Stealth op school

[Antonnie]

Ben sinds dit jaar volledig als Antonnie naar school, alles staat na wat gedoe goed op mijn pasje, op de computer als ik inlog en mijn roepnaam goed in de lijst.
Onze afdeling van onze school in verhuist naar een andere locatie omdat de school ging samenvoegen met deze locatie. Ben out gekomen naar mijn klas 2 of 3 weken voor het einde van het schooljaar met en filmproject, iedereen nam het goed op en zagen het ook wel aankomen dus daar was ik heel blij om. Ze gignen meteen goed met mijn naam om en probeerde het echt heel goed en af en toe gaat het mis maar vind ik niet erg.
Ga dus sinds begin van het schooljaar volledig als Antonnie en vind het toch wel aardig lastig iedereen ziet me als jongen en dat is super.
Krijg een soort van bewijzingsdrang, en vraag me constant af of ze me wel als jongen zien wat wel zo is natuurlijk omdat ze niet anders weten maar dnek dat ze dan ook veel vragen hebben of denken van jeetje je ziet er wel erg jong uit voor iemand van 19. Hoor dat ook al een paar mensen zeggen dat ik wel een erge babyface heb. Wat ook zo is en wat ik helemaal niet leuk vind. Weet ook dat ze er uiteindlejk achter gaan komen, doe een kunstopleding en mijn werk gaat hier ook over (over het transzijn) dus uiteindelijk gaan ze het weten. Vind het aan de ene kant ook neit erg als ze het over een tijdje weten maar liever niet nu, mensen zien je tog anders als ze het gelijk weten. Nu gaan de jongens gewoon met me om enzo, ga nog steeds veel met meisje om, en een aantal weten al dat ik homo ben wat ik helemaal niet erg vind want dat is gewoon zo.
Vind het vooral lastig om het aan nieuwe mensen te vertellen die dan vrienden met je beginnen te worden, want wanneer vertel je het. Vind aan de ene kant tog wel fijn als ze het weten, maarja wil dan ook niet dat ze me anders zien.

Begin ook te merken dat mijn bewijzingsdrang hoger is geworden en dat ik steeds meer afkeer krijg van mijn lichaam, word helemaal ziek van mijn binder elke dag, vind het steeds vreselijker om in de spiegel te kijken na het douchen en te moeten zien dat ik nog moet wachten tot ik het kan veranderen. of nouja gedeeltijk kan veranderen. Mijn diagnostiek begint in November en duurt dus nog maar 5 weken maar daar komen nog minstens 6 maanden bij voor de diagnostiek en moet sowieso nog 1,5 jaar wachten voor de borstoperatie.
En ik weet ik heb geluk dat niemand me aanziet voor meisje en dat ik altijd als jongen word gezien omdat ik zo lang ben en vrij dun, al een beetje ene lage stem heb en niet echt heupen en bijna geen borstomvang. Maar tog is het kut want ik heb ook heupen ook al zie je dat niet omdat ik losse kleding draag. Kan me net als andere ftm niet zwemmen, niet normaal omkleden in de kleedkamer, ook al is mijn borstomvang klein ze zijn er wel, als ik geen binder draag zie je ze tog en moet ook mijn lichaam elke dag facen. Is ook gewoon erger geworden omdat ik nu op school als jongen ga ik let overal op en ben elke keer bang dat mensen het ontdekken of dingen aan me gaan vragen.
Vind het dus best wel moeilijk om stealth op school te zijn omdat ik het aan de ene kant niet wil dat mensen het weten maar ook weer wel de mensen die vrienden beginnen te worden waar ik dus nu veel mee omga. En omdat mijn werk over mijn transzijn gaat gaan mensen het toch weten en ik wil geen attractie worden en wil niet elke keer mijn verhaal moeten uitleggen aan mensen, krijg er wel een beetje genoeg van.

sorry lang verhaal........

[intrans]

Hey,

Komt wel goed, maak je niet zo zorgen.
Toen ik je bij die barbecue zag, zag je er super uit.
Nog heel even doorbijten en je bent door die diagnose heen.
Ik herken het gevoel wel hoor, hoe langer ik wacht hoe erger de genderdysforie wordt.
Komt denk omdat je er zo naar uitkijkt en alles steeds meer dichterbij komt.

Groetjes.

[Merel77]

Je kunt veel gaan nadenken over wat anderen misschien zien, niet zien, je bent in ieder geval niemand verantwoording verschuldigd. Ik zou zeggen: probeer vooral bij jezelf te blijven. Is het voor jou belangrijk om het mensen te vertellen, omdat je bevriend raakt, dan vooral doen. Volgens mij ben je wel sociaal genoeg om aan te voelen wat je wel en niet moet doen. Komt wel goed.

[Mr.X]

Hey man,

Gaaf om te horen dat je voor hormonen al door kunt gaan als man. Dat kunnen niet veel FtM's zeggen. En ook erg mooi dat je klas er goed is mee omgegaan.
Die bewijzingsdrang is heel herkenbaar, en zal denk ik nog lang blijven. Ik heb 2 jongere broertjes die mij vaak uitdagen, voornamelijk omdat zij weten dat zij het kunnen winnen, ondanks dat ze jonger zijn. Ik kan er ook niks aan doen dat zij wel het geluk hadden in een mannenlichaam te zijn geboren, en ik niet. Ik wil me dan ook bewijzen, maar dat gaat niet. Ook je lichamelijke afkeuring is heel bekend hier. Dat hoort helaas allemaal bij het trans zijn.

Maar om nu even heel zeikerig over te komen...Count your blessings. Je zei dat je lang was? Dan heb je echt geluk. Moeder natuur vond het geinig om mij in het verkeerde lichaam te stoppen, en dat lichaam ook nog erg kort te maken (zelfs voor een vrouw!). Dat is iets wat ik nooit zal kunnen veranderen. En er zijn ook maar weinig transmannen die al als man gezien worden voordat ze hormonen krijgen. Al de dingen die jij noemt, zoals je man-boobs en heupen, die gaan wel veranderen als je het traject in gaat. Dat duurt inderdaad nog even, en wachten is niet fijn, maar je weet dat het wel gaat veranderen op den duur. Denk daar aan wanneer je je een beetje down voelt.

[Nathan90]

Ik denk dat je je niet zo'n zorgen hoeft te maken over het vertellen van nieuwe vrienden. Het voelt natuurlijk raar of verkeerd, zeker als er in de toekomst een moment komt waarvan je zeker weet dat je het dan zal vertellen. In dat geval kan je eventueel de keus maken om de mensen die jij jou nieuwe vrienden noemt daar van te voren over aan te spreken. Zo van, ik moet wat vertellen, het komt sowieso binnenkort naar buiten, maar ik wil graag dat je het eerder weet zodat je nu al de kans krijgt daar je vragen over te stellen.

En de dysforie wordt inderdaad erger en extremer naarmate je langer elke dag opstaat en gaat slapen. Welke kleding, gedoe met binders en packers, elke keer dat je naar de wc gaat.
Ik haak bij Mr.X. aan, count your blessing inderdaad, en probeer daar op te teren tot het beter word..

Misschien moet ik dat advies zelf ook maar eens proberen toe te passen..

[Ted]

Hey, je weet nu in ieder geval dat je bijna kunt beginnen aan de diagnostiek! Het aftellen is begonnen. Ik vind dat je er superovertuigend uitziet, echt! Blijf op je opleiding trouw aan jezelf, je hoeft niet steeds verantwoording af te leggen. Je wordt geaccepteerd, dat is hartstikke mooi. Mooie dingen blijven maken, je toeleggen op zaken die je energie geven.

[Figó]

Ik herken het heel erg Antonnie. Ik ga nu ook naar school en ik leef stealth. Niemand weet het, en het is soms best eng. Ik ben dan bang dat mensen erachter komen. En hier thuis is het ook best eng met mijn huisgenoten. En dan word die dysforie weer extreem enzo.
Laatst had ik ook zo'n moment dat ik er helemaal doorheen zat. Maar nu ben ik weer wat meer tevreden. En joh, die diagnostiek kom eraan. Dat is zo voorbij, en dan kan je aan de hormonen. En dan zal zeker niemand ooit nog twijfelen. Dan gaan je heupen weg, worden je man-boobs kleiner en krijg je minder babyface! En wat Nathan zegt, over het iets eerder vertellen vind ik een goeie!
En die bewijzingsdrang ken ik, maar dat is echt niet nodig. Je bent gewoon een toffe gast!

[Jessy]

Je lijkt er al heel goed mee om te gaan, en fijn om te horen dat het wel goed lukt.
Even doorbijten nog, als je aan de hormonen gaat word je lichaam al wat mannelijker, en krijg je gezichtsbeharing waarmee de babyface vanzelf verdwijnt.
Bewijzingsdrang is geloof ik wel een typisch mannelijk trekje

[Antonnie]

nouja het duurt gewoon nog zo lang voordat ik mag beginnen en merk dat ik dat halfjaar gewoon niet echt meer trek
zo veel stress om vanalles word er gek van, pluspunten zijn dan dat mensen me als jongen zien en dat ik lang ben en dat soort dingen maar neemt niet het feit weg dat ik van die alles aardig depressief word en zie dat ik het niet meer trek eigleijk .....

[intrans]

Zoek misschien afleiding en probeer dingen met trans of wat dan ook te vermijden. Als je teveel eraan denkt kan het ook een soort obsessie worden. Ik weet dat dat moeilijk is als je elke dag wakker wordt en naar jezelf kijkt in de spiegel, maar een forum zoals deze kan ook al een hele boel omhoog brengen.