daardoor laten leiden? Ik zit nu midden in mijn sociale transitie en ik kan bevestigen dat ik alleen maar lieve en begripvolle reacties krijg. Jouw geheim delen met anderen kan je verlossen van een last en ruimte geven jezelf daarin te ontwikkelen.

Liefs, Renske

Renske, zo was het bij mij ook, eerste keer buiten was in het donker om de hond uit te laten, daarvoor kleden ik mij om naar man en ging dan pas naar buiten. Niet veel later ging ik ook overdag de hond uitlaten als mijzelf en het was echt heerlijk, voelde mij vrij en ik had door dat ik totaal geen aandacht kreeg van de mensen die ik tegen kwam of mensen die opkeken ( misschien deden ze het wel maar viel het mij niet op).
3 maanden geleden ben ik op mijn werk mensen langzaam uit gaan leggen wat er met mij gaande was en welk traject ik ging bewandelen en dat ik dus over niet al te lange tijd als vrouw komen werken ( in een mannenwereld). Ondertussen heeft de tamtam zijn werk gedaan en is iedereen op de hoogte en ik heb tot nu toe nog geen enkele vervelende opmerking gehad. Ik denk dat heel veel transmensen te bang zijn voor de boze buitenwereld en begrijpelijk maar ik denk dat als ze de buitenwereld ervaren als vrouw, het ze echt mee zal vallen.