TanteJuut schreef:Ik was bi en blijf bi, maar dat betekent niet dat ik alles maar interessant vind. Ik val op humor, veerkracht, wijsheid en er moet chemie zijn op het lichamelijk vlak. Voor mij is dat het oogcontact, de glimlach en, of iemand globaal een mooie verpakking heeft Is oneerlijk, maar wel de waarheid. Zal wel de natuur zijn... Ik geloof wel in veranderende seksuele gerichtheid. Misschien dat onder invloed van hormonen en de nieuwe geslachtsrol andere gedachten (die waarschijnlijk latent aanwezig waren) interessanter worden. Op iemand vallen is natuurlijk sowieso raar... Vraag me altijd af: wat maakt dat mijn fantasie geprikkeld raakt? Waarschijnlijk de mix van identificatie en adoratie bij speciale karaktertrekken.
Ik heb overigens op de grond gelegen van het lachen bij het lezen van dit draadje.
Pansexueel dus man of vrouw en alles daarnaast en tussen maakt me niet uit. Lichamelijk heb ik wel een voorkeur voor vrouwelijke vormen(ironisch genoeg). Dat kwam echt na de hormonen opzetten, het was er al maar het versterkte dit wel.
Waar ik echter echt op val na dat eerste fysieke "hey" moment is een goed gevoel voor humor en een rustig karakter. De extroverte feestbeesten ben ik niet van, ben een hopeloze romanticus. Lekker thuis op de bank, kaarsen aan en een goede film. Zal nooit het macho type worden en hou daar zelf ook echt niet van.
Waar val ik op? Denk dat ik voor mezelf praat om te zeggen op mensen die me lief zijn en respectvol zijn naar mezelf en anderen. Daar begint het mee. Vervolgens word het moeilijker om dit op schrijven van achter de desktop. Voel me aangetrokken tot beide genders, dus zowel man als vrouw. Wil daarin geen keuze maken, laat het op me afkomen. Als vrouw ben je gauw geneigd om naar andere vrouwen te kijken, maar dan meer van hoe gedragen ze zich, welke kleding hebben ze aan enz. Als man kijk je toch anders naar een vrouw, meer fysiek, maar of dat nu de juiste uitleg is voor mij? Nah, denk het niet, te simpel. Best ingewikkeld als je er als transgender over nadenkt, meestal laat je je gevoelens de vrije loop en zie je wel waar je uitkomt met je gevoelens. Maar om nu echt een definitie te geven, waar val ik op, best moeilijk. Wil me er zelf ook niet vermoeien, dus gewoon genieten van de dingen van de dag en daar vallen ook mannen en vrouwen onder. Misschien een gemakkelijke oplossing, maar zo werkt het bij mij nu op dit moment en of het over een jaartje nog zo werkt, who knows.
Ik vind vrouwen steeds interessanter worden merk ik, maar ik kijk vaker naar mannen. Of ik ook echt op mannen val vind ik moeilijk te zeggen. Een mannenlichaam vind ik mooier om te zien en dat bewonder ik meer, maar in een relatie zie ik mezelf toch eerder met een vrouw...
Vroeger dacht ik wel dat ik op mannen viel, maar het was meer een "Ik wou dat ik hem was" dan "Ik wou dat ik MET hem was". Ik hou het voorlopig op bi want ik ben er nog niet uit.
Ik val op het vrouwelijk schoonheid echt
Niets is mooier om te zien en vast te kunnen houden! (behalve dan bij mezelf raar genoeg zucht ...dat mag allemaal anders)
Bij mannen heb ik altijd meer een vriendschappelijke/broederlijke band, er is nooit een liefdes klik en zal er ook nooit komen!
Is oneerlijk, maar wel de waarheid. Zal wel de natuur zijn... Ik geloof wel in veranderende seksuele gerichtheid. Misschien dat onder invloed van hormonen en de nieuwe geslachtsrol andere gedachten (die waarschijnlijk latent aanwezig waren) interessanter worden. Op iemand vallen is natuurlijk sowieso raar... Vraag me altijd af: wat maakt dat mijn fantasie geprikkeld raakt? Waarschijnlijk de mix van identificatie en adoratie bij speciale karaktertrekken.
...dat mag allemaal anders)