Mensen...

[Nobel_Vlinder_Wilg]

Zelfvertrouwen heb ik niet veel maar sinds ik anti depressiva gebruik, lukt het me beter om een "schijt aan de wereld- houding" aan te nemen. Dit gevoel werd vanavond echter de grond in geboord.
Ik kwam aangefietst bij bij de AH. Daar stond een groep van ongeveer 7 jongens. Toen ik naar binnen liep kreeg ik dingen als "hee schatje!" en dat soort rare dingen naar mijn hoofd geslingerd. Ik had mijn oordopjes in dus negeerde het. Terwijl ik aan het afrekenen was, zag ik al dat een aantal jongens door de raam naar me aan het kijken waren. Ik voelde me toen al gelijk onveilig, zeker omdat ik wist dat ik wederom langs ze af moest lopen om bij mijn fiets te komen. Toen ik wederom "zelfverzekerd" naar buiten liep hield een van de jongens me aan. (hij versperde letterlijk de weg). En vroeg wat ik vanavond ging doen. Daarop klap ik dan eigenlijk volledig dicht, acuut wordt ik onzeker over mijn uiterlijk en stem. Zeker omdat er 7 koppen op mij gericht waren want ze vonden het allemaal ooh zo leuk..
ik probeer nog een acceptabel antwoord te geven en wens de jongens een fijne avond. Vervolgens roept ineens een van de jongens of ik een jongen ben. Daarop heb ik niet meer gereageerd en ben weggefietst met een hoop geroep en gejoel. Ik vind het gewoon zo vervelend dat "minding my own business" niet mogelijk is en dat ik vervolgens ook nog eens geridiculiseerd wordt. Ik voelde me in deze situatie zo machteloos. Ik ben er nog steeds van ontdaan. Hoe zouden jullie dit aanpakken. Ik wil gewoon zijn wie ik ben zonder hier verantwoording voor af te hoeven leggen maar soms legt de maatschappij je in de houdgreep.

xx Kim

[Zonnig_Kikker_Vallei]

Die jongens zijn de maatschappij niet hoor Een biologisch meisje had waarschijnlijk het zelfde lot ondergaan. We moeten echt niet vergeten hoe kwetsbaar we zijn als meisje, als vrouw. Dat trans zijn komt er dan nog bovenop...

[Trots_Kust_Dolfijn]

Kim, trek het je niet persoonlijk aan... Sommige mannen...

Een biologisch meisje had waarschijnlijk het zelfde lot ondergaan. We moeten echt niet vergeten hoe kwetsbaar we zijn als meisje, als vrouw. ..

Deze film al eens gezien?
Http://nos.nl/op3/video/399225-femme-de-la-rue.html" target="_blank

[Braaf_Zwaan_Konijn]

Nooit leuk, maar je trekt er vast een les uit en kweekt een dikker huidje elke keer dat je zoiets meemaakt

Fay

[Nobel_Vlinder_Wilg]

Jeej dat filmpje, daar schrik ik toch wel van..
Komt dit overal zo voor?
Als homoseksuele jongen voelde ik me op straat onveiliger, dan nu als vrouw. Misschien wel op het naïeve af. Na mijn ervaring van gisteren en na het zien van het filmpje stel ik mijn mening over de veiligheid van de vrouw wel bij.

En wat betreft de situatie probeer ik het nu maar positief te bekijken. Ze hielden me in eerste instantie aan omdat ze me aantrekkelijk vonden. Alleen jammer dat ik dan "geclockt" wordt. Ik blijf dan eindeloos malen wat me nou precies heeft "weggeven". Zelf denk ik toch een flinke dosis onzekerheid en de daarop volgende onzekere lagere stem. Ik zal het echter nooit weten.

xx Kim

[Nobel_Delta_Specht]

Echt, zo naar dit soort dingen...

Je kunt wel zeggen: dit gebeurd zoveel vrouwen/ iedere vrouw vindt dit vervelend, maar de ene vrouw is de andere niet. Je mag er vanuit gaan dat de gemiddelde vrouw meer ervaring en meer zelfvertrouwen heeft en niet bang is dat zodra ze gaat praten, dat ze ineens gezien wordt als een jongen... en de angst voor wat mannen gaan doen als je 'betrapt' wordt.

Mannen zijn echt vervelende wezens dat ze denken het recht te hebben je lastig te mogen vallen. Maar helaas, het is ook redelijk geaccepteerd gedrag in de samenleving. Er wordt van vrouwen verwacht dat ze adequaat op zulke situaties kunnen reageren.

Ik heb mezelf aangeleerd dat als zij degenen zijn die mij lastig vallen, dat ik niet 'verplicht' voel om er 'netjes' op te reageren. Ik schijn dan ook heel veel arrogantie uit te stralen. Maar zou je ze echt een trap in de ballen geven of echt hele nare dingen terug zeggen, dan denk ik toch wel dat het je nog kwalijk genomen wordt ook nog door de maatschappij, want ja: "Boys will be boys after all," en je mag ze het recht daarop niet ontnemen... zoiets.

Ik zou zeggen: "Praat er over met vriendinnen." Hopelijk kunnen zij je ook vertellen hoe zij met dat soort situaties omgaan en misschien kun je het dan niet meteen zien zoals zij het zien, of misschien voel je dat ze jou niet helemaal begrijpen, je kunt er toch van leren want uiteindelijk zal je het toch net zo als zij willen aanpakken.

Je ziet er leuk uit, dus wat er gebeurd is, is wat je zou kunnen noemen: negatieve vleierij. Het is het soort compliment die je gegeven wordt en waar je achteraf alleen maar heel naar van wordt.

Knuffel

[Nobel_Delta_Specht]

Ik blijf dan eindeloos malen wat me nou precies heeft "weggeven".

Je beschrijft in mijn ogen heel duidelijk hoe ongemakkelijk je je hebt gevoeld en dat zullen zij ook gemerkt hebben en dan gedacht hebben: wat is het wat ze probeert te verbergen...

[Moedig_Klif_Bos]

Erg jammer dat je niet met rust gelaten kan worden. Dat je je onveilig voelt zou iedereen hebben want je staat alleen tegenover een groep. De paar keren dat ik dit vroeger meegemaakt heb (ben nu oud en oninteressant ) kwam ik weg met een luchtig grapje en maximaal proberen te negeren. Het gevoel dat je krijgt als je gespot bent als trans is waardeloos en kan je zelfvertrouwen een knauw geven. Die knauw gaat met de jaren sneller voorbij en kun je beter hanteren. De vanzelfsprekendheid van je nieuwe leven wordt ook steeds beter. Laat je trots niet kapotmaken door een stel rukkers, die je na 5 minuten weer vergeten zijn. Rug recht en neus in de lucht!

[Vief_Hert_Strand]

Helemaal mee eens,ga er niet tegen in probeer een plank voor je hooft te krijgen,
zodraa je er voor uit komt wie je bent, wordt je geschofeerd en in de zeikn genomen.
kom voor je zelf op, en maak je sterk ander pakken ze jou.
je bent er , en je mag er zijn, wie zijn ze My ass.
veel sterkte , en knuffels Henny.

[Nobel_Vlinder_Wilg]

Bedankt voor jullie reacties... ik heb ook nog een flinke weg te gaan in het accepteren van mezelf en me daar ook naar te gedragen. Ik loop nu dan ook bij een psycholoog die me hopelijk kan helpen bij dit proces. Echter vrees ik dat ik binnenkort een andere psycholoog moet gaan zoeken, omdat degene die ik nu heb tijdens het intake gesprek vroeg of ik nu ook zwanger kon raken. Mensen hoeven absoluut niet alles te weten over het onderwerp, maar dit soort vragen vind ik toch wel heel schandalig. Vertrouwen acuut het raam uit

xx Kim