Wat maakt iemand nou een man of een vrouw?

[Ted]

In de Volkskrant van afgelopen zaterdag stond een artikel over sekseneutraal opvoeden in Zweden.
Uit onderzoek is gebleken dat, hoe geemancipeerder een land is, hoe kleiner de verschillen zijn tussen mannen en vrouwen.
Ik kan het artikel nu niet zo snel vinden, maar ga ik nog doen. Echt een aanrader, dat bij dit topic aansluit.

[intrans]

Er bestaat niet zoiets als een man en een vrouw, dit zijn allemaal hokjes gecreëerd door de maatschappij. Tuurlijk bestaat er een vrouwelijk lichaam en een mannelijk lichaam maar mentaal is iedereen uniek en heeft iedereen wel iets mannelijks en vrouwelijks in zich. Je zou kunnen zeggen een man, die vind dat zijn lichaam met zijn hersenen matched en zich mannelijk voelt is een man, maar iedereen ervaart dit anders..

[Fay]

Zojuist ene klein turks jochie van jaar of 5 , ben jij een man of een vrouw, ik denk dat lang haar en en niet behaard gezicht en dunne wenkbrauwen voor een kind a snel een vrouw betekend

Het is aan degene die jou ziet wat je uiteindelijk op dat moment bent lijkt het, uiterlijk gezien

Mijn antwoord, momenteel allebei, werd zonder gesputter geaccepteerd, en keek de buurman me even vreemd aan

zo lekker flexibel die kids

Vicky

[Merit]

Een goede vraag omdat het iets is dat mij bezighoud wanneer het gaat over wat voor mij een man of een vrouw precies is. Het is ook nog moeilijker als je probeert te omschrijven wat het is dat je maakt dat vrouwelijke wilt zijn of mannelijk. Nog ingewikkelder wordt het als je zoals ik voelt vooral vrouwelijk te zijn, maar ook nog tevreden bent met sommige 'mannelijke trekjes.'
De vrouwelijke en mannelijke trekjes zijn misschien geheel willekeurig, maar omdat het moeilijk is er handen en voeten aan te geven worden ze zo omschreven. Een mooi voorbeeld kwam bij mij op toen ik een artikel schreef over formule 1 racen. Formule 1 racen is een mannensport(Ik kan me bijna geen vrouwen herinneren, maar als die er zijn, bij deze mijn excuus,). Mannen rijden rond in snelle auto's en strijden tegen elkaar om de eerste plaats. Als ze gewonnen hebben bestijgen ze het podium en krijgen een prijs uitgereikt en mogen dan een kus van de 'pitspoes' krijgen en haar zelfs even vasthouden. Dit zijn bijna zonder uitzondering jonge vrouwen in strakke kleding dat weinig verhult. De winnaar stapt dan naar voren en toont dan de klassieke houding van de overwinnaar.
Dit is voorbeeld van hoe je mannen en vrouwen kunt zien. De man actief, stoer en competitief. De vrouw passief, bevallig en onderdanig. Je kunt die gedragingen losweken van het geslacht en dan omwisselen, waarbij de vrouw op het podium staat en actief, stoer en competitief is en de man als passief, bevallig en onderdanig. Echter: dit kan, maar wordt als apart gezien en nog steeds zal worden opgemerkt dat de vrouw dan 'mannelijke' eigenschappen toont en de vrouw 'mannelijke'. Je kunt je voorstellen dat sommige feministen te hoop lopen tegen dit soort typeringen.
Als ik er zelf over brainstorm dan is het een combinatie van zelfbeeld en hoe anderen je behandelen. Zelfbeeld is denk vooral het moment dat je opstaat en kijkt in de spiegel. Wie zie je dan aan de andere kant en is dat wat je wilt zien? Veel mensen behandelen mij als man omdat ik er als man uitzie. Ik vind dat vervelend. Als ik mijzelf zou plaatsen in de boven genoemde voorbeeld van formule 1 racen dan zou ik meer pitspoes zijn dan racer(=zelfbeeld), maar veel mensen zouden verwachten dat het andersom is omdat ik een man ben(wat men verwacht op basis van je zichtbare geslacht).

[Emma]

Oh ja, zelfbeeld.

Zag mezelf vandaag per ongeluk in de spiegel bij de H&M en ik schrok van mezelf. In gedachten ben ik af en toe nog steeds een best wel dikke meneer, maar ik ben in nog geen jaar tijd veranderd in een slanke juffrouw. Dat realiseer ik me nog steeds niet genoeg.
Met die dikke meneer in gedachten heb ik een heleboel dingen nooit willen proberen, zoals leuke zomerjurkjes dragen. Heeft ook best wel uitwerking gehad op mijn getwijfel of ik me nu vrouw of een beetje man, beetje vrouw voelde. Geprobeerd de boel rationeel weg te redeneren. Tot ik op een gegeven moment in een supervrouwelijk zomerjurkje met mijn hartsvriendin in een drukke winkelstraat belandde, en mezelf in de winkelruiten tegenkwam. Ik heb de rest van de dag lopen stralen, was de dikke meneer op slag vergeten en was ook alle twijfel weg.

Ik bedoel maar, ik kan niets rationeels bedenken waarom ik een vrouw ben, maar nog minder argumenten behalve mijn lichaam dat ik een man zou zijn. Ik heb niks met auto's, voetbal, bier of breedbeeldtelevisies. Ik heb wel wat met mode, persoonlijke verzorging, bloemetjes en de kleur roze. Maar ik geloof er geen barst van dat dat me tot een vrouw maakt. Het is een gevoel, en daar kun je heel lang over redeneren, maar dat helpt helemaal niets.

X Em

[Veronica]

Je bent de vrouw die jijzelf je voelt.

Ik voel mezelf 100% vrouw, ook al heb ik niks met barbie poppen en ik ben gek op technologie en computers.

Voor de rest een vrouw, nog even van binnen en straks ook van buiten

Maar computers zijn de enige echt "mannelijke" dat ik leuk vind, maar dat is al zo sinds mijn 8ste, toen ik 8 was wou ik geen politieman of brandweerman worden, nee ik wou computers repareren en die droom/hobby heb ik nog steeds

[Gabriël]

Ik bedoel maar, ik kan niets rationeels bedenken waarom ik een vrouw ben, maar nog minder argumenten behalve mijn lichaam dat ik een man zou zijn. Ik heb niks met auto's, voetbal, bier of breedbeeldtelevisies. Ik heb wel wat met mode, persoonlijke verzorging, bloemetjes en de kleur roze. Maar ik geloof er geen barst van dat dat me tot een vrouw maakt. Het is een gevoel, en daar kun je heel lang over redeneren, maar dat helpt helemaal niets.

Helemaal mee eens. Het is inderdaad een gevoel, je genderidentiteit. Ik ben ook een persoon die niks heeft met auto's, voetbal, bier en breedbeeldtelevisies, maar heb wel grote interesse in mode en make-up, en roze is echt een van mijn favoriete kleuren. En toch voel ik me een (weliswaar androgyne) jongen.

[Kilian]

mijn psycholoog zei (niet precies maar ongeveer deze woorden): een man zijn heeft geen standaard voorwaarden, je geeft zelf aan waar de grenzen zijn.
vond ik wel heel fijn om te horen want twijfel er zelf vaak genoeg aan ook al twijfelen de psychologen niet aan me.

[Simão]

Kinderen van primitievere volkeren tonen totaal geen verschil. Beide hurken bv om te plassen...Hebben dezelfde interesses en speelgoed.
Alleen worden op een gegeven moment de taken verdeeld en riten uitgevoerd die hun man of vrouw zijn bevestigen. Overigens was het bij veel indianen stammen zo dat er ook dat er "manvrouwen, vrouwmannen" of "2 spirits" bestonden, deze hadden vaak aanzien en geen rolbevestigend taak, maar een aparte rol. Dat geeft toch aan dat, buiten taakverdeling er wel degelijk een innerlijk iets is dat bepaalt of je man vrouw of beide bent, dat zelfs voor anderen als zodanig herkenbaar is, zodat ze je niet in kunnen delen bij de mannen of de vrouwen....
Dus ook mannen en vrouwen moeten uit elkaar liggen, anders kunnen ze niet erkennen dat ze van beide iets hebben...
Maar het blijft voor mij een mysterie.
Maar je kunt je bv ook afvragen "Wat maakt iemand romantisch?" Je kunt wel romantische dingen gaan uitvoeren, maar dat maakt je nog geen romantisch persoon... Je innerlijk is een wonderlijk iets.

[Anon20180501]

Ik zei tegen mijn psychologe dat ik niet kan uitleggen wat het maakt dat ik me vrouw voel omdat ik geen vergelijkingsmateriaal heb.

Dat is een interessant verhaal wat je vertelt, Simão.
Daarom draag ik dus duidelijke seksegerichte kleding.

Liefs Daniéla