Werk zoeken pre-t

[Arike]

Je schetst het nu wel heel negatief, finesse, ben ik niet van je gewend

Een papiertje opent nog steeds heel veel deuren, ook als Trans !

Maar zoals voor iedereen geldt: met alleen een papiertje ben je er natuurlijk niet, uitstraling en een goed verhaal om jezelf te verkopen helpen om je ook door die deur heen te krijgen

[finesse]

ik ben altijd positief maar ik vind het ook een verantwoordleijkheid om jonge mensen te wijzen op de gevolgen arike

en in het geval van werk...trans...nieuwe baan zoeken en deze economischie omstandigheden ben ik voor de komende drie jaar inderdaad negatief qua grondhouding. Als je dit doet moet je ook met je volle verstand weten waar je aan gaat beginnen. Je kan (vind ik) niet zeggen van 'ik begin er aan en dan zie ik wel hoe mijn leven loopt'. het is een zeer zware beproeving. ik vind het ook niet leuk om te zeggen maar het is de situatie

[Arike]

Zo ken ik je weer!

Misschien klinkt het als cliche, maar ik heb zelf ook altijd rekening gehouden met de mogelijkheid alles kwijt te raken.

Uiteindelijk heeft dat bij mij wel goed uitgepakt, maar dat kwam zeker niet vanzelf, nee

[jacqueline]

laten we zo zeggen: wat is het allerbelangrijkste om een leven te hebben na de transitie?
Punt 1: je zal toch in zekere mate een acceptabel uiterlijk moeten hebben. Daarbij mag dan best gezien worden dat je trans bent, maar het moet voor de omgeving acceptabel zijn.
Punt 2: Je zal je kwa gedrag zeker aan je gewenste geslacht moeten aanpassen en dus zo veel mogelijk vrouwelijk (in geval van transmannen mannelijk) moeten overkomen. Als je dan echt jezelf bent dan zal je je ook beter weten te verkopen en heb je meer kansen om te slagen in de maatschappij.

Om nu te zeggen: het gaat nu economisch slecht en er is veel werkeloosheid DUS ik doe de transitie niet is wat mij betreft een beetje onzin. Je bent dan zo ongelukkig met jezelf dat je een baan dan ook wel kan vergeten.

[Dora]

ik ben altijd positief maar ik vind het ook een verantwoordleijkheid om jonge mensen te wijzen op de gevolgen

Jouw ervaring hoeft niet perse de ervaring van een ander te worden hoor.

En hoewel je het goed bedoeld denk ik toch echt dat het er volkomen vanaf hangt hoe je er uitziet en gedraagt.

MTF maar/of geloofwaardig vrouwelijk is al een stuk minder problematisch.
En dat geldt vaak voor jonge MTF.

Voor oudere MTF met een uitgesproken mannelijk uiterlijk eventueel 'aangevuld' met 'gespeeld' vrouwelijk gedrag liggen de zaken toch echt iets anders.

Jonge MTF voeren vaak niet zo'n 'dubbele boodschap' als oudere MTF in de zin van een (zeer) mannelijk uiterlijk en tegenstrijdige presentatie, ook qua gedrag.

Daarbij leven we in NL anno 2013 en is 'men' allang op de hoogte van andere levensvormen en gaat 'men' af op maatschappelijke/sociale capaciteiten gecombineerd met opleidingsniveau.

Uiterlijk en gedrag spelen een rol bij het solliciteren; geen enkele werknemer zit te wachten op reuring op de werkvloer vanwege een (oudere) (totaal) onpassabele MTF die evt stennis gaat schoppen over per ongeluk verkeerd gebruikte aanspreekvormen.
En ik heb het niet over mooi of lelijk, maar over geloofwaardig vrouwelijk.

Dat risico is met jonge MTF minder groot omdat die een minder uitgebreid verleden als man hebben en er in de regel vrouwelijk uitzien (want jong begonnen)

Dat maakt het solliciteren naar en het vinden van een baan makkelijker.

Ik denk dat het wat realistischer was geweest als je je advies aan oudere MTF had gericht.
En gelukkig bestaat er nog zoiets als FFS, voor zowel sommige jongeren als veel ouderen.
Hoeft niet bij een van de gevestigde knetterdure goden, het kan ook heel betaalbaar.
Kwestie van zoeken.

Voor FTM ligt alles iets 'minder ingewikkeld'....MTF zijn vaak erg passabel en 'men' komt vaak niet eens op het idee dat er überhaupt zoiets als MTF bestaat.
Dus ook minder vooroordelen.

[finesse]

volgens mij heeft de vraagsteller genoeg informatie.

[Nathan90]

Hah jazeker!

Ik ga nog een langere reactie schrijven, maar druk druk druk.

[Paul]

Lastige stelling, Nathan.
Ik loop een beetje tegen hetzelfde aan. Mijn huidige contract loopt tot juni, heb geen idee of het verlengd wordt.
Als ik dan moet solliciteren voor iets anders; hoe stel ik me dan voor? Leg ik uit waar ik mee bezig ben, of doe ik dat dan pas als ik groen licht gehad zou hebben? Is voor mij ook enorm moeilijk.

Maar wat hier allemaal geopperd wordt, vind ik erg informatief. Daar heb ik ook wel wat aan!

[Rense]

Als ik even een duit in het zakje mag doen bij de discussie 'als transgender soliciteren is geen/wel een goed idee', hier even het verhaal van 1 jonge transman

Ik ben twee en half jaar geleden afgestudeerd met erg slechte vooruitzichten: een studie geschiedenis en eigenlijk geen banen in het vak. Op iedere solicitatie kreeg ik de brief terug 'Sorry, maar er waren 400 solicitanten en jij bent niet gekozen'. (Dat is niet overdreven, brieven over 600 of 800 solicitanten heb ik ook gehad). Heel veel van de studenten in mijn jaar zijn nu nog werkeloos. Kortom: de markt ziet er FLUT uit voor een pas afgestudeerd iemand.

Maar hoe verbeter ik dan mijn aantrekkelijkheid als werknemer? Door in de kast te blijven?

Ik begon na mijn studie in onopgeleide baantjes om maar bezig te blijven. Toen ik in de kast zat straalde ik weinig zelfvertrouwen uit. Ik was heel veel van mijn energie kwijt aan de zorgen. Ik kon me slecht concentreren op mijn werk. De gedachte straks weer naar de dames toilet te moeten of weer de versierpogingen van een vervelende macho die een oogje op me had te moeten doorstaan gaven dagelijks stress. En iedereen voelde aan dat ik niet lekker in mijn vel zat, dat ik iets verborg.
Geen van mijn werknemers was onder de indruk van mijn kunnen en terug kijkend snap ik waarom. Ik had mijn hoofd er niet bij.

Toen ben ik begonnen uit de kast te komen op mijn werk. Het was eng, dood eng, maar het ging goed. De wereld storte niet in en mensen veranderden niet in monsters. Het werk ging door. En mijn leven werd heel wat minder stressvol. Ik kom me concentreren op waar ik mee bezig was. Ik voelde me zekerder van mezelf. Ik kon eerlijk uitleggen wat er was als het me een dagje allemaal te veel werd. Ik kwam over als een vrolijker en oprechter persoon.

Na voordurend soliciteren en een jaar in onopgeleide baantjes kreeg ik eindelijk weer eens een solicitatiegesprek bij een baan in mijn vakgebied. Ik was nog nauwelijks passabel en had een hoge piepstem maar heb aan de telefoon al verteld dat ik transseksueel was. Tijdens het sollicitatiegesprek heb ik besproken wie de collega's zou informeren als ik aangenomen zou worden, welke titel ik op administratie zou hebben, en zo voort. Het was een luchtig gesprek.
En wat denk je? Ik ben aangenomen. De reactie van mijn nieuwe baas: mijn 'uit de kast komen' straalde integriteit, zelfverzekerdheid en levenservaring uit. Ik liet zien met zware situaties om te kunnen gaan en voor mezelf op te kunnen komen. Die ervaring was een voordeel.

Kijk ik nu naar mijn jaargenoten die in hetzelfde studie zijn afgestudeerd, dan ben ik 1 van de weinigen met werk in zijn vakgebied. In de loterij die je krijgt wanneer honderden afgestudeerden om 1 baan vechten ben ik er goed uitgekomen. Natuurlijk komt dat niet allemaal door mezelf: ik heb ook gewoon heel veel mazzel gehad. Maar ik denk persoonlijk dat als ik in de kast was gebleven, het wel eens anders had kunnen lopen.

Mijn conclusie: natuurlijk is er discriminate tegen transgenders en is dit een nadeel bij soliciteren. De cijfers tonen dit duidelijk aan. Maar ja, je kunt er niet voor kiezen dan maar niet transgender te zijn. Er is geen uitknop in je hoofd die dat weghaalt. De keus is dus niet 'soliciteer ik terwijl ik transgender ben of niet?' maar 'soliciteer ik in de kast of uit de kast'? En voor mij persoonlijk was het antwoord dat ik 'uit de kast' veel sterker stond.

[Dora]

Als ik even een duit in het zakje mag doen bij de discussie 'als transgender soliciteren is geen/wel een goed idee', hier even het verhaal van 1 jonge transman

Ik ben twee en half jaar geleden afgestudeerd met erg slechte vooruitzichten: een studie geschiedenis en eigenlijk geen banen in het vak. Op iedere solicitatie kreeg ik de brief terug 'Sorry, maar er waren 400 solicitanten en jij bent niet gekozen'. (Dat is niet overdreven, brieven over 600 of 800 solicitanten heb ik ook gehad). Heel veel van de studenten in mijn jaar zijn nu nog werkeloos. Kortom: de markt ziet er FLUT uit voor een pas afgestudeerd iemand.

Maar hoe verbeter ik dan mijn aantrekkelijkheid als werknemer? Door in de kast te blijven?

Ik begon na mijn studie in onopgeleide baantjes om maar bezig te blijven. Toen ik in de kast zat straalde ik weinig zelfvertrouwen uit. Ik was heel veel van mijn energie kwijt aan de zorgen. Ik kon me slecht concentreren op mijn werk. De gedachte straks weer naar de dames toilet te moeten of weer de versierpogingen van een vervelende macho die een oogje op me had te moeten doorstaan gaven dagelijks stress. En iedereen voelde aan dat ik niet lekker in mijn vel zat, dat ik iets verborg.
Geen van mijn werknemers was onder de indruk van mijn kunnen en terug kijkend snap ik waarom. Ik had mijn hoofd er niet bij.

Toen ben ik begonnen uit de kast te komen op mijn werk. Het was eng, dood eng, maar het ging goed. De wereld storte niet in en mensen veranderden niet in monsters. Het werk ging door. En mijn leven werd heel wat minder stressvol. Ik kom me concentreren op waar ik mee bezig was. Ik voelde me zekerder van mezelf. Ik kon eerlijk uitleggen wat er was als het me een dagje allemaal te veel werd. Ik kwam over als een vrolijker en oprechter persoon.

Na voordurend soliciteren en een jaar in onopgeleide baantjes kreeg ik eindelijk weer eens een solicitatiegesprek bij een baan in mijn vakgebied. Ik was nog nauwelijks passabel en had een hoge piepstem maar heb aan de telefoon al verteld dat ik transseksueel was. Tijdens het sollicitatiegesprek heb ik besproken wie de collega's zou informeren als ik aangenomen zou worden, welke titel ik op administratie zou hebben, en zo voort. Het was een luchtig gesprek.
En wat denk je? Ik ben aangenomen. De reactie van mijn nieuwe baas: mijn 'uit de kast komen' straalde integriteit, zelfverzekerdheid en levenservaring uit. Ik liet zien met zware situaties om te kunnen gaan en voor mezelf op te kunnen komen. Die ervaring was een voordeel.

Kijk ik nu naar mijn jaargenoten die in hetzelfde studie zijn afgestudeerd, dan ben ik 1 van de weinigen met werk in zijn vakgebied. In de loterij die je krijgt wanneer honderden afgestudeerden om 1 baan vechten ben ik er goed uitgekomen. Natuurlijk komt dat niet allemaal door mezelf: ik heb ook gewoon heel veel mazzel gehad. Maar ik denk persoonlijk dat als ik in de kast was gebleven, het wel eens anders had kunnen lopen.

Mijn conclusie: natuurlijk is er discriminate tegen transgenders en is dit een nadeel bij soliciteren. De cijfers tonen dit duidelijk aan. Maar ja, je kunt er niet voor kiezen dan maar niet transgender te zijn. Er is geen uitknop in je hoofd die dat weghaalt. De keus is dus niet 'soliciteer ik terwijl ik transgender ben of niet?' maar 'soliciteer ik in de kast of uit de kast'? En voor mij persoonlijk was het antwoord dat ik 'uit de kast' veel sterker stond.

Prachtig verhaal, dat geeft de mens moed en hoop!

Dit lees ik liever dan (uiterst) negatieve postjes.

Zo zie je maar weer: 'elk nadeel heeft zijn voordeel' (Johan Cruyf)