Boodschappen gedaan

[EdwinJulian]

Aaaah, ik heb boodschappen gedaan als Daan. En man dat voelde goed! Wel heel spannend om zo rond te lopen waar praktisch iedereen elkaar kent dan wel herkent. Komt misschien ook wel omdat ik zelf het idee heb dat ik totaal niet op een jongen lijk en iedereen meteen ziet dat ik een meisje ben.
Volgende week weer fijn naar de kapper, en vragen of ze een mooie jongen van me kan proberen te maken

Mijn ouders vorige week ook een brief gegeven met daarin uitgelegd hoe ik me voel en waar ik mee worstel en bezig ben en hoe lastig ik het vind. Mijn moeder is er aardig relaxed onder, vindt het hele idee alleen niks en mijn vader heeft aangegeven dat hij het er niet over wil hebben, hij het niet begrijpt en ik moet oppassen dat ik mijn vriendin niet kwijtraak. Ik laat het maar even zakken bij ze.
Ondertussen rommel ik rustig verder met mijn binder en zoek ik heel veel op internet en youtube. Ik merk wel dat hoe meer ik weet en hoe meer ik zie, hoe meer ik ook de neiging heb om mijn eigen grenzen te verleggen. Eerst wilde ik niks weten van een packer of operaties, maar merk nu al dat ik daarnaar aan het kijken ben qua resultaten en mogelijkheden...

[anja]

Ik kan me de eerste keer buiten de deur ook nog goed herinneren, heel spannend of ik niet herkend zou worden. Na mijn werk thuis was het al een lange tijd eerst douchen en omkleden, het weekeind klede ik mij al niet meer als man, ik was dus eerst alleen maar rond huis een vrouw. Ik ben eerst een eind gaan wandelen op de avond, een paar dagen later in het weekeind op de middag. Daarna kwam de zaterdag waar ik besloot om als Anja de inkopen in huis te halen, eerst in een andere plaats zodat ik geen bekenden tegen zou komen. Toen ik na het volledig omgooien van mijn wereld en als vrouw verder te leven en ik van werkgever veranderde ben ik verhuist, hier weet niemand beter dan dat ik Anja ben. Maar die eerste keer was echt een beleving.

[anne-nienke]

Leuk om te lezen Daan.

Ik kan me de reactie van je vader wel begrijpen, mij zou het ook moeilijk lijken. Hij hoeft het echter niet te begrijpen om het te kunnen accepteren.

Succes met het oprekken van je grenzen...!

PS: ik moet altijd een beetje lachen om het woord "Packer".....

[Venka]

Daan,

Met een transitie ga je steeds meer je grenzen verleggen,stapje voor stapje treed jij de wereld binnen waar jij eigenlijk in behoort.Een spannende tijd vond ik het en soms ook eng maar wel een die noodzakelijk was voor mij en ik denk ook voor meerdere onder ons.

Wel rot dat jouw vader zon instelling er op na houd,wil er niet over praten is wel heel makkelijk en prachtig ontwijkend gedrag.Ik hoop voor jouw en hij dat hij bij draait en jouw in de armen sluit wie jij bent.Dat liefde voor zijn kind belangrijker is dan een starre houding en ontwijkend gedrag.

[Ted]

Hey Daan,
Stoer van je dat je zo naar buiten bent gegaan. Heb ik nog niet gedurfd!
Wel een binder besteld, dus binnenkort ga ik ook maar eens de stoute schoenen aantrekken.
Merk wel dat zo stap voor stap er ook meer lef ontstaat, om ook een beetje schijt aan de rest te krijgen.
Ik hoop dat je vader, als hij wat meer aan het idee gewend raakt, toch met je wil praten.
Dit is niet fijn natuurlijk....
Denk wel dat ouders de meeste tijd nodig hebben, ze kennen je toch het langst van iedereen..

[Harro]

Gefeliciteerd Daan met deze stap. Je zult zien dat het kicken blijft

[Engel]

Hoi Daan,
wat goed en fijn voor je deze stap.
Engel

[EdwinJulian]

Bedankt allemaal!

Ja, ik hoop ook dat mijn vader nog bijdraait. In ieder geval dat het open staat om over te praten en geen taboe is. Accepteren vind ik niet dat ik dat nu al kan vragen. Vind ik nog te ver weg.

Maar het voelde goed en het was zeker niet de laatste keer!

[laurien]

super leuk om jezelf te kunnen zijn in de buitenwereld. Nu het weer mooi weer word, is studeren in het park ook een absolute aanrader.
Grenzen verlegen en praten met ouders zijn problemen waar we allemaal mee worstelen. Zorg dat je goed nadenkt over wat je doet, maar schaam je nergens voor.

[EdwinJulian]

Een kleine update: mijn vader vroeg vanavond tijdens het hardlopen uit zichzelf of ik nu een hemd, een sportbh of een 'zo'n band waar je het over had' aanhad. Verteld dat ik inderdaad zo'n band aan had. Of het goed zat. Ja, dat zit het. Einde conversatie

Ja, voelt zeker goed! Doe het ook steeds vaker Met het hardlopen laatste dagen en gewoon thuis regelmatig als ik uit het werk kom