De volgende dag besloot ik dan toch terug te gaan, en eigenlijk de prothesen te kopen. Met het vaste idee om in ieder geval de prothesen te proberen, had ik een felina korselett (geeft bij mij het beste figuur) aangetrokken met daaroverheen normale jeans en pulli. Na lang aarzelen (er waren veel klanten, en een man vraagt toch niet naar borstprothesen), ben ik de weer de winkel ingelopen. De specialiste herkende me, en nam me weer mee naar de separate afdeling. Toen ik vroeg of het mogelijk was de prothesen te passen, reageerde ze vriendelijk en pakte zocht meteen de prothesen van de vorige dag. Bij het passen, waarbij ze zeer zorgvuldig te werk ging, bleek al snel dat ik de prothesen niet echt zaten en ze te stug waren. Daarop toonde ze een ander model wat duidelijk beter was, en gaf uitleg waarom. Helaas had ze daarvan niet de juiste grootte meer voorradig, en gaf aan dat ze zou moeten bestellen. Omdat ik de dag erop drie weken weg zou zijn, had dit in mijn ogen geen zin. Daarop stelde ze me voor om haar mailen of te bellen als ik terug was van vakantie, zodat ze een serie kon bestellen(Daarop heeft ze me haar visitekaartje).
De vanzelfsprekendheid waarmee ze me geholpen heeft, en vriendelijkheid en hoe begripvol, was een schok (positief!). Het was voor mezelf een soort “coming-out” die heel bevrijdend was. Het gevoel te hebben dat het “ok” is, of zelfs “normaal” heeft me veel moed gegeven. Dat ik met deze specialiste veel geluk had, is me duidelijk. Het had ook compleet anders kunnen lopen. Maar zo’n positieve ervaring maakt veel goed!
PS. Ja een nieuwe afspraak om te passen is al gemaakt.

