Wanneer starten?

[Anon20180501]

Dat ik op dit forum zit is ook bekend bij het P.I.G. Van iedereen weten ze dat wel denk ik en dat we hier van alles en nog wat met elkaar delen is ook geen geheim voor ze maar ik ben zelf altijd terughoudend geweest in het noemen van namen, dat zal ik ook nu zijn.

Liefs Daniéla

[Ilse]

naar mijn weten was ik op school niet zichtbaar anders dan andere. Heel verlegen misschien, maar echt wel normaal verder. Kinderen voelen gewoon dat er iets anders is, en schijnbaar moeten ze daar wat mee doen.

zou pesten niet een soort bewust of onbewust gedrag van mensen(en ook kinderen) zijn om te zorgen dat de aandacht niet op hun zelf gevestigd wordt, waardoor ze zelf niet zo kwetsbaar meer zijn?

Ik hoop dat het inderdaad niet tegen werkt als ik het traject via PIG doe en niet via Vumc. Daar ben ik dus ergens wel bang voor...

gewoon doorgaan waar je mee bezig bent en misschien valt het in jou situatie wel mee?

Het VUmc veroorzaakt te veel leed onder de TG'ers die niet aan hun normen voldoen of anderszins afwijken van het door hun geijkte pad.

hoi daniéla,

wordt hier toch wel een beetje bang en huiverig van
ik heb net de eerste diagnostische gesprekken achter de rug, maar ik hoop toch echt dat mij die sores bespaard blijft,

en aafke je kon er wel werken , want bij mij waren ook 6 gesprekken geplant en ik vroeg me ook al af of dit wel voldoende is om een goed en betrouwbaar beeld van iemand te krijgen

groetjes mieke

[Anon20180501]

Maak je geen zorgen, Mieke.

Ze drammen niet meer door op arbeidsparticipatie als wederdienst voor de behandeling als die niet direct of helemaal niet te leveren is.
Maar in het algemeen gaan ze de laatste jaren stukken soepeler om met de richtlijnen.

Zeer waarschijnlijk zijn ze na evaluatie van de resultaten van de (rond 2002 ingevoerde) veel strakkere richtlijnen tot 'voortschrijdend inzicht' gekomen...
Excuses alla 2.0 voor; Sorry voor mijn fouten en al u het leed wat u daardoor overkomen is. Hier zal u het mee moeten doen!
De vraag is natuurlijk waarom je als zielenknijpersclubje iets dat goed werkt niet ongemoeid laat. Het antwoord weet ik wel maar daar zijn andere fora voor.

Liefs Daniéla

[Venka]

en Aafke je kon er wel werken , want bij mij waren ook 6 gesprekken geplant en ik vroeg me ook al af of dit wel voldoende is om een goed en betrouwbaar beeld van iemand te krijgen

groetjes mieke

Als dat eens zou kunnen,lijkt mij wel leuk Ik neem aan dat je over het VU hebt,want bij het P.I.G. heb ik al iets van 20 gesprekken gehad en groen licht.Weet je ik leef al bijna een jaar als vrouw en was al 9 maand aan de hormonen,ja was want ik moet 3 maand stoppen vanwege een 0 meting die niet is gedaan,ik ben klaar met logopedie en zo kwam ik dus bij het VU en de psycholoog daar vond mij al zo vrouwelijk en we hebben voor het geval 6 afspraken ingepland maar de verwachting van de psycholoog is dat we er maar 4 nodig hebben omdat ik al zo ver was met mijn transitie.

[Claire]

Misschien zijn de psychologen bij VU slimmer dat het korter duurt

ps is grapje hoor helemaal niet serieus bedoelt.

[Venka]

Misschien zijn de psychologen bij VU slimmer dat het korter duurt

ps is grapje hoor helemaal niet serieus bedoelt.

Grapje of niet maar het P.I.G kan zich geen fouten veroorloven en hanteren daarom meer gesprekken dan de VU. Ik wil ok niet zeggen dat het VU fouten kan permitteren .

[Paul]

Ben het er trouwens helemaal mee eens dat het aantal gesprekken dat je kunt krijgen bij P.I.G. (en dat is zoveel je nodig hebt), belangrijk is tegenover het aantal dat je krijgt in VU. Ik heb wat extra gesprekken nodig, just to be sure over everything, en ook om het een en ander aan bijkomende dingen op te lossen. Bij Vu is dat niet. Daar ben je in vergelijking een patiënt met een nummer (niet om Vu af te vallen hoor, maar heb in mijn persoonlijke geval wat meer begeleiding nodig)

Zo heb ik afgelopen week bij P.I.G. uitgebreid kunnen praten over de fobische angst die ik heb tegenover artsen en ziekenhuizen, en bij P.I.G. wordt er dan de hele sessie lang gepraat en uitgelegd om die angsten te minderen. Volgende week gaan we hier mogelijk op verder. Ik ben daar zelf enorm over te spreken. Ik denk niet dat dat bij Vu kan.

[Claire]

Als ik hierin even advocaat van de duivel mag spelen
Het voorbeeld van Paul geeft misschien wel aan dat als de VU dus ook op dit soort onderwerpen uitgebreid zou ingaan dat de wachtlijst dan helemaal
ontiegelijk lang gaat worden.
Want wat Paul beschrijft kan ook bij een "gewone" psychiater behandelt worden.
Begrijp ik ook wel bij 2 psychiaters lopen is ook niks.
Misschien vertellen ze daarom ook bij de VU dat terwijl je op de wachtlijst staat je kan gaan praten bij bv Transvisie zodat als je uiteindelijk bij VU aan de beurt bent je meer weet waar je staat.

[Paul]

Mee eens Claire! Ze moeten natuurlijk bij VU wel wat limieten stellen om uiteindelijk de ellenlange wachtlijsten door te komen. Terecht dat je maar een paar sessies daar krijgt. Daarom is het wel fijn dat er zoiets als P.I.G. bestaat. Daar kunnen ze namelijk wel de tijd nemen als dat nodig is.

[Ilse]

Sorry voor mijn fouten en al u het leed wat u daardoor overkomen is. Hier zal u het mee moeten doen!

hoi daniéla,

heb jij werkelijk zo'n soort reactie gehad en was dat van de arbeidsparticipatie toen ook een eis van hun voor een behandeling?
ze zeggen toch ook dat hun richtlijnen gebaseerd zijn op de standards of care en daar staat dat toch helemaal niet in?

ja en wat de anderen eigenlijk ook wel terecht zeggen dat als de VU op dit moment ook al andere zaken moet behandelen dan alleen de genderdysforie, dat dan de wachtlijsten wel helemaal uit de hand lopen en dat willen we ook niet.
dit kan misschien ook beter bij een ander en zelf doe ik dat nu ook al, maar wel bij iemand die ook bekend is met de genderproblematiek.

ik heb gisteren alweer het derde gesprek gehad bij de VU en voor mijn gevoel verloopt het voorspoedig en heb ik er nog steeds een positief gevoel over

groetjes mieke