Ik wil me aanmelden bij het VUmc, maar...

[Meisje1991]

Ik zit te denken om mij aan te melden bij een genderteam voor diagnose/behandeling. Ondanks de +1 jaar lange wachttijden zal dat wel het VUmc worden

Ergens twijfel ik echter nog wel een klein beetje, het grootste "struikelblok" is met name het vroeg-of-laat moeten vertellen aan de omgeving (en hun reacties erop). Communiceren is al niet mijn sterkste kant... zoiets gaan vertellen is nòg ongemakkelijker

Mijn "sociale kringetje" is zeer beperkt (is eenmaal lastiger door een vorm van autisme), de mensen waar ik regelmatig direct contact mee heb:
- Moeder
- Zusje
- Autisme-begeleider (weet het al)
- Één vriend (vooral hobby-gerelateerd, lage prioriteit om het hem te vertellen)
- School (waar ik de komende 3,5 jaar nog zit...)
- Buren die heen-en-weer lopen

Ik woon nog bij mijn moeder en zusje, dus hen zal ik het "ooit" wel als eerste moeten vertellen. Vooral mijn moeder, daar zie ik nog wel het meest tegenop. De kans is reëel dat ze het niet zal accepteren en/of zeer teleurgesteld zal zijn


Als ik mij aanmeld bij het VUmc, zal ik dan m'n moeder eigenlijk al moeten inlichten wanneer ik aan de beurt ben voor de diagnostische fase, of mag het ook pas nadat ik "groen licht" heb? Dat laatste heeft namelijk veel meer mijn voorkeur.

Hier lees ik echter ook wel eens dat tijdens de diagnostische fase al wordt gevraagd dat je iemand uit je omgeving meeneemt. Is dit verplicht, of enkel "zeer aangeraden"? Ik kan namelijk zo niet bedenken wie... Hoe zit dit eigenlijk?

School is iets waar ik mij het minste zorgen om maak, al weet ik dat er een paar jongens rondlopen die me meteen af zullen pesten als ze er ooit achter komen Echter, tegen de tijd dat het zover is ben ik misschien al klaar met de opleiding.


Verder twee misschien wat domme vragen :
Hebben de medische behandelingen met medicatie/hormonen negatieve invloed op mijn rijvaardigheid (is zeer belangrijk voor me en ik wil ook nog een C of D rijbewijs halen)?
En hebben de behandelingen invloed op mijn levensverwachting?

-----

[Gabriël]

Ik herken veel van mezelf in je bericht (ik heb ook autisme), maar ik zou je toch aanraden om je aan te melden. Je hebt ongeveer een jaar na aanmelding voordat de diagnostiek begint, dus dan heb je alle tijd om nog na te denken over hoe je bepaalde dingen het beste kunt aanpakken. En ondanks dat uit de kast komen een lastig iets is, is dat gewoon een obstakel die je dan moet nemen en mijn ervaring is dat het veel oplucht als het eenmaal verteld is. En ja, bij mij was het ook ongemakkelijk, maar dat was gewoon een kwestie van doorbijten. Daarna ben je er vanaf.

Wat betreft het vertellen van je moeder... Bedenk dat je niet alleen staat hierin. Je hebt een begeleider, die kun je altijd vragen om hulp en tips natuurlijk. Misschien dat je samen met je begeleider een gesprek kunt aangaan met je moeder (en eventueel je zusje er ook bij). Dan wanneer jij even moeite hebt om je goed te uiten of vast loopt in het gesprek, kan je begeleider helpen bijvoorbeeld.
En je zou ook kunnen overwegen om een brief te schrijven, zodat je eerst zelf de tijd kunt nemen om je gedachtes precies te formuleren hoe je wil als dit makkelijker voor je is.

Acceptatie en teleurstelling is altijd maar afwachten wat het zal worden. Daar kun je helaas niet aan doen. Behalve realiseren dat het tijd kost en mocht ze het niet kunnen accepteren, het misschien meer tijd nodig heeft en ze het in de toekomst wel kan accepteren.

Als ik me goed herinner is de bedoeling dat je in de real life fase (dus na de diagnostiek, wanneer je moet leven als de persoon die je wilt zijn) bij iedereen uit de kast te komen als je dat nog niet eerder hebt gedaan.

Verder heb ik ook geen persoon uit directe omgeving die je kunt meenemen. Ik weet niet hoe de VU hier precies op zal reageren. Sommigen op dit forum zeggen dat het niet verplicht is. Dus dat hoop ik dan maar.

Over rijbewijs en levensverwachting weet ik niet echt hoe het zit. Dus die antwoorden moet ik je schuldig blijven.

[Arike]

Als je niemand hebt in je directe omgeving, dan heeft de VU er niet zoveel problemen mee dat je niemand meeneemt...
Communiceer dat wel duidelijk naar de VU

Ik had in die periode geen partner, geen close vrienden, geen contact met mijn ouders of met andere familie... dat was een kutsituatie en dat begrepen ze dan wel

[Nathan90]

Aangezien je nog bij je moeder woont moet je er wel aan denken dat als je besluit je aan te melden, het VU een postadres nodig heeft. Ik heb mijzelf pas aangemeld nadat ik uit huis was en ik kan mij voorstellen dat het niet perse je woonadres hoeft te zijn. Maar dat zou je moeten navragen als je contact opneemt. Ze zullen in het begin namelijk een brief sturen omdat ze een handtekening moeten hebben dat ze gegevens van huisarts ed mogen opvragen en naderhand krijg je ook post ter bevestiging van een afspraak.

Als de post toch bij jou thuis wordt bezorgt dan kan dat voor een onverwachte coming-out richting je moeder zorgen.

[Raisa]

Verder twee misschien wat domme vragen :
Hebben de medische behandelingen met medicatie/hormonen negatieve invloed op mijn rijvaardigheid (is zeer belangrijk voor me en ik wil ook nog een C of D rijbewijs halen)?
En hebben de behandelingen invloed op mijn levensverwachting?

Wat betreft een rijbewijs hoef je met hormonen geen problemen te verwachten. Bij mij is de medicatie goedgekeurd om mee te mogen vliegen al moest er achter de deuren wel het een en ander overlegd worden omdat ze androcur (anti-testosteron) alleen maar als medicijn tegen acne kenden...
Over levensverwachting is nog niets bekend omdat de 'eerste' transgenders uit de 50er en 60er jaren vaak nu nog leven. Er zijn dus geen statistieken van. Wel denk ik dat het aannemelijk is dat die iets lager ligt omdat hormoongebruik nu eenmaal risico's met zich meebrengt en een 2e puberteit zal je lijf ook niet in de koude kleren gaan zitten.

[Venka]

Ik zit te denken om mij aan te melden bij een genderteam voor diagnose/behandeling. Ondanks de +1 jaar lange wachttijden zal dat wel het VUmc worden

Ergens twijfel ik echter nog wel een klein beetje, het grootste "struikelblok" is met name het vroeg-of-laat moeten vertellen aan de omgeving (en hun reacties erop). Communiceren is al niet mijn sterkste kant... zoiets gaan vertellen is nòg ongemakkelijker

Ik weet niet hoeveel uitleg jij verschuldigd bent aan je moeder,maar na aanmelding bij het VUmc heb je een screening om vervolgens die +1 jaar te wachten.Dus je zou je kunnen aanmelden en naar de screening gaan(ligt dus aan je vrijheid thuis).Dus na de screening heb je dus zeker een aantal maanden bedenktijd of dit de juiste weg is voor jou.

Vergeet niet,wij allen hebben het moeten vertellen en ook bij ons die,al uit de kast zijn,was dat moeilijk.Een coming out gesprek is altijd lastig en ook ik heb daar enorm tegen opgezien want je kan alles verliezen maar ook alles winnen.Achteraf kan ik alleen maar concluderen dat mijn coming out redelijk goed is gevallen,op een enkeling na heb ik geen negatieve reactie,s ontvangen.

Ik woon nog bij mijn moeder en zusje, dus hen zal ik het "ooit" wel als eerste moeten vertellen. Vooral mijn moeder, daar zie ik nog wel het meest tegenop. De kans is reëel dat ze het niet zal accepteren en/of zeer teleurgesteld zal zijn

Tuurlijk bestaat de kans dat je moeder teleurgesteld zal zijn,jij bent voor haar immers haar zoon.En zij mag ook best teleurgesteld zijn want zij verliest immers haar zoon bij een transitie maar krijgt er wel een dochter voor terug.Ik begrijp ook wel dat jij haar oudste zoon bent en dat dat voor haar heel belangrijk kan zijn.Maar ik weet ook dat liefde voor haar kind dat zij deze teleurstelling zal overwinnen.Het is niet alleen een proces voor jouw maar ook voor je naasten en dat proces heeft tijd nodig voor jou maar vooral ook voor je moeder en zus.

Als ik mij aanmeld bij het VUmc, zal ik dan m'n moeder eigenlijk al moeten inlichten wanneer ik aan de beurt ben voor de diagnostische fase, of mag het ook pas nadat ik "groen licht" heb? Dat laatste heeft namelijk veel meer mijn voorkeur.

Na de start van real life fase moet jij binnen 3 maand om en in je gewenste geslacht rol gaan leven.Dus in principe heb jij ongeveer een jaar wachttijd plus ongeveer 6 maand diagnostiek en dan pas begint je real life. Dus dan spreken we over eind 2014 als jij je vandaag zou aanmelden.En hoe later jij je aanmeld hoe langer het duurt voordat jij het je moeder moet vertellen.Ik weet het ook dat aanmelden eigenlijk een soort iets van definitief is,dat gevoel had ik tenminste wel.Maar nu een jaar na aanmelden bij het VUmc en ik volledig om ben en iedereen weet van mij valt mij het om zijn reuze mee.Ik wil niet zeggen dat mijn leven makkelijker is geworden maar wel leuker en mooier omdat ik ik ben en ik wil voor geen goud terug naar voor mijn om zijn.

Verder twee misschien wat domme vragen :
Hebben de medische behandelingen met medicatie/hormonen negatieve invloed op mijn rijvaardigheid (is zeer belangrijk voor me en ik wil ook nog een C of D rijbewijs halen)?
En hebben de behandelingen invloed op mijn levensverwachting?-----

Mij is altijd verteld,domme vragen bestaan niet wel domme antwoorden.

In mijn bijsluiter van Androcur staat dat je moe en minder geconcentreerd kunt zijn door het gebruik van Androcur en hier dien je rekenschap mee te houden.In de praktijk komt het ook wel eens voor maar het beheerst niet mijn leven.Ik kan eigenlijk alles doen wat ik ook voor hormonen deed alleen fysieke kracht is bij enorm afgenomen.Eerder kon ik boodschappen tassen achteloos op tillen maar tegenwoordig lukt mij dat niet meer.Wat moeheid betreft,meestal ben ik s,avonds rond 21:00 uur al uitgeteld en soms doe ik ook een middagdutje.

Je levensverwachting is iets wat niemand jou kan vertellen omdat jij dat zelf moet invullen.Wel zijn er dingen om over na te denken zoals een relatie aangaan als vrouw terwijl je niet lichamelijk een geboren vrouw bent.Dus bij e.v.t een intieme relatie in de toekomst blijf uitleg vaak nodig want al ben je nog zo passabel je zal never nooit niet een kind baren van een man.Maar ik ben wel van mening dat jouw levenstandaard iets is wat jij in je eigen hand hebt en hoe jij in je leven staat bepaalt ook jouw toekomst.Als man of als vrouw doet er voor mij niet toe,de toekomst is wat jij er van maakt.

[Meisje1991]

Goed, ik heb besloten dat ik me morgen ga aanmelden Op de site van het VUmc staat dat dit telefonisch loopt. Is het werkelijk zo dat er alleen tussen 9u-12u gebeld kan worden? Dan zou ik onder schooltijd moeten bellen.

Hebben ze voor aanmelding naast naam/adres, nog andere gegevens nodig (zoals zorgpasnr. of huisarts gegevens)? Is wel handig dat ik die dan bij de hand heb

Als je niemand hebt in je directe omgeving, dan heeft de VU er niet zoveel problemen mee dat je niemand meeneemt...
Communiceer dat wel duidelijk naar de VU

Dit is goed om te weten

Hoe ik het mijn moeder moet vertellen, daar heb ik dus nog wel wat tijd voor om over na te denken... minstens tot eind 2014.
De kans dat ze teleurgesteld en boos zal reageren is zeer groot, gezien haar eerdere reacties over dit onderwerp. Maar goed, op zich is dat misschien nog niet iets waar ik me nu al te druk om moet maken, het is nog vrij "ver weg".

En je zou ook kunnen overwegen om een brief te schrijven, zodat je eerst zelf de tijd kunt nemen om je gedachtes precies te formuleren hoe je wil als dit makkelijker voor je is.

Op een brief schrijven zou mijn voorkeur ook gehad hebben, maar gaat niet op voor mijn moeder. Ze beheerst de Nederlandse taal niet goed en Chinees lezen/schrijven kan ik weer niet. Dat zal dus wel mondeling moeten, tegen de tijd dat het zover is. Het brengt me wel op het idee om het aan m'n zus te schrijven en dat zij het dan vertelt.

Of mijn begeleider erbij kan zijn, weet ik nu nog niet. Het kan zijn dat ik over een jaar een andere of helemaal geen begeleider meer heb.


@Nathan90:
De post die binnenkomt zou niet zo'n groot probleem moeten zijn. Mijn moeder zal bij het zien v/d brief waarschijnlijk toch niet begrijpen waar het vandaan komt i.v.m. bovenstaande

Wat betreft een rijbewijs hoef je met hormonen geen problemen te verwachten.

In mijn bijsluiter van Androcur staat dat je moe en minder geconcentreerd kunt zijn door het gebruik van Androcur en hier dien je rekenschap mee te houden.

Fijn om te horen dat de behandeling geen directe gevolgen heeft voor mijn rijvaardigheid, dat vind ik toch erg belangrijk

De vermoeidheid... ik hoop dat het best meevalt. Zal het heel veel schelen met hoe ik nu ben? Een middagdutje heb ik nu soms ook wel nodig, maar ben wel pas tegen de 23u wat moe bij 7u opstaan


De hoeveelheid spierkracht dat afneemt door de medicatie is voor elk persoon relatief, neem ik aan? Elders op dit forum had ik een afname van 1/3 gelezen. Ik ben fysiek nooit sterk geweest, heb altijd (te) weinig spierkracht gehad. Zo weinig dat het onder jongens rede tot uitlachen was/is. Meisjes waren soms zelfs sterker Die spierkracht kan dus nòg minder worden. Dat wordt dan nog wel wat met buizen buigen op school

[Engel]

Goed, ik heb besloten dat ik me morgen ga aanmelden Op de site van het VUmc staat dat dit telefonisch loopt. Is het werkelijk zo dat er alleen tussen 9u-12u gebeld kan worden? Dan zou ik onder schooltijd moeten bellen.

Hebben ze voor aanmelding naast naam/adres, nog andere gegevens nodig (zoals zorgpasnr. of huisarts gegevens)? Is wel handig dat ik die dan bij de hand heb
[

Ja je kunt alleen tussen 9 en 12 uur bellen. Ik ben om 9 uur begonnen en het duurde wel een half uur voordat ik er tussen kwam.
Ze hebben gegevens nodig van de huisarts en evt als je bij een psychiater/psycholoog loopt. (Naam, adres, telefoonnummer). Je krijgt dan machtiging(en) toegestuurd die je moet ondertekenen en terug sturen, waarin je verklaard dat je toestemming geeft dat het VUmc bij huisarsts/psychiater om inlichtingen gaat vragen.
Engel

[Meisje1991]

Ja je kunt alleen tussen 9 en 12 uur bellen. Ik ben om 9 uur begonnen en het duurde wel een half uur voordat ik er tussen kwam.

Een half uur?!

Ze hebben gegevens nodig van de huisarts en evt als je bij een psychiater/psycholoog loopt. (Naam, adres, telefoonnummer).

Is het alleen van een psycholoog waar ik nu nog loop, of ook van degenen waar ik eerder gelopen heb? Momenteel word ik namelijk niet meer behandeld bij een psycholoog. Tot ergens vorig jaar echter wel, maar alleen voor de diagnose-stelling van autisme. Daarna ben ik niet meer behandeld geweest en hadden ze ergens in oktober vorige jaar het dossier "afgesloten".

Hebben ze de gegevens van die psycholoog ook nodig?

[Danielle]

In mijn bijsluiter van Androcur staat dat je moe en minder geconcentreerd kunt zijn door het gebruik van Androcur en hier dien je rekenschap mee te houden.In de praktijk komt het ook wel eens voor maar het beheerst niet mijn leven.Ik kan eigenlijk alles doen wat ik ook voor hormonen deed alleen fysieke kracht is bij enorm afgenomen.Eerder kon ik boodschappen tassen achteloos op tillen maar tegenwoordig lukt mij dat niet meer.Wat moeheid betreft,meestal ben ik s,avonds rond 21:00 uur al uitgeteld en soms doe ik ook een middagdutje.

De vermoeidheid is vooral in de eerste maanden. Ik merkte dat het na een maand of 3 weer beter ging, maar mijn energie is nog steeds sneller op dan vroeger dat wel.