Ben er voor mezelf nog niet helemaal uit hoe ik mijn geloof wil gaan beleven. Ben nog druk bezig met 'afkicken' van de kerk.
Inmiddels ben ik er achter dat het vooral de uitleg van mensen is die vaak verwrongen is.
De Bijbel op zich niet. Daarnaast vergeten mensen dat dit boek duizenden jaren geleden geschreven is en dat het de bedoeling is dat je de rode draad overneemt, en de boel dus niet zo letterlijk lezen.
De rode draad die ik in de Bijbel lees is (naast heel veel andere dingen) goed zorgen voor jezelf, open oog en hart hebben voor mensen om je heen, bewust omgaan met de natuur etc
Ben er voor mezelf nog niet helemaal uit hoe ik mijn geloof wil gaan beleven. Ben nog druk bezig met 'afkicken' van de kerk.
Inmiddels ben ik er achter dat het vooral de uitleg van mensen is die vaak verwrongen is.
De Bijbel op zich niet. Daarnaast vergeten mensen dat dit boek duizenden jaren geleden geschreven is en dat het de bedoeling is dat je de rode draad overneemt, en de boel dus niet zo letterlijk lezen.
De rode draad die ik in de Bijbel lees is (naast heel veel andere dingen) goed zorgen voor jezelf, open oog en hart hebben voor mensen om je heen, bewust omgaan met de natuur etc
Harro, over die rode draad, google eens op 'volwassen geloof'.
Bij mijn weten online te lezen.
Boek is ook te koop ergens.....
Van huis uit ben ik niet gelovig opgevoed. En toch durf ik rustig te beweren dat ik geloof. Niet volgens de kerk, niet voorgeschreven vanuit welk boek dan ook maar als een maagdelijk kind, vrij van alle vooroordelen. En als het even moeilijk gaat, vraag ik Jezus of hij misschien even tijd heeft om te helpen... En daar schaam ik me niet voor.
Samen hand in hand door de stormen van de stilte langs het eindeloze strand, ...was ik een stukje van jou. Nu de wind is gaan liggen, rust jij als herinnering in mij.
Ik vond het het moeilijkste om mijn oma te vertellen dat ik transgender ben. Zij gaat elke zondag naar de kerk, lukt dat een keer niet dan zit ze voor de televisie een kerkdienst te bekijken. We bidden bij mijn oma en na het eten leest ze een verhaaltje uit de bijbel. Zelf ben ik overigens ook Christelijk opgevoed, maar had er al jaren niets meegedaan. Kwam ook omdat ik dacht dat gelovig zijn en transgender zijn niet samenging.
Om even terug te komen op mijn oma. Toen ik het haar vertelde kwamen we wel snel bij god/deBijbel terecht. Er schijnt ergens in de bijbel te staan dat je niet aan je lichaam mag sleutelen. Maar we zijn nu ruim een half jaar later en ik kan er gewoon met mijn oma over hebben. Ze ziet dat ik gelukkig ben en beide spreken we graag over het geloof. Natuurlijk iedereen is anders in zijn manier van in god geloven, maar ik heb tot nu toe ervaren dat zolang je eerlijk bent je al veel kan bereiken en ik krijg ontzettend veel liefde van mijn oma. Ze ziet dat ik gelukkig ben en dat is voor haar het belangrijkste.
Overigens ga ik zelf regelmatig naar de kerk(niet op zondag ) en daar is het geen enkel probleem dat ik transgender ben. Ik heb het gelijk in het begin aangegeven aangezien ik bij de kerk ingeschreven sta op een andere naam en geen zin had om me anders voor te doen dan ik ben. Elke kerk staat hier natuurlijk anders is, maar ik ben heel blij dat ik een plek heb gevonden waar ik in alle rust kan uitzoeken of ik nog steeds is met het Christendom heb en ondertussen gewoon mezelf mag zijn.
Het leven jaagt geen angst meer aan
ik heb al zo ver moeten kruipen
Het laatste stuk zal ook wel gaan,
tot ik ga staan
Martijn. God zal je nooit veroordelen, de kerk is een instituut die regels maakt... Ik denk dat God veel milder is dan de kerk. Hij/Zij begrijpt veel beter jou gevoelens dan wie dan ook. Als je een vraag hebt, vraag het dan aan de enige die je daarop antwoord kan geven. (Ik blijf erbij dat ik niet gelovig ben maar ik vind het soms wel heel erg fijn om even met Jezus te kunnen praten.)
Samen hand in hand door de stormen van de stilte langs het eindeloze strand, ...was ik een stukje van jou. Nu de wind is gaan liggen, rust jij als herinnering in mij.
Martijn. God zal je nooit veroordelen, de kerk is een instituut die regels maakt... Ik denk dat God veel milder is dan de kerk. Hij/Zij begrijpt veel beter jou gevoelens dan wie dan ook. Als je een vraag hebt, vraag het dan aan de enige die je daarop antwoord kan geven. (Ik blijf erbij dat ik niet gelovig ben maar ik vind het soms wel heel erg fijn om even met Jezus te kunnen praten.)
Bedankt Jannet. Dat zijn hele fijne woorden. Heeft me echt geraakt.
Het leven jaagt geen angst meer aan
ik heb al zo ver moeten kruipen
Het laatste stuk zal ook wel gaan,
tot ik ga staan
Martijn schreef:Ik vond het het moeilijkste om mijn oma te vertellen dat ik transgender ben. Zij gaat elke zondag naar de kerk, lukt dat een keer niet dan zit ze voor de televisie een kerkdienst te bekijken. We bidden bij mijn oma en na het eten leest ze een verhaaltje uit de bijbel. Zelf ben ik overigens ook Christelijk opgevoed, maar had er al jaren niets meegedaan. Kwam ook omdat ik dacht dat gelovig zijn en transgender zijn niet samenging.
Om even terug te komen op mijn oma. Toen ik het haar vertelde kwamen we wel snel bij god/deBijbel terecht. Er schijnt ergens in de bijbel te staan dat je niet aan je lichaam mag sleutelen. Maar we zijn nu ruim een half jaar later en ik kan er gewoon met mijn oma over hebben. Ze ziet dat ik gelukkig ben en beide spreken we graag over het geloof. Natuurlijk iedereen is anders in zijn manier van in god geloven, maar ik heb tot nu toe ervaren dat zolang je eerlijk bent je al veel kan bereiken en ik krijg ontzettend veel liefde van mijn oma. Ze ziet dat ik gelukkig ben en dat is voor haar het belangrijkste.
Overigens ga ik zelf regelmatig naar de kerk(niet op zondag ) en daar is het geen enkel probleem dat ik transgender ben. Ik heb het gelijk in het begin aangegeven aangezien ik bij de kerk ingeschreven sta op een andere naam en geen zin had om me anders voor te doen dan ik ben. Elke kerk staat hier natuurlijk anders is, maar ik ben heel blij dat ik een plek heb gevonden waar ik in alle rust kan uitzoeken of ik nog steeds is met het Christendom heb en ondertussen gewoon mezelf mag zijn.
leuk dat je er toch emt je oma over kon pratgen na een half jaar.. ik wil binnenkort wel weer eerlijk zijn naar me ouders en het zeggen dat ik bezig ben met vu moet eht af en toe wel bespreekbaar maken vind ik
Zojuist vertelt dat ik nu 4 weken hormone slik, ze weten niet goed hoe ermee om te gaan het onderwerp wordt al snel verlegd naar iets anders, ik zit er bij constateer dat en denk, ok, jullie jhebben duidelijk meer tijd nodig, prima
Schuldgevoel, nee, waarom, wie heeft er schuld aan wat?
) en daar is het geen enkel probleem dat ik transgender ben. Ik heb het gelijk in het begin aangegeven aangezien ik bij de kerk ingeschreven sta op een andere naam en geen zin had om me anders voor te doen dan ik ben. Elke kerk staat hier natuurlijk anders is, maar ik ben heel blij dat ik een plek heb gevonden waar ik in alle rust kan uitzoeken of ik nog steeds is met het Christendom heb en ondertussen gewoon mezelf mag zijn.