Ervaringen met het (Endocrinologie )M.S.T. in Enschede

[Venka]

Dankje is 2e diagnostiek gesprek, ik heb de eerste 3 gesprekken om de 2 maand en daarna om de maand . Word er een beetje moe van met zoveel tijd er tussen. Gelukkig heb ik mijn diagnostiek bij het p.i.g klaar en is er geen druk voor mij bij het VU want mijn transitie gaat gewoon door.

[Anon20180501]

Hai Aafke,

Wat vervelend voor je dat je nu de diagnose eigenlijk zo goed als helemaal over moet doen. Ik weet niet hoe het gaat als je naar Gent zou gaan maar wanneer je kiest voor M. de Cat uit Brussel of S. Krege uit Krefeld hoef je dat dus niet.
Je bent voorlopig nog bezig met het VUmc, moet je dan ook nog een jaar RLE er achter aan vastplakken of is die al officieel ingegaan?

Hai Melany,

Tot mijn 11e had ik ook 2 namen. Mijn moeder en 2 van mijn zussen verkleedde me regelmatig als meisje en daar hoorde natuurlijk ook een meisjesnaam bij. Ik zeg niet welke maar tot mijn 11e werd ik zelfs door de hele wijk waar ik woonde soms zus en dan weer zo genoemd. Net als jij voelde dat goed, ik begon ook al te twijfelen over van alles, iets klopte er niet met me, en de rest zal bekend zijn.

Ik heb dan wel een hoop ellende meegemaakt en 4 suïcidepogingen achter de rug maar dat had niet met mijn zelfacceptatie te maken maar met het weigeren mij te behandelen. Wat ik nog meer meegemaakt heb vat ik kort samen maar ga ik niet uitgebreid op in... om te beginnen natuurlijk mijn GD en dan...2 x verkracht op mijn 7e en 8e, op mijn 11e enige getuige zelfmoordpoging van mijn vader, op mijn 18e ingegrepen in een situatie waarbij mijn geliefde jarenlang slachtoffer bleek te zijn van incest. Vanaf mijn trouwen... een stalker van mijn ex moeten aanpakken, ben ik opnieuw verkracht, mijn dochter verkracht op vakantie en mijn zoon slachtoffer van een pedofiel familielid... maar wat is lijden, gelukkig heb ik mijn uiterlijk, postuur en stem mee toch...? Maar ik neem het anderen niet kwalijk als ze vinden dat ik niet goed geleden zou hebben want die hebben geen weet van dit alles.

Thuis ben ik voor mijn kinderen papa, dat wilde zij en dat begreep ik ook, maar als we in het openbaar zijn spreken ze me aan als Daniéla.
Nog in de kast zitten en je presenteren als 'man' voor deze en gene, in dit geval voor de kinderen komt natuurlijk vaak voor. Zolang je niet zeker bent van jezelf of niet weet tot hoever je zal transformeren of maar deels zou ik de kinderen er nog niet mee confronteren. Zeker niet als ze de leeftijd hebben waarop ze al veel maar nog lang niet alles begrijpen maar wel genoeg om zich er voor te schamen of door leeftijdgenootjes er om gepest te worden.
Ben je wel al zeker van je zaak en je wilt er voor uit wil komen tav kinderen met deze kwetsbare leeftijd zou ik inderdaad een kinderpsycholoog of zo consulteren.
Mijn dochter was 15 en woonde bij mij toen ze er voor het eerst mee geconfronteerd werd en die is er mee opgegroeid maar mijn zoon was 9, achteraf heb ik gehoord dat hij het maar half begreep wat er aan de hand was maar verder boeide het hem niet zo. Hij woonde toen en nu nog bij mijn ex in een dorp 50 km van mij vandaan en pas vanaf zijn 15e ook ongeveer zijn we samen gaan shoppen en zijn we horecagelegenheden gaan bezoeken. Daarvoor deed ik dat alleen met mijn dochter (die is later ook daar gaan wonen) maar mijn zoon kwam dan wel naar zijn zus toe omdat hij me wilde zien. En nu is het de normaalste zaak van de wereld...

Liefs Daniéla

[Venka]

Gewoon een gesprek gehad bij het VUmc van 13:00 - 14:30 sta er een beetje van te kijken. Maar als het aan mijn psych ligt dan nog een gesprek samen met mijn zusje en dan word ik in september in het team besproken. Leukste opmerking van vandaag, als je bij het p.i.g. al groen licht hebt waarom zou ik nog verder gaan vragen en bij jouw eerste gesprek was het niet de vraag of je man of vrouw bent maar wel hoe jij er mee omgaat.ik ben zo happy na een jaar van ellende schijnt eindelijk het zonnetje voor mij. Ik heb echt een knuffel nodig

[Freetouch]

@ aafke

[Freetouch]

@ Daniela, Na het lezen van je verhaal, kan ik geen woord meer uit mijn strot krijgen... Als ik er al woorden voor zou kunnen verzinnen zullen die nooit of te nimmer beschrijven wat ik nu voel...
Een knoop in mijn maag, want wat ben ik toch een geluksvogel, en wat is het toch oneerlijk verdeeld...
Ik leef helemaal met je mee en meen vanuit het diepste van binnen mij dat ik enorm tegen je opkijk hoe jij je na al die ellende zo staande hebt kunnen houden.

Moet ooit eens iemand tegen mij zeggen dat hij/zij zoveel geleden heeft, dan zal meteen jou verhaal in me opkomen en weet ik gewoon dat het altijd erger kan zijn.
Je bet een super meid! Leuk je te leren kennen.

X

[Ilse]

hoi aafke, melany en daniéla,

vinden jullie het erg dat ik het verhaal over de papa-modus en kinderen even verplaatst heb naar mijn topic, Geen keuze, maar wel kinderen en hoe nu....?
ik hoop het niet, want we zijn aardig bezig om het topic van Aafke te vervuilen

http://www.t-nederland.nl/forum/viewtop ... 644#p31644

@aafke vasthouden dat gevoel

@daniéla, beetje bij beetje wordt steeds duidelijker wat ik al een beetje vermoedde, maar dat je vroeger al zoveel op je bordje hebt gehad, had ik me niet eens kunnen voorstellen. petje af hoor voor hoever je nu al gekomen bent en waar je gaat komen.
volgens mij kun jij met zwaar onweer best buiten gaan lopen en hoef jij je niet druk te maken over de bliksem.

groetjes mieke

[Anon20180501]

Van mij ook een knuf, Aafke.

Dank je voor jullie woorden van medeleven en complimenten, Melany en Mieke.

En toch zijn er miljoenen mensen die het nog slechter getroffen hebben, misschien zijn ze zelfs heel dichtbij... het zou me niet verbazen.

Maar wat mij betreft, geweest is geweest en mochten we elkaar een keer ontmoeten (en dat geldt voor iedereen hier) hoef je met dit alles geen rekening te houden.
Het meeste en het ergste is inmiddels al zo lang geleden en heb ik heel goed kunnen verwerken. Tanja van de P.I.G. heeft daar niet het minste aandeel in gehad.

Elektrisch epileren vind ik al erg genoeg, vind je het erg dat ik pas voor die bliksem?
Wel een hele mooie manier om het zo te zeggen.

Liefs Daniéla

[diederique]

Aafke,
De afgelopen dagen jouw topic geprobeerd te volgen. Knap zoals je je er door heen vecht.
Hartstikke goed dat je zo snel door kunt en de VU zo flexibel is om in jouw situatie niet het volledige diagnose traject weer opnieuw helemaal door wil marcheren. Goed na alle pijn en gepieker uit het verleden.

[Venka]

Aafke,
De afgelopen dagen jouw topic geprobeerd te volgen. Knap zoals je je er door heen vecht.
Hartstikke goed dat je zo snel door kunt en de VU zo flexibel is om in jouw situatie niet het volledige diagnose traject weer opnieuw helemaal door wil marcheren. Goed na alle pijn en gepieker uit het verleden.

Nou mijn topic,dat valt wel mee hoor.Ik wou mijn ervaringen delen hoe het is om niet bij het VU maar hoe het bij een ander er aan toe gaat maar de titel is eigenlijk niet meer van toepassing.lol het maakt mij niet uit hoor,ik vind het heerlijk om van gedachten te wisselen en ook om dingen bespreekbaar te krijgen want ik merk soms wel eens een taboe waar je niet over spreekt.

[Venka]

@Daniéla ik was al van veel dingen op de hoogte maar elke keer als ik het weer lees word ik best wel triest.Ik heb ook best een hard time gehad in mijn jeugd met mijn vader en zo maar als ik dat van jouw lees is dat van mij niks vergeleken met dat van jouw.Ik moet zeggen dat het respect verdiend hoe jij dit alles hebt overwonnen en toch stevig in het leven staat.Om steeds stil te blijven staan bij het verleden is ook niet verstandig en dat jij vooruit durft te kijken,knap hoor.

Voor de geïnteresseerden heb ik mijn relaas beknopt op mijn blog gezet want om het weer te typen daar heb ik geen zin in. http://aafkeblog.wordpress.com/2013/07/ ... agnostiek/" target="_blank

Nu ik terug kijk op gisteren ben ik vooral verbaasd dat het VU in naam van mijn psych de diagnostiek voor een groot deel wil laten voor wat het is.Ik had het idee dat als ik de woorden psycho informa groep liet vallen dat het te vergelijken is met vloeken in de kerk bij het VU.Maar mijn psych (dr. Gijs) twijfelt niet of ik man of vrouw ben maar wel hoe ik mijn leven ga invullen als vrouw en daar heeft hij wel gelijk in.Ook het feit dat ik waarschijnlijk mijn h.r.t. volg in het m.s.t. was voor mijn psych geen probleem en (er moet wel eerst worden overlegd in het team en endo VU) wellicht gaat het VU akkoord met het feit dat ik via het m.s.t. h.r.t. krijg maar zoals ik het nu begrijp moet de medische info uiteindelijk wel bij het VU terecht komen.Ik heb gisteren verteld dat ik tot nu toe mijn eigen transitie regel en dr. Gijs had wel zo iets waar heb je het VU dan voor nodig - een operatie natuurlijk - en toen zei hij van nou dan moet het VU er maar voor zorgen dat jij het financieel niet hoeft te regelen toch? Ik had van Alwin al begrepen dat Dr. Gijs een prima psycholoog is en dat Alwin ook prima contact heeft met Dr.Gijs

Voorlopig ben ik gematigd positief over mijn diagnostiek bij het VU maar ik hou verhalen in mijn achterhoofd van anderen en ik ben mij bewust dat het VU van mij kan gaan eisen dat dadelijk - wil ik een s.r.s. via het VU - dat ik de gehele transitie bij het VU moet doen.Ik hoop het niet en ik reis het liefst zo min mogelijk naar Amsterdam-zuid en wil het liefst alles volgen in de regio.