Uitgescholden worden, vreemd maar hier in dit zwaar gereformeerde dorpje heb ik er eigenlijk helemaal geen last van. Hooguit 2 iq loze figuren die me naroepen met de kreet vrouw wat mij dus een enorme glimlach op mijn gezicht geeft. Ze bedoelen het negatief maar zo kan ik dat niet opvatten, voor mij is vrouw genoemd worden een compliment. Nee na al het getreiter en gescheld in mijn schooltijd en op het werk heb ik me een paar jaar geleden aangeleerd dat schelden toebehoord aan de verstandlozen onder ons.
Doet iemand raar dan zet ik mijn mooiste en breedste glimlach op en kijk ze aan met een lach alsof het me niks doet.
Het boos worden komt meestal op een moment dat ik toch al behoorlijk emo ben zoals NU, maar dan ben ik thuis en niet op straat.
