Snelheid ontdekking

[Vief_Zeester_Woud]

Of bezoek eens een bijeenkomst voor transgender-mensen.

^
|- Dit

[Donker_Zeester_Rots]

@Statig_Rivier_Lijster

Lopen en bewegen als een vrouw oefen deed ik zo: Loop over een denkbeeldige lijn, en probeer niet te kijken en voetje voor voetje te plaatsen. Ik probeerde het op hakken van 9 cm, en het lukte ook nog. Hier geldt, eens geleerd is het net als fietsen. Geen grote passen, houdt je knieen bij elkaar, en oefenen, oefenen , oefenen.

Make Up: ga naar een make up workshop, die zijn er echt, en is echt leuk om te doen. Neem een paar vriendinnen mee als je die hebt.

[Zwierig_Krab_Delta]

Ik heb een beetje het idee inmiddels dat het er een beetje bij hoort. Eerst was ik er bang voor, heb ik geprobeerd de rem erop te houden om niet in een ADHD hyperfocus verloren te gaan. Maar nu, na meer gelezen te hebben lijkt het wel of het juist een bevestiging zou kunnen zijn. Ik ben begin mei voor het eerst met de kleding van mijn vrouw voor de spiegel gaan staan, nadat ik erachter kwam dat die broek die ik uit pure nood van de damesafdeling geplukt had toch wel bijzonder goed zat en mij dat zo veel andere gevoel gaf. In drie maanden tijd ben ik sociaal bijna volledig overstag gegaan. Ik wil er af en toe nog steeds de rem erop houden, maar dat is niet meer te doen. Het is een eigenwaarde die ik nog nooit zo gevoeld heb en het zit in alles. Voor het eerst ben ik ook blij met mijn lichaam, dat nooit voor een mannenwereld gemaakt leek te zijn. Nu heb ik er zoveel profijt van. En toch wil ik meer, alles wat ik voorheen afgehouden heb als ijdele wensen. Niet om serieus te wezen, want ik was niet trans, toch? Het lijkt nu alsof ik ook het laatste, belangrijkste puzzelstukje in handen heb, en het past nu allemaal, ook al is het heel anders dan ooit gedacht. Een jaar geleden had ik dit nooit gedacht.

[Statig_Rivier_Lijster]

Ik heb een beetje het idee inmiddels dat het er een beetje bij hoort. Eerst was ik er bang voor, heb ik geprobeerd de rem erop te houden om niet in een ADHD hyperfocus verloren te gaan. Maar nu, na meer gelezen te hebben lijkt het wel of het juist een bevestiging zou kunnen zijn. Ik ben begin mei voor het eerst met de kleding van mijn vrouw voor de spiegel gaan staan, nadat ik erachter kwam dat die broek die ik uit pure nood van de damesafdeling geplukt had toch wel bijzonder goed zat en mij dat zo veel andere gevoel gaf. In drie maanden tijd ben ik sociaal bijna volledig overstag gegaan. Ik wil er af en toe nog steeds de rem erop houden, maar dat is niet meer te doen. Het is een eigenwaarde die ik nog nooit zo gevoeld heb en het zit in alles. Voor het eerst ben ik ook blij met mijn lichaam, dat nooit voor een mannenwereld gemaakt leek te zijn. Nu heb ik er zoveel profijt van. En toch wil ik meer, alles wat ik voorheen afgehouden heb als ijdele wensen. Niet om serieus te wezen, want ik was niet trans, toch? Het lijkt nu alsof ik ook het laatste, belangrijkste puzzelstukje in handen heb, en het past nu allemaal, ook al is het heel anders dan ooit gedacht. Een jaar geleden had ik dit nooit gedacht.

Ik ben de laatste dagen juist meer gaan twijfelen alsof het wel een adhd hyperfocus was.. of ik het allemaal wel wil. De negatieve dingen komen vooral naar boven bij mij . Best een rot periode achter de rug met een familielid wat ik nu wel los kan laten. Maar knalt er in.. stappen wel aan nemen.. maar ik wil denk ik te snel..

[Zwierig_Krab_Delta]

Ik ben de laatste dagen juist meer gaan twijfelen alsof het wel een adhd hyperfocus was.. of ik het allemaal wel wil. De negatieve dingen komen vooral naar boven bij mij . Best een rot periode achter de rug met een familielid wat ik nu wel los kan laten. Maar knalt er in.. stappen wel aan nemen.. maar ik wil denk ik te snel..

Dat vind ik naar voor je. Ik heb onder alles ook nog best wat twijfels, maar daarvoor voelt het in doorsnee te echt en te kloppend. Toch realiseer ik mij ook dat ik uit een heel erg zwaar jaar kom. Er zijn meerdere dingen bij mij die erin geknald hebben (niet dat het een wedstrijd is, maar dat is gewoon de realiteit) en dat maakt me nog enigzins terughoudend, ook al past het ook gewoon. Ik bedoel, die nagellak en dat bijzondere speelse sensuele gevoel dat ik erbij had, hebben me gedeeltelijk als lichtpuntjes door een zwaar trauma verwerkingsproces getrokken de laatste jaren. Maar ik kan goed begrijpen dat ik ook twijfels heb. Ik ben soms bang dat ik naar een uitvlucht snak. Maar daarvoor trekt het te veel, in plaats van dat ik door iets opgejaagd wordt. Bovendien is de tijd van uitvluchten voor mij wel voorbij.

Het klinkt misschien gek, maar als je je zorgen kwijt moet wil ik er best per PM naar luisteren. Ik pretendeer geen oplossingen aan te kunnen bieden, maar ik kan het een en ander misschien helpen dragen door je aan te horen, en begrip te tonen. Ik wil me niet aan je opdringen, preken, betweten. Je moet ook vooral doen wat goed voelt, zo ook met je transitie. Blijf bij jezelf en neem de tijd om uit te vinden waar de knoop zit als je dat nog niet weet. Heb je psychische hulp hierbij? Ik heb daar veel aan gehad de afgelopen jaren. Ik weet dat dit wat uit de lucht komt vallen. Zie maar even en neem de tijd.