Iets wil me detransitioneren + andere perikkelen

[Stil_Haas_Kikker]

In het kort mijn achtergrond: in 2009 begon ik met hormonen, 2014 SRS na lang wachten, en in 2017 FFS gehad.

Ik ben er zeer blij mee.

Maar sinds de laatste jaren merk ik dat er iets is wat mij wil doen detransitioneren. Wat het is weet ik niet. Het begon na de dood van mijn beide ouders, toen viel ik een diep zwart gat, net na mijn FFS operatie. Wat een dubbele klap op een andere grote klap was, de FFS zelf, die was heel zwaar.

Ik kreeg hierna meerdere psychoses, zelfdodings-gedachten, en heb aantal jaar bij de GGZ gelopen. Medicatie gebruik ik nog steeds hiervoor.Sinds een tijdje leef ik niet meer in het moment, maar uit herinneringen... herinneringen van vroeger, ook herinneringen die slecht zijn, zoals trauma. Vele trauma herinneringen. Ook fanthoom gevoelens, allemaal oude programmering en herinneringen.

Ik wil absoluut geen man meer zijn, maar iets hardnekkings in me, of om me heen, als je in geesten geloofd wil dat ik er mee stop. Maar ik kan dat niet, want vrouw zijn is mijn kern. En toch is het er... maarja ik heb wel meerdere vreemde gedachten die niet kloppen, zoals: "dan ben je wellicht homo" Dat soort intrusieve gedachten heb ik dus. Misschien is het nog oude troep vanhet verleden waarin ik nooit mijzelf kon en mocht zijn, omdat er geen plaats voor was om meisje te zijn. Dat zou onvoorstelbaar zijn.

Maar ik probeer de oorzaak te vinden.

Waarom gebeurt me dit juist nu? ik denk door aantal factoren samen:

0. Trauma van jeugd, misbruik etc.
1. Rouw en het wegvallen van fundament
2. De 'klap' na de FFS (Post-operatieve depressie/vulnerability)
3. Trauma en 'oude programmering'
4. Psychosegevoeligheid en intrusieve gedachten
5. De maatschappelijke druk
6. Lichte regressie: soms leef ik uit herinneringen, als jongere zelf

Ik denk zelf dat er zoveel druk op me stond dat mijn lichaam denkt dat het niet veilig was... zoiets, maar weet het niet zeker.

Ik ga op dit moment dus nog steeds door diep lijden, stilletjes, en alleen. Ik wil absoluut geen man meer zijn, en dat is een definitieve keuze van me.

Wie herkent er iets in? of heeft tips?

[Trots_Spreeuw_Moeras]

Lijkt op dat het richting C-PTSS gaat. en daar kun je wel specialistische hulp voor krijgen.

[Stil_Haas_Kikker]

Lijkt op dat het richting C-PTSS gaat. en daar kun je wel specialistische hulp voor krijgen.

Ja, ik ga binnekort weer naar de GGZ met dit verhaal.

Zelf denk ik dat het puur samenloop van trauma is, en overlevingstactiek: misschien denkt mijn lichaam: als ik er mee stop dan ben ik weer "veilig". Maar ja, dat is niet mijn diepste wens. Hoe ik daar dan mee omga is nogal ingewikkeld.

[Donker_Kreek_Riet]

Alexandra, het lijkt erop gezien het vaker benoemen van trauma dat daar nog onverwerkte zaken zitten. Probeer oorzaak en gevolg te begrijpen, wat zijn jou copingmechanismen, bijvoorbeeld in geval van trauma? Je praat ook over leven uit herinneringen en oude programmeringen van vroeger. De GGZ is de juiste weg denk ik.

[Stil_Haas_Kikker]

wat zijn jou copingmechanismen, bijvoorbeeld in geval van trauma?

Dan ga ik in regressie... automatisch mentaal terug naar mijn kindertijd, vlak voor het trauma zich afspeelde. En dan gedraag ik me ook zo. Ern angstig dat dit mogelijk is, maar toch kan het.

Ik moet er dus "overheen springen", maar dat lukt soms niet door die automatische netwerken in mijn brein. Trauma zit heel diep genestelt en laatst zich niet zomaar verwijderen... het is net als stoppen met roken, het vereist fysieke aanpassingen in het brein waar maanden, zo niet jaren overheen gaan.

[Donker_Kreek_Riet]

Ik ben geen psycholoog en ken je verhaal niet. Vandaar mijn advies voor de (specialistische) GGZ.
Je ziet vaak bij mensen met onverwerkt trauma dat men getriggert wordt door actuele situaties, daardoor onstaan herbelevingen en dat is niet fijn en niet wat je wilt voelen. Dus als copingmechanisme probeer je er maar overheen te springen verder terug in de tijd vlak voor het trauma.
Maar er overheen springen lost helemaal niets op! Je zult het trauma zelf aan moeten pakken bijv. door Complex Traumatherapie PTSS, EMDR, CGT etc. of een combinatie ervan. Trauma laat zich volgens mij niet verwijderen, hoe vervelend ook dat het gebeurt is. het is een deel van jou, maar je kunt de negatieve effecten op jou wel verminderen. Een veilige omgeving om het aan te pakken is daarbij essentieel. Ik hoop dat je snel terecht kunt bij een GGZ instelling want daar zitten over het algemeen de juiste mensen die je kunnen helpen. Sterkte.

[Paars_Delta_Konijn]

Herkenbaar ,na de dood van mijn ouder,s kort na elkaar, zag ik geen enkele reden nog door te gaan met mijn transitie, volkomen zinloos gevoel bleef er achter, niet alleen mbt mijn transitie, mbt alles , en nog steeds denk ik, wat heeft het allemaal voor zin, is het nou echt nodig allemaal, wetende dat het antwoord ja is, en toch is een heel stuk motivatie verdwenen met hun overlijden en denk ik regelmatig ,ik wil terug naar mijn oude ik

Je bent in een nieuwe realiteit beland en het kost tijd daar aan te wennen, weer zingeving te vinden, neem die tijd heb ik gemerkt, is belangrijk

En vooral oordeel niet over jezelf , wordt het detransitioning, dan is dat zo , alles kan en mag mits goed overdacht

Fay

[Stil_Haas_Kikker]

Herkenbaar ,na de dood van mijn ouder,s kort na elkaar, zag ik geen enkele reden nog door te gaan met mijn transitie, volkomen zinloos gevoel bleef er achter, niet alleen mbt mijn transitie, mbt alles , en nog steeds denk ik, wat heeft het allemaal voor zin, is het nou echt nodig allemaal, wetende dat het antwoord ja is, en toch is een heel stuk motivatie verdwenen met hun overlijden en denk ik regelmatig ,ik wil terug naar mijn oude ik

Je bent in een nieuwe realiteit beland en het kost tijd daar aan te wennen, weer zingeving te vinden, neem die tijd heb ik gemerkt, is belangrijk

En vooral oordeel niet over jezelf , wordt het detransitioning, dan is dat zo , alles kan en mag mits goed overdacht

Fay

Dit is het inderdaad.

En die nieuwe realiteit is ook wennen, daar heb je gelijk in. Ik wil zekers niet meer terug, want dat past niet bij mijn kern en daar ga ik geheid spijt van krijgen. Dus ja. Ik zal er even doorheen moeten weer. Elke dag is het zwaar vooral door de doorgemaakte psychoses (en stemmen horen).

[Paars_Delta_Konijn]

Verlies van je ouders is zwaar traumatisch, , k vind het 1 van de heftigste dingen die ik heb meegemaakt, en het verandert je voorgoed

hang in there

Fay

[Stil_Haas_Kikker]

Verlies van je ouders is zwaar traumatisch, , k vind het 1 van de heftigste dingen die ik heb meegemaakt, en het verandert je voorgoed

hang in there

Fay

Ja bizar is dat hoe dat mij ook heeft veranderd... echt heel zwaar idd.