Nou....

[Fay]

Update:

Gaat gestaag en gemoederlijk, redelijk stabiel, nie veel bijzonders, soms zelfs saai, is dit het nou? nee dit is het niet, pas 3 weken, geduld schone zaak, heb ik niet zoveel

Nog steeds momenten dat ik denk, wat als ik alles stopzet, zou dat zoveel uitmaken? ja dat zou zeker veel uitmaken

Je vergeet snel hoe je je hebt gevoelt, wat je al die jaren hebt weggestopt, en nu, ben je na 3 weken redelijk gewend aan die rust in jezelf, dat beter voelen, en mis je stiekum die innerlijke drive (onrust)waarop je jarenlang hebt gesurft, ondanks de chaos en ongemakelijke gevoelens die dat met zich meebracht, tis wel erg rustig nu

Ennihow, wilde ik nog even vermelden dat degene die zo ontzettend aan het worstelen zijn met het nemen van de stap, twijfels hebben bij het proces, zichzelf niet voor kunnen stellen ooit als vrouw of man te leven en je daar ok bij te voelen, realiseer je dat je dat bekijkt vanuit een situatie zonder de gewenste hormonen, want die veranderen enorm veel in je gevoel, ik kijk nu in de spiegel en zie nog steeds een mannenlijf, maar mijn gevoel daarbij is totaal anders, milder, rustiger, het voelt simpelweg beter, terwijl het lijf amper is veranderd

Niet bedoelt anderen te pushen, wel een enorm groot verschil in visie op je situatie, je kan het je simpelweg niet voorstellen hoe je je gaat voelen voordat je met hormonen bent begonnen, en je weet snel genoeg of je goed zit of niet
gevoel liegt niet

Vicky

[Venka]

Vicky,

Je hebt ook gelijk hoor,de rust die ik ervaar in mijn hoofd met medicatie dan zonder.De strijd om mijzelf te zijn is ook veranderd,voorheen leef je als man en ben je steeds met je eigen denken en voelen bezig,nu leef ik als vrouw en ben volkomen mijzelf en de rust die in mijn hoofd is geeft mij zoveel kracht en doorzettingsvermogen.Ik ben nu door de verandering in mijzelf zo zelfverzekerd,gelukkig en niemand laat ik in mijn leven toe die mij niet als mijzelf accepteert.

Ik kan iedereen die worstelt met zich zelf en met hun identiteit de stap aanbevelen die zei moeten nemen om zich zelf te zijn,groeipijnen heb je overal en ook bij de overgang naar jezelf.Maar als ik voor mijzelf spreek,de rust in mijn hoofd is goud waard en kun je eindelijk de strijdbijl begraven.

[Engel]

Update:

Ennihow, wilde ik nog even vermelden dat degene die zo ontzettend aan het worstelen zijn met het nemen van de stap, twijfels hebben bij het proces, zichzelf niet voor kunnen stellen ooit als vrouw of man te leven en je daar ok bij te voelen, realiseer je dat je dat bekijkt vanuit een situatie zonder de gewenste hormonen, want die veranderen enorm veel in je gevoel..........
.......... je kan het je simpelweg niet voorstellen hoe je je gaat voelen voordat je met hormonen bent begonnen, en je weet snel genoeg of je goed zit of niet,

Vicky

Wat ben ik blij dat ik dit lees, ik ben heel erg zeker van de stap om hormonen te nemen. Van mij mag het morgen al beginnen. Maar ik kan me inderdaad (nu) nog niet voorstellen dat ik als vrouw over straat durf,maar ik wil het wel. Zat gisteren naar laarzen te kijken en zie dat een grotere maat toch wel lastig is.
Engel

[Gwendolyn]

@ Engel, ieder van ons komt op een gegeven moment zo ver dat de drempel die er eerst als een onneembare barrière leek, genomen wordt, er over heen gestapt en een nieuw leven mogelijk maakt. Dat is eindelijk na een lange weg duidelijk verwoord door Vicky. Als het in je zit, zul je die drempel ook eens nemen.

Grote maat schoeisel voor vrouwen is er steeds meer te vinden in de regulier schoenen winkels, en er zijn diverse in 44+ schoeisel gespecialiseerd winkels in Nederland. dat de 41+ maten minder in de aanbieding zullen zijn dan de confectie maten tot 41 zal niemand verbazen.

[Fay]

Kleine update, het gaat even wat minder door een ferme griep en salmonellabacterie

Enfin, afgelopen week was ik bij een vriend , kwam wat onbekend bezoek binnen, ik kwam ter sprake,wat ik zoal deed, en dan kan je er bijna niet omheen uit te leggen wat er speelt als de helft van het bezoek al wel weet wat er dus speelt, ik voelde de druk

Moet ik onbekenden dat gaan uitleggen? je kan er op zon moment niet echt omheen draaien, ik merkte dat ik erg gespannen werd van die situatie en mezelf blootgeven, er volgde de zoveelste zelfde vragen over en weer, men bleek in thailand geweest te zijn, en er kwamen verhalen naar boven, die waren goed gelukt! (goed gelukt? ) er volgde verhalen over Kelly, men had elders Kelly ontmoet, haar voor de gek gehouden en het was allemaal best grappig enzo, maar idd, ook Kelly was goed gelukt (uehm, kwetsend?)

Die zogenaamd grappige ondertoon is wat mij elke keer weer enorm stoort als het onderwerp ter sprake komt

Het is voor mij bloedserieus maar om een of andere reden denkt men altijd er grapig over te moeten kunnen doen,eerst is er best wel interesse, dat al snel uitmond in flauwe grappen niet beseffende hoe kwetsend dat kan zijn voor mij

Ik reageer op die momenten stoicijns, niet, ik zeg niks en reageer niet, ik heb geen zin alls te gaan uitleggen en er tegenin te gaan, misschien moet ik dat wel doen, ik kan er niet veel mee

Dit soort situaties zul je tegen blijven komen, maar maakt dat ik me wat terug ga trekken,alleen mensen op wil zoeken die me serieus nemen en er niet lacherig, grappig over gaan doen, de grens is dun, ook vrienden die me wel respectvol behandelen zoeken (onbewust?) de grens op, flauwe grappen als, je gaat nu toch wel zitten als je naar de wc moet? etc, wat moet je ermee?

Ik merk dat ik steeds selectiever wordt in met wie ik om wil gaan, is dat de juiste manier? vermoeiend is om steeds duidelijk te moeten maken, hier ligt de grens, dit waardeer ik niet, de balans tussen grappen die kunnen en grappen die te ver gaan is zoeken geblazen, grappen en grollen liggen continu op de loer, de algemene visie van buitenwereld lijkt dat het allemaal maar moet kunnen, ik vind van niet

De kern, men begrijpt gewoon niet hoe serieus dit is, wat het is om trans te zijn, dat onbegrip, men kan zich niet ineven,daar loop je voordurend tegenaan, steeds uitleggen doe ik niet, bijf niet aan de gang

Er vallen steeds meer mensen af, ik denk dat dat een logisch gevolg is van, komt bij dat mijn interesse in mensen ook veranderd naar gelang ik verder ga in het proces, ik ben veel meer bezig met mijn eigen leven, heb minder ruimte voor anderen, good for me, het geeft wel wat meer rust en duidelijkheid, dat is dan het positieve wat ik er uit haal, want het voelt sterk steeds vaker voor jezelf te kiezen, dan vallen mensen maar af, ik kies voor mij, en dat is wel eens anders geweest

Je zal altijd mensen tegen blijven komen die het in het belachelijke trekken, de tijd zal leren hoe je daar in the long run mee omgaat, dik huidje kweken, nu al, wordt alleen maar dikker, hopen dat het geen muur wordt

Vicky

[Gwendolyn]

Vicky, prachtig verwoord!
Vicky, welkom in de echte wereld.
Je zult ontdekken dat je alsmaar "meer" en dan "nog meer" jezelf zult worden en, belangrijk, BENT!
Ook al zou de wereld vergaan, niemand kan daar aan tornen, aan komen. Je wordt alsmaar sterker, en daar behoef je niet een dikke huid te krijgen.
Al is dat natuurlijk spreekwoordelijk, en het voelt ook zo aan. Uit je verleden stappen, de wereld die nu blijkt, niet de jouwe was, is even wennen, maar gaat uiteindelijk vanzelf. Zoals je zo prachtig heb verwoord, in de laatste posting, niet alle mensen passen bij jou. "niet alle mensen passen bij jou". Daarin spreek jij of welk ander krachtig uit, om zonder enige egoïsme te stellen dat jij jij bent, en je niet behoeft te conformeren aan wat je meende dat anderen van je verwachte, dat is nu het verleden, en dat laten we allemaal hopelijk dan ook ver achter ons. Die mensen vallen af. Als ze jou echt waarderen, mogen die zich verontschuldigen en mag jij bepalen of je hun nog wel / niet weer als kennis ..etc wil aannemen. Eindelijk ben "jij" echt aan zet. Nu zul je juist bemerken dat je nieuwe mensen ontmoeten zal, en bij die mensen zijn er zeker velen die jou als JIJ aanvaarden en respecteren. Wij behoeven niet achter anderen aan te lopen, maar om ons "zijn" een nieuwe leven als het ware zullen opbouwen. 'Tis nie makkelijk..

Nogmaals, je heb het voor jou zelf, maar ook ongetwijfeld voor zo velen van ons zo herkenbaar, weten te verwoorden.

Vr, gr.

Gwendolyn

[Fay]

Dankje Gwendolyn, ik lees mezelf terug en verbaas mezelf er over dat ik het zo helder op papier krijg, was voorheen anders, moontjes?:)

Ik denk ook dat het klopt wat je zegt, je woorden sterken me in mijn gevoel

Eigen pad aan het leggen, MIJN pad, idd, dat is erg wennen als je dat nooit hebt gekund, spannend ook, zoeken, ervaren leren en doorgaan, wat dat beteft, niet te hard voor jezelf zijn, lukt ook een stuk minder, ook moontjes denk ik, ben milder voor mezelf, harder voor buitenwereld, was ook andersom ooit, mm, winst!

We gaan door

Vicky

[Fay]

Even helemaal de weg kwijt, ga ik te snel of niet snel genoeg, wil ik dit of niet,echt helder nadenken is er niet bij, giga onrust door dezoveelste keer (duizendste keer) nadenken en twijfelen, uit het hoofd,met het hoofd, gevoel spreekt vanzelf, daar zou ik op moeten kunnen varen, nooit goed in geweest, nieuw ook, wennen, kan er niet goed mee uit dedvoeten, hek is van dam

Ik heb bergen energie van allerlei toekomstplannen die ik voorheen nooit had, en kan dat niet los zien van mijn genderdysforie, ik zit stukken beter in mijn vel, dat is de graadmeter, maar vindt het tegelijkertijd allemaal doodeng, hoe ga ik dat rondbreien, mbt die toekomstplannen, beren, een hele hoop, maar ook beren die lachen

Hen nu 6 maanden de tijd genomen en gehad drastisch mijn leven om te gooien, het was hard nodig, ik stevende af op afgrond, er was een soort van rust onstaan, er zijn een hele hoop beslissingen gevallen die goed voor me waren er kwam ruimte, nu is er een rust die ik nu niet goed meer kan handelen, rust = onrust geworden, bekend paadje, en toch anders, energie! echte energie van binenuit!

Ik kan niet goed stilzitten, nooit goed gekund, ik wil bezig zijn, creatief, handen werken, bedenken, maken, dat is dan ook mijn toekomstplan, ik wil weer een werkplaats opzetten, again maar dan anders , nu vanuit passie, gevoel, ik ,met al mijn gedoe van genderdysforie,de spanning stress die daarbij hoort, opererende vanuit mijzelf, puur

Tis mij even teveel allemaal, en tegelijkertijd niet te stoppen

Vicky

[Engel]

Hoi Vicky,
Sterkte! Ga door je heb al zoveel goede dingen geschreven hier en je hebt onder andere mij al veel geholpen met je antwoorden.

[Anon20180501]

Misschien een domme en overbodige vraag maar heb je al een soort van planning op papier gezet, Vicky?
Fijn om te horen dat je weer overal energie voor lijkt te hebben maar een imaginaire planning in je hoofd
vreet energie en zorgt voor onrust, zeker als ze niet gerangschikt zijn op volgorde van prioriteit.
Wanneer je alles op papier zet en voor al je plannetjes ruime marges inbouwt ontlast je je hoofd en is een
manier om je energie beter te verdelen. Hierdoor ben je dan toch continu bezig wat voor jou denk ik wel
het beste is...

Liefs Daniéla