Jouw unieke gender expressie

[Gouden_Bruinvis_Libel]

Wat is gender expressie? https://nl.wikipedia.org/wiki/Genderexpressie

Onderstaande is geschreven als transvrouw, in andere gevallen graag aanpassen aan je eigen situatie.

Het moet me even van het hart... in de loop van al een langere tijd zie ik hulpvragen komen van verschillende dames: "help me met make-up", "help me met bewegen als een vrouw", "help me met 'goed' kleden als een vrouw".

En te vaak zijn er antwoorden als (een klein beetje overdreven hier weergegeven): "make-up is onzin, ik moet niets van make-up hebben dus jij hoeft er ook niets mee", of "houding en motoriek moet gewoon uit jezelf komen, als dat niet op natuurlijke manier gebeurt probeer je jezelf alleen maar in een volgend hokje te persen". Of kleding: "draag gewoon wat je altijd draagt, je hoeft niets anders te dragen. Al die 'popjes' in de wachtkamer voor therapie - haha". Ja, dat laatste toppunt van minachting voor iemand die anders is dan schrijfster zelf heb ik echt bijna letterlijk zo gelezen. Braak. Om even terug te slaan: dat de schrijfster van die nare woorden er zelf als Ma Flodder of een monteur uit de smeerkuil bij wil lopen wil niet zeggen dat anderen dat ook willen. Mijn zegen heb je, dat wel!

Desalniettemin: gadverdamme. Als iemand om hulp vraagt bij bonsai bomen kweken ga je toch ook niet reageren met "wat een onzin - bonsais kweken, heb je al eens racefietsen geprobeerd?"


En nu dan mijn 3 redenen waarom iemand om hulp zou kunnen vragen, in willekeurige volgorde:

1. Onzekerheid over het proces van therapie. Elke therapeut(e) lijkt een eigen "checklist" te hebben, en wat er ook gebeurt: je wilt NIET uit het proces vallen om vervolgens na een jarenlange wachtlijst bij een volgende aanzitten. Aanpassen dus.

2. Veiligheid en opgaan in jouw gewenste doelgroep. Als je 'passable, non-clockable' bent gaat een en ander een stuk makkelijker. Tenzij je een olifantenhuid hebt natuurlijk. Ook wat waard. De vraag is wel hoever je daarmee komt in een sociale context.

3. En volgens mij zelfs de belangrijkste: misschien heb je op je 16e ontdekt dat je stappen wilt nemen als transgender, en misschien pas op je 75e. Dit betekent dat je vele jaren bent opgevoed, behandeld of zelfs "bijgestuurd" ('doe niet zo verwijfd') als je ongewenste geslacht. Je hebt dus vele jaren leren maar ook vooral afleren in te halen. En niet alleen dat je verschrikkelijk veel in korte tijd moet leren, je gaat jezelf en je smaak ook doorontwikkelen. Offuh, loop je er nu nog net zo bij als toen je 6 was, of in je brugklas periode? En heel wat opvolgende periodes...
En heel veel leren gaat door afkijken en imiteren.

Heb dus compassie met hulpzoekers. Zeker, het ondersteunen van de bestaande genderexpressie van de hulpzoeker is zeker van belang, iedereen is immers 'valid'. Maar leren en groeien is zeker zo belangrijk, zelfs als de gevraagde weg niet de weg voor jou is.

Wat zijn jullie gedachten, ervaringen? Wat heb jezelf ervaren: hoe ben je goed geholpen in welke situatie?

Ondertussen wens ik jullie, voor zover nog nodig, veel succes met het ontwikkelen van jezelf. Niet alleen worden wie je bent, maar zeker ook worden wie je wilt zijn.

[Vief_Zeester_Woud]

Als ik anno 2026 tegenover een therapeut zou komen te zitten die mij zou afwijzen omdat ik geen make-up droeg of me niet vrouwelijk genoeg kleed zou ik heel hard wegrennen, wachtlijsten of geen wachtlijsten.

Toen ik jaren geleden mijn SRS had lag ik op de kamer naast een man die een vulva kreeg. Niks sociale transitie, niks steun van partner, wel een diagnose en een operatie. Na de operatie ging gewoon het mannenkloffie weer aan en weg naar huis naar een partner die het oneens was met de beslissing.

We leven in een ontzettend "gemaakte" TikTok wereld waarin alles steeds wordt gespiegeld aan het perfecte plaatje. Ik zie mijn kinderen daaraan kapot gaan.

Het belangrijkste is dat je jezelf mag zijn. Vrouwen hebben tientallen jaren gevochten om iets onder het patriarchaat uit te komen en door de perfecte vrouw af te schilderen met makeup en in een jurk... ugh...

Je mag gewoon vrouw zijn, zonder make-up en in een spijkerbroek.