Hormonen en vermoeidheid.

[SandraK]

Sinds 9 maanden gebruik ik hormonen en eigenlijk had ik helemaal geen vervelende bijwerkingen (behalve nachtelijk zweten misschien). Nu heb ik sinds een paar weken ontzettende last van vermoeidheid. Soms ben ik zo moe datik rechtop zou kunnen slapen.
Mijn partner zegt dat ik in de puberteit ben geraakt. Wat ik daarvan herken is dat dat ik me soms zo ontzettend onrechtvaardig behandeld voel. En dat ik dan zit te bokken als, inderdaad, een puber. En dan ben ik opeens weer helemaal gelukkig.

Herkennen jullie deze verschijnselen? En gaat het snel weer over? Ik hoop het want irritant is het wel.

[Anon20180501]

Hai Sandra,

Niet ongerust worden hoor maar ik slik nu bijna 2 jaar hormonen en als ik de kans krijg doe ik even een dutje, soms wel 3 keer per dag. Na vele jaren niet goed hebben kunnen slapen doet me dat veel goed en voel ik me tot de volgende dip stukker beter dan ooit.
Ik vraag me altijd af hoe degenen die naar school gaan of moeten werken dit oplossen maar bewondering dát ze het aankunnen heb ik zowiezo voor ze, een beetje medelijden en schuldgevoel ook wel eigenlijk.

Ik vergeleek het altijd meer met de overgang, het stadium dat je hele hormoonhuishouding overhoop ligt, maar inderdaad, wat je partner zegt kan ook heel goed meespelen. Het als puber verkennen van jezelf en de wereld om je heen gaat gepaard met onzekerheden, tegenslagen en teleurstellingen. Een tijd die je kan samenvatten als een emotionele achtbaan en die je kan vergelijken met het GD-traject. Gelukkig duurt de puberteit en tijd (bij de meeste toch ) niet eeuwig net als de transitie en de hormoonhuishouding zal stabiliseren.

Liefs Daniéla

[SandraK]

Hoi Daniela,
Nou, da's fijn om te lezen. Aan de andere kant had ik gehoopt rustiger vaarwater te krijgen na al die jaren stress. Ik heb ook altijd slecht geslapen en die dutjes tussendoor zijn inderdaad heerlijk. Ik heb een baan en een partner en een zoon van 10 dus schipperen is het af en toe wel. Maar het is te doen hoor.
Dankjewel

[Danielle]

Ik heb vooral de eerste drie maanden van de androcur last gehad van vermoeidheid. Daarna ging het beter. Maar ik merk wel dat mijn energie sneller op is dan vroeger. Alsof mijn lichaam stiekem energie aftapt voor andere dingen.

Ik heb een fulltime baan en een sociaal leven. Het is helaas wel zo dat ik soms moet kiezen tussen dingen en de keuze regelmatig neerkomt op een Verstandig™ en thuis blijven ipv naar een feestje gaan. Gelukkig lukt het meestal om zo te plannen dat ik niet veel hoef te missen of laten. Het betekent wel dat ik op mijn vrije dagen regelmatig niets waard ben, want te moe. Het huishouden lijdt daar wel onder.

[SandraK]

Ik heb dus dezelfde 'verschijnselen'. Hoe lang duurt dit? Of hoort dit bij het gebruik van Androcur? Ik was al zo blij dat ik nergens last van had.

[Anon20180501]

Aan de andere kant had ik gehoopt rustiger vaarwater te krijgen na al die jaren stress.

Hai sandra,

Ik weet niet of je ten tijde van je stress ook altijd zat te bokken en zo ja, of je het gevoel hebt dat het gebok nu ook door stress zou kunnen komen en of die stress van toen oorzakelijk te vergelijken is met die van nu en hetzelfde aanvoelt maar anders zou ik bijna gaan denken dat je juist in rustiger vaarwater terecht bent gekomen, verlost bent van de stress in haar toenmalige verschijningsvorm, incl. de bijhorende spanningen, m.a.g dat je lichaam en geest daarop reageren en dat die reactie zich uit als - en mede oorzaak is van - grote vermoeidheid...

Maar chapeau Sandra en Danielle, ik doe het jullie niet na.

Liefs Daniéla

[SandraK]

Nou, de stress van nu is peanuts vergeleken bij toen ik nog in de kast was. Mijn vaarwater is zoveel rustiger geworden. En tegelijkertijd is het best wennen aan een leven zonder dat oude gedoe, genieten van geluk en gewoon zijn wie ik ben. Wel heerlijk allemaal.

[Fay]

Rustig, te rustig vaak, maar ook wel weer goed, idd minder stress spanning en angsten, wel wat meer depressie

Vooral in het begin veel vermoeidheid, ook last van, wordt niet minder, je gaat er alleen wat meer op anticiperen en dat lijkt me prima

Wat betreft dit traject en er full time bij werken? idd ook hulde, ik zou dat niet trekken

Vicky

[Kim-NL]

Ik merk die vermoeidheid vooral emotioneel. Ik werk 36 uur per week in de zorg, moet daarvoor om 5 uur op staan. Fysiek gaat dit prima, maar ik merk dat ik na een aantal uur alweer "klaar" ben met de problemen van de cliënten die ik verzorg. Een pijntje hier en een pijntje daar. Het voelt voor mij allemaal zo nietig en onbelangrijk. Dat "Hou je mond en laat me met rust" gevoel wordt soms erg sterk.

[SandraK]

Wat zijn we sterk met ons allen als ik dit zo lees. Doorgaan ondanks alles. Mooi om te lezen.
En wanneer wordt het weer wat normaler?