Uiteraard zullen HOOP IK meerdere zogenaamd gelukkigen zijn, maar geloof me, er zijn erg veel, te veel transen, ( transseksuelen dus, en niet "transgenders" ) die een en al ellende beleven. Vaak heeft het de aanzien van pure willekeur. Dus dat jij het treft, zegt helemaal niets hoe een andere trans vrouw het bij de zelfde verzekeraar ( filiaal ) behandeld wordt.
Dat levert enorme frustratie op, dat je hoort dat ze er helemaal niet bekend met transseksualiteit zijn, of zo moeilijk er over doen, alleen zo het lijkt om de indruk te wekken dat je om dingen vraagt waar je helemaal geen recht op hebt. Ontkenning, al houd je een geprinte A4 met alle voorwaarden erop gedrukt onder hun neus, dan nog wordt het ontkend. Ongelooflijk maar waar. Is mij overkomen.
Uiteraard is er maar een beperkt groep waar ""je"" mee in contact bent, hetzij via T Nederland, of ISSIS, in real life, of anders. Van het gros transseksuelen hoor en weet je niets.
Wel is het bijzonder opvallend dat er zo velen waarvan ik althans het van gelezen / gehoord heb, allemaal nagenoeg het zelfde verhaal van ellende vertellen. Ellende met absurde wacht tijden, geen behandeling krijgen of te weinig, zorg verzekeraars die zo lijkt het een nagenoeg totale ontkenning van onze bestaan, van transseksualiteit hebben, en al helemaal geen normaal te verwachten menselijkheid tonen. D.w.z. dat het natuurlijk niet allemaal zo zwart - wit is, maar lees andere postings, lees / word lid van ISSIS forum, ( niet verplicht ) en zie wat daar aldoor gepost wordt. De meest ongelooflijk verhalen, zo van "dat kan niet waar zijn", maar toch.
En er zijn feitelijk maar een paar zaken die behartigd moeten worden, moeilijk kan het niet zijn.
Intake, wacht maar anderhalve jaar of langer...
Dan maar wachten wanneer je naar het eerste gesprek mag.
Met mogelijk lange tussen tijden tussen de volgende gesprekken. Duur van het totaal aan gesprekken varieert.
Eindelijk groen licht, dan weer wachten, op een oproep van de endocrinoloog.
Groen licht en hormonen, dan start de klok van het Real Life Experience.
Minimaal een jaar of anderhalve jaar, plus uitlopende wacht tijd voor de SRS.
Start genitale ontharing? Dat zal ook wel variabel zijn. Moet meteen na groen licht verklaring gestart worden. Is dat zo?
Na groen licht: Vergoedingen voor mamma protheses ( uitwendige borst protheses ), haarwerken, en definitief ontharen van gelaat. Elk kan enorm lastig verlopen. En helemaal vergoeding voor ontharing van gelaat.
Bij elke stap kan een trans ( vrouw ) ( De trans mannen hebben een ietwat andere transitie dan wij vrouwen dus laat ik hun buiten beschouwing )vertraging ( wacht tijden die onacceptabel zijn, soms alleen door slordige administratie,) vaag afhoudende houding van gender teams, en al helemaal bij iedere stap van aanvragen voor vergoeding van oa ontharing gelaat, protheses, haarwerk.
Dit kan ik stellen deels door eigen ervaring, waarbij ik bijna twee keer zo er onder door ging dat ik één keer al feitelijk afscheid had genomen van mijn kinderen, met het hiernamaals in het vooruitzicht, en een tweede keer ging het ook weer die kant op. Beide keren had het met onthaar kwesties te maken. En deels van openhartige vertellingen en schrijven van andere trans vrouwen. Transseksuelen, dus niet "transgenders", al valt ieder die zich tussen het denkbeeldige man en vrouw beeld bevindt, onder het paraplu term "transgender".
DBC = diagnose behandeling combinatie.
AV = Aanvullend verzekering ( bij een ziektekosten verzekeraar )
Dat het aan de lopende band verteld wordt laat zien dat er iets ernstig fout zit. Allemaal ten koste van elk transseksueel die het weer treft. Ieder mens is er één, ieder trans die deze problemen treft is er één te veel. Wij zijn wel mensen, niet producten waarvan er één van de duizend een foutje mogen hebben bij wijze van spreken.
Als wij nou in noord Siberië woonden.... Maar we wonen in Nederland, mag het na zo veel jaren gender behandeling eindelijk nagenoeg """vlekkeloos"""gaan? En toch kan het goed gaan.
Het is toch wel erg fijn om positieve verhalen te horen / lezen.
O ja, ergens werd er over het GGZ gesproken, als ondersteuning voor het VU. Oftewel capaciteit tekort bij het VU ( UMCG ? ) wat betreft geestelijke begeleiding van gender cliënten. Zal ook weer per persoon verschillen.
Doorverwijzen naar een GGZ voor gender gerelateerde problemen kan en ""mag"" alleen mits er bij b.v. een GGZ de benodigde expertise aanwezig is.
In dit verhaal past een ontwikkeling die in Friesland gaande is, met name het GGZ afd. seksuologie in Leeuwarden. Daar is men druk doende zich op het specifieke gender problematiek te richten. Maar er is zeker een kloof tussen de kennis van mensen bij een gender team en mensen van het GGZ. Als dat één keer goed loopt, hoop ik althans dat het landelijk vervolg krijgt. Al is het maar de vraag, met alle "bezuinigingen" van heden.
Gwendolyn.
en reageren ook even gevarieerd. Dat houdt de wereld mooi en leefbaar, zolang we elkaar kunnen respecteren. 
