uitgaan

[Mike]

Ik merk dat ik het altijd heel moeilijk vind om uit te gaan. Het voelt voor mij echt alsof je beoordeeld wordt op je uiterlijk. Zelf merk ik dat mensen echt kijken van is dat een jongen of een meisje. Mijn vrienden weten niet dat ik me jongen voel, dus moet ik vrouwelijk gedragen van mezelf. Bang dat ze er anders achterkomen. Herkent iemand hier iets in? En hoe gaan/gingen jullie hiermee om?

Rob

[mick1984]

ik herken het best wel.. bij mij weten ook niet alle vrienden het.. het gevoel dat je nog neit jezelf kan zijn is irritant.. van mij mag het traject vu snel gaan.. ik wil als jongen gezien worden..

[Minne]

Ik hou er ook niet zo van, heb altijd het idee alsof ik een soort verkapt paringsritueel inloop waar iedereen je zit te beoordelen op je 'neukbaarheid' om het maar even heel grof te zeggen, en gezien dat ik daar nul komma nul intresse in heb..is er niet zo veel aan. Ook omdat ze me toch niet zien als het geslacht dat ik eigenlijk ben. Komt dr een jongen op me af even uitgebreid naar m'n borsten staan kijken, ja nee daar word je gelukkig van! Nouja, dames hier misschien juist wel maar ik dus niet Gelukkig zijn m'n vrienden er ook niet zo van dus we houden vaak feestjes gewoon bij iemand thuis, kun je ook prima dansen en dan kun je nog zelf muziek kiezen ook

[Figó]

Ik hou ook niet zo van het uitgaan. Ik merk vaak dat het gespreksniveau vele maler lager ligt dan dat van mij. En dan is het logisch dat je het daar niet over ingewikkelde dingen gaat hebben maar bijv 'kijk ik heb een poppetje op mijn arm getekend hahahahahahahahahha nu ben ik cool' is wel heel erg sneu. Daar heb ik niks mee
Ik weet nog dat toen ik mijn haar net had geknipt er iemand zei: Oh nu ben je een jongetje geworden! De hele avond heeft die gast me zogenaamd heel gemeen aangesproken als jongen. Oh wat zat ik daarmee zeg.... NOT! Mislukte pest poging van hem dus! En mensen die mij niet kennen zien me vaak gewoon aan als jongen. Daarom is het wel verwarrend. De ene helft ziet me aan als jongen en de andere helft niet. Als die paden elkaar dan kruisen krijg je ongemakkelijke situaties. Dat vind ik altijd heel jammer!

[TanteJuut]

Ik hou er ook niet zo van, heb altijd het idee alsof ik een soort verkapt paringsritueel inloop waar iedereen je zit te beoordelen op je 'neukbaarheid' om het maar even heel grof te zeggen

Geniale uitspraak. Spijker op zijn kop! Uitgaan is ook een kunst heb ik gemerkt. Je moet a) goed slap kunnen ouwehoeren b) goed dom kunnen feesten c) veel drank of drugs kunnen nuttigen. Jaren later tot de conclusie gekomen dat a) & c) goed bij mij passen, maar dat dansen/hossen/lallen/meezingen niet mijn ding is. Bovendien ben ik te onzeker over mijn "neukbaarheid" om me echt op mijn gemak te voelen.

[Jack]

Wel redelijk herkenbaar, ja. Mijn vrienden weten het ook niet waardoor ik me soms niet goed weet hoe ik me moet gedragen, hoewel ik over het algemeen meer een kerel ben in omgang met anderen dan een vrouw, dus misschien helpt dat ook wel wat mee. Maar het ligt denk ik ook wel een beetje aan de uitgaansgelegenheid. Als we bijv. naar een café gaan of naar een concert, heb ik er minder last van met "hoe ik me voor moet doen" dan als we bijv. naar een discotheek gaan. In een discotheek heb ik het idee dat je eerder beoordeeld wordt om hoe je er uit ziet/je danst/je gedraagt, dan wanneer je met een groepje vrienden gezellig gaat drinken en gesprekken voert in een café. Maar dat kan ook aan mij liggen dat dat zo lijkt :p. Zelf ga ik dus veel liever naar een café toe, een stuk rustiger en leuker om heen te gaan met vrienden naar mijn mening dan een discotheek. (dansen en de muziek over het algemeen daar is sowieso niks voor mij, haha).
Het is vooral gewoon een lastige situatie en ik denk dat het 't beste is om je niet al te druk te maken om wat onbekenden van je denken en gewoon een leuke tijd te hebben met je vrienden. En gewoon zo veel mogelijk jezelf proberen te zijn, als dat kan. Is voor jezelf ook fijner.

[Arike]

Hmmm voor mijn transitie vond ik uitgaan ook zelden leuk

Nu post, heb ik er absoluut lol in, al vind ik het nog steeds bizar dat mannen menen dat handtastelijk zijn, toegestaan is....

Ik merk vaak dat het gespreksniveau vele maler lager ligt dan dat van mij.

Ik heb er vaak eerder last van dat het geluidsniveau te hoog is voor een fatsoenlijk gesprek Gelukkig hou ik ook nog wel van een dansje...

[Fay]

Mmm, veel gestapt en gefeest (gevlucht?), vooral afgelopen 2 jaar nogal de grenzen opgezocht, hoe langer hoe beter, dat kan, met genoeg drugs

Nu, de laatste tijd ben ik een aantal keren weggeweest , nuchter, en dan merk je dat de meeste mensen met drugs op er niet leuker op worden

Het is mooi geweest, ik hoef niet zo nodig meer, kleine festivals zal ik niet snel overslaan maar het doorhalen to the max gaat niet meer gebeuren, ben 42, en ik heb er in dit proces geen zin meer in

Ben sowieso nooit echt fan geweest van drukke gelegenheden met grote mensenmassas, op een festival heb je daarin veel meer ruimte en is het gemoedelijker

Ik kijk wel een beetje op tegen de zomer, nothing to hide, en ik zie er nog lang niet uit zoals ik er uit zou willen zien, toch wil ik mezelf de leuke dingen van de zomer niet onthouden, we staan elk jaar op Solar festival om knuffels uit te delen met de Mousetigers, dat sla ik dit jaar over, te over the top, teveel mensen kompleet uit de plaat, teveel drukte

Ik wil geen geraniumtrans worden door mezelf alles maar te ontzeggen, maar ik ga het wel veel rustiger aan doen, nu al

Dont get me wrong, erg veel leuke dingen meegemaakt afgelopen jaren, ik deed net zo hard mee als ieder ander, lot of fun, nu pas op plaats

Je bevind je als trans in een kwetsbare posiitie, ik heb hele andere dingen aan mijn hoofd dan feesten en stappen, al begrijp ik dat als je jonger bent die fases van stappen feesten grenzen opzoeken er bijhoort

Vicky

[FAtham]

Sluit me aan bij de opmerkingen van Sietse en Fiegó, dat "we need to get laid" en het niveau van een aardappelschil houden me meestal tegen. Ook het feit dat ik al zo veel vervelende situaties ben tegengekomen. De plekken waar ik vroeger heenging bestaan niet meer, niet zoals het was in ieder geval. De hele alternatieve scene in Nederland is verjongd. Ging altijd naar de Baroeg maar wat nu het vaste groepje is, is rond de 15/16 jaar en die vinden mij een dinosaurus en zuchten als ik over bands begin van toen hun nog luiers aan hadden. Sowieso is Rotterdam echt knudde als je van Goth houdt en ik heb niet het geld iedere keer naar Duitsland te gaan. Ik doe het wel eens in de zoveel tijd.

Ik kan natuurlijk ook naar andere cafés etc. want ik hou van allerlei soorten mensen en muziek maar de mensen zijn daar van het soort zoals eerder beschreven en erg agressief naar transgenders toe. In de Goth-scene is trans zijn niet zozeer meer geaccepteerd maar er word niet irritant over gedaan. Je valt niet echt op tussen al die androgyne types en de vraag of je nu een man of vrouw bent is daar niet vervelend bedoeld maar doodserieus, ook aan geboren mannen en vrouwen.

Concerten zijn me te duur geworden en te ver weg. Eén of twee keer in het jaar ga ik wel, festivals ga ik over de grens, hopelijk dit jaar weer Mera Luna als mijn bank het toelaat.

[Figó]

Hahaha FAtham ik moest echt om je lachen! Mijn moeder zegt hetzelfde, Rotterdam is verpauperd. Ze komt daar vandaan, ze was de eerste generatie punkers
Elke keer als we in R'dam zijn zegt ze weer hoe jammer ze het vind dat het zo veranderd is.
In discotheken en draaien ze vaak alleen maar top 40 muziek waar ik niks aan vind. Een café is meer iets voor mij, in ieder geval ergens waar je elkaar kunt verstaan en waar je kan poolen want dat is altijd leuk!