Ervaringen met het (Endocrinologie )M.S.T. in Enschede

[Venka]

Wat vervelend voor je dat je nu de diagnose eigenlijk zo goed als helemaal over moet doen. Ik weet niet hoe het gaat als je naar Gent zou gaan maar wanneer je kiest voor M. de Cat uit Brussel of S. Krege uit Krefeld hoef je dat dus niet.
Je bent voorlopig nog bezig met het VUmc, moet je dan ook nog een jaar RLE er achter aan vastplakken of is die al officieel ingegaan?

Overdoen dus niet zoals het er nu uit ziet.Bij het p.i.g. gaat mijn RLE ook pas in op 25-7.Het had wel eerder gekund maar omdat ik toch 3 maand moet stoppen met h.r.t. vond ik het ook niet nodig om de RLE al in mei in te laten gaan.Dus ik verwacht bij het VU in sept/okt groen licht te krijgen dus gaan beide trajecten redelijk gelijk op en dan is het even wachten tot wat het VU vind van mijn eigen geregelde transitie.Dr Gijs kon het ook wel begrijpen dat ik zelf actie had ondernomen omdat ik vorig jaar nog te horen kreeg,18 maand wachttijd, en ja ik wil verder met mijn leven en transitie en ik ben niet de persoon die braaf op het almachtige VU gaat zitten wachten.Ik verwacht in het najaar meer duidelijkheid te krijgen over het hoe en wat met mijn transitie en dat van het VU

[Ilse]

hoi aafke,

probeer je niet te veel zorgen te maken voor wat de VU mogelijk kan gaan eisen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
als dat wel aan de orde komt, zal er dan ook wel een oplossing voor komen en misschien komt het niet eens aan de orde.

probeer voor nu te genieten van het gevoel dat je gisteren omschreef

vond de tekst The journey of a thousand miles begins with a single step die je op jou blog had geplaatst wel passend voor dat moment, maar die zul je waarschijnlijk wel vaker kunnen gebruiken.

groetjes mieke

[Venka]

hoi aafke,

probeer je niet te veel zorgen te maken voor wat de VU mogelijk kan gaan eisen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
als dat wel aan de orde komt, zal er dan ook wel een oplossing voor komen en misschien komt het niet eens aan de orde.

probeer voor nu te genieten van het gevoel dat je gisteren omschreef

vond de tekst The journey of a thousand miles begins with a single step die je op jou blog had geplaatst wel passend voor dat moment, maar die zul je waarschijnlijk wel vaker kunnen gebruiken.

groetjes mieke

Eigenlijk gebruik ik de plaatjes maar 1 keer hoor,ik wil niet in herhaling vallen.Voor de liefhebbers de plaatjes komen van http://www.twogirlsinlove.nl/" target="_blank en hun https://www.facebook.com/twogirls.inlov ... ion=stream" target="_blank facebook account.

Ik maak mij helemaal geen zorgen hoor,het enige wat voor mij een twijfel punt is of mijn bloed volgende maand goed genoeg is voor herstarten h.r.t. want op dit moment - alles wat omkeerbaar is is ook echt omkeerbaar gegaan en daar ben ik best van geschrokken - ben ik niet helemaal zeker.

[diederique]

Aafke,

Eigenlijk heb ik dit weekend door jouw "MST-ervaringen"topic heel veel geleerd. Ik heb geleerd van jouw openhartigheid over jouw aarzelingen; je twijfels en afwegingen. Ik heb geleerd van de reacties van Daniéla en de volledig ander inbreng van Melany. Ik ben gewoon een bofkont. Jullie ervaringen en problemen; de scheldpartijen, de non-acceptatie in transenland heb ik eigenlijk altijd ver van me kunnen houden; afgezien dan van het als vrouw geweigerd worden bij de crematie van mijn vader 10 dagen geleden. Misschien is dat wel een stukje van de pijn waar je volgens sommigen als trans doorheen moet om er echt bij te horen.
Jullie gesprek van de afgelopen dagen heeft me een hele andere kant van het leven laten zien. Eigenlijk ben ik gewoon een naieve, pubervrouw die alleen maar zon om haar heen denkt te zien. Na me 53 jaar onder een steen te hebben verscholen, ben ik vijf jaar geleden meer openlijk met mijn kleding gaan experimenten en drie jaar geleden in het buitenland (een maand of 6-8 per jaar) uit de kast gekomen; het laatste halfjaar ook 24/7 in Nederland. Ik ben inmiddels zo gewoon, ondanks mijn leeftijd, vol als vrouw geaccepteerd te worden in de samenleving, in binnen en buitenland, dat ik te makkelijk vergeet dat er ook een andere kant is. Jullie gesprek heeft me bewuster gemaakt van een aantal van de andere kanten. Nu alleen maar hopen dat ook ik snel aan mijn VU-diagnostiek mag beginnen; ik moet er niet aan denken na drie jaar vol als vrouw geleefd te hebben voor de VU ineens "geen-vrouw" te zijn.

[Anon20180501]

Hai Aafke,

Bedankt en al dat wat ik ook tegen Melany en Mieke zei.

Een paar dingen van herkenning uit wat je schreef op je blog.

Over die ogen van psycho's en psychi's, voor mij lijken die inderdaad ook te zeggen dat je niet te vertrouwen bent nog voor je een woord gesproken hebt, en dan in het bijzonder de ogen van Luuk Gijs. Het is al meer dan 10 jaar zo dat patiënten in het algemeen met veel wantrouwen bejegend worden maar in mijn herinnering spant deze zielenknijper toch echt de kroon. Maar de gespreksstof en de manier waarop hij die bracht was vooral debet aan de onoverbrugbare afstand die tussen ons ontstaan was.
Ik heb het ergens al eerder gezegd dat er gelukkig de laatste jaren wel iets is veranderd bij het VUmc en gezien sommigen heel goede ervaringen met Luuk Gijs hebben heeft hij dus schijnbaar ook het licht gezien. Jou kan en zal niets meer kunnen tegenhouden, ook Luuk Gijs niet. Ik hoop voor je dat ze je wel toestemming zullen geven om de h.r.t via het m.s.t. te regelen, al is het alleen maar voor de begeleiding en de recepten uitschrijven.

O ja, die armen om je heen, daar helemaal in wegkruipen, je geborgen voelen... Zo zei ik het ook tegen Tanja.

Liefs Daniéla

[Venka]

Diederique,

Ik hoor dat heel vaak hoor dat ik zo open ben en dat ik ook gepassioneerd ben als ik spreek over mijn transitie.Ik krijg heel veel complimenten van mensen nadat ze met mij hebben gesproken en dat ze in eens heel anders naar transseksuelen kijken want hoe je het draait of keert,Kelly blijft een maatstaf voor het gros van de mensen als je over transseksuelen hebt.Hoe vaak ik nu al niet heb gehoord - ow net als die kelly uit BB - en ik vind dat een walgelijk idee om daar mee vergeleken te worden want ik ben op GD na op geen enkele wijze zoals zij is.Mijn transitie is voor mij zo belangrijk en ik wil heel graag uitdragen dat je je niet hoeft te schamen omdat je GD hebt maar dat je een mens bent net als ieder ander mens op deze planeet.Tot nu toe lukt dat mij aardig en ik krijg heel veel respect en veel mensen zijn ook oprecht geïnteresseerd in mij en mijn verhaal als ik met ze spreek.

Ik wil ook graag uitdragen door mijn openheid dat ik ook twijfel,dat ik ook veel problemen ervaar en dat ik ook naast mijn GD gevoelens ook gewoon een vrouw ben en ook een mens ben en dat ik ook pijn en verdriet ervaar op mijn weg naar mijzelf.Als ik door mijn openheid,problemen,twijfels,verdriet,pijn,geluk en afwegingen mensen kan helpen dan ben ik tevreden.

Het is fijn om te horen dat je na 53 jaar toch de stap durft te nemen naar jezelf en dat jij je niet steeds aanpast van wat anderen van jou verwachten want doe je dat wel dan word je echt gek en dood ongelukkig.Het is toch heerlijk om gewoon eens nu echt jezelf te zijn,gewoon jezelf zijn daar krijg je zoveel kracht door en je leeftijd doet er niet toe ondanks wat anderen er ook van kunnen vinden.Ach de non-acceptatie door andere transen dat moet je echt links van je laten liggen.Als ik voor mijzelf spreek,ik wil gewoon geen mensen in mijn leven die mij niet accepteren wie ik ben en of het nu een trans is of een cis-persoon.Je zult mij ook niet gauw zien op een T bijeenkomst.

Nou het VU bepaalt niet of je een man of vrouw bent hoor,met die insteek ben ik nooit aan diagnostiek begonnen.Ik ben er blanco heen gegaan en er is mij nooit gevraagd of ik man ben of vrouw want ik presenteer mij als vrouw en niet als man en er is mij wel gevraagd wat kan het VU voor jouw doen want je bent immers een vrouw.Dus daar heb ik antwoord opgegeven en of ik man of vrouw ben....dat bepaal ik zelf toch en niet een of andere psycholoog van het VU/P.I.G. en ik laat mij ook niet de les lezen door een psycholoog daar ben ik veel te eigenzinnig voor.

Heb jij al een screening gehad bij het VU dan want je kan ook naar de psycho informa groep voor diagnose en hulp in je transitie,bij hen is de wachttijd aanzienlijk korter dan bij het VU.

[Venka]

Daniéla,

Ik kan jouw verhaal over dr. Gijs wel geloven want hij stelt verschrikkelijke vragen en wil daar antwoord op hebben maar hij heeft mij daar niet mee want ik laat mij niet beïnvloeden door hem en ik denk dat als je zwakker van geest bent dat je aan dr. Gijs echt een kwade kan hebben hoor.Hij weet precies hoe hij op je moet inwerken met zijn blik,de manier van vragen stellen,manier van doen.Als ik tegen over hem zit dan voel ik mij groter dan hem en niet alleen omdat het zon klein mannetje is maar voor mijn gevoel sta ik boven hem.Het helpt natuurlijk wel dat ik Alwin achter mij heb staan en dat ik niet afhankelijk ben van het VU en dat zegt dr. Gijs ook tegen mij dat ik al zover ben en het Vu eigenlijk alleen nodig heb voor de s.r.s.
Mocht ik geen toestemming krijgen van het VU dan ben ik altijd nog de gene die bepaalt en niet het VU en dat is het leuke van het hele gedoe.

[Anon20180501]

Gecondoleerd nog, Diederique.

Was je wel als 'man' welkom op de begrafenis?

Mijn vader is al in 1988 gestorven en heeft dus helemaal niets meegekregen van mijn vrouw zijn maar mijn moeder is in 2011 overleden. Zij had me als enige van de familie geaccepteerd maar mijn broers en zussen dreven een steeds grotere wig tussen ons waardoor ik haar de laatste 4 jaar van haar leven zelfs helemaal niet meer heb gezien.

Ik ben dus ook niet bij haar crematie geweest. Mijn kinderen en ik hebben een krans gekocht en onuitgenodigd zijn mijn kinderen naar het crematorium gereden en hebben die krans op de kist gelegd.
Mijn familie heeft hem laten liggen maar mijn kinderen lieten ze ook links liggen, ze werden niet uitgenodigd om bij hen te komen zitten en ook voor de koffietafel waren ze niet uitgenodigd.

Liefs Daniéla

[Anon20180501]

En Aafke..., je bepaald inderdaad zelf of je man of vrouw bent of iets ertussen in, zij kunnen dat niet. En je tegenover een psycholoog of psychiater moeten verantwoorden hoe je je denkt je leven in te gaan vullen vind ik op het randje van wat oorbaar is.
Zolang je in het dagelijks leven meedraait en je ding doet, dus niet achter de geraniums wegduikt, hebben ze er niets mee te maken hoe je je leven invult, al wil je je liggend staande gaan houden.

Liefs Daniéla

Dat aangaande je rle heb ik meegekregen.

[diederique]

Hoi Aafke,

Mijn screening had ik begin januari al. De conclusie van Thomas, de psych van dienst op dat moment (diegene die op 25/6 alle sprekers aan elkaar mocht praten) was dat ik GD en Vrouw genoeg was om onder aan de wachtlijst te beginnen. Eigenlijk hoop ik -wanneer stellen ze de wachtlijst nu weer eens bij- dat ik over de helft ben. Al tijden 24/7 vrouw zijn in binnen en buitenland en dan nog maanden moeten wachten voor ik aan het diagnose traject kan beginnen, de officiële hormonen en het RLE-traject, valt af en toe heel zwaar. Het is zo dubbel. Volledig passabele zijn, zelfs bij de douane scan ondanks mijn paspoort (M) geen reactie oproepen, zelfs niet in moslimlanden en desondanks toch nog zo aan het begin staan. Ooit in 2003 heb ik mijn aanmelding bij het genderteam teruggetrokken omdat ik nog niet toe was aan het openen van de kast voor mijn dochters en mijn werk. Misschien toch niet zo slim bij nader inzien.

Daniéla, dank voor je condoleances. Ik ben uiteindelijk toch als vrouw naar de crematie gegaan. Vooraf had ik met C, mijn partner, en mijn -volwassen- dochters afgesproken toch met z'n allen, inclusief hun partners, te gaan. Uiteindelijk kende mijn vader me de laatste anderhalf jaar op deze wijze, het ontging me waarom ik alleen vanwege mijn broertje en zusjes in een vorm moet gaan die van binnen al 58 jaar en al sinds vijf jaar van buiten niet meer de mijne is. Met mijn broertje en zusjes heb ik al jaren geen contact meer. Het was natuurlijk sneu voor ze dat ik zo hun netwerkevent verstoorde, maar ik vond de echtheid van mijn attentie voor mijn vader belangrijker. Het was vast schrikken voor ze hun ex-broertje als TG vrouw/Lesbo in hun wereld aan te treffen.