Psychische gevolgen HRT NL versus VS

[Venka]

Ik ben van mening dat je niet moet gaan twijfelen als je verhalen leest van anderen.

och.. Aafke, ik twijfel gelukkig niet. Daar ben ik te stabiel voor en heb ik vertrouwen in het VU. Feminisatie betreft inderdaad méér dan alleen de borst ontwikkeling en overigens.. ben ik zelf helemaal tevreden met een A cup.
Het zit meer in de hoek van: "als je op een forum slechte referenties en scores leest over een bepaald hotel, dan kies je wellicht toch voor het andere hotel". Mogelijk niet altijd terecht.. Iedereen is ook zo tevreden over het PIG.. (echt wel fijn voor je), daar steken die zes gesprekken bij het VU maar karig tegen af. In Thailand opereren ze ook beter en je wordt opgevangen in een echt hotel.. Jee... wat goed

In een hotel prachtig maar je bent wel een week of 6 van huis en dat weegt voor mij niet op tegen de kwaliteit van hun kunnen.Ik kan met geen mogelijkheid alleen daar zitten 6 weken lang.Nee ik ga voor de operatie naar het VUmc (zou eerst UZ Gent worden) en ben ik na een weekje ziekenhuis lekker weer thuis met de mensen om mij heen waar ik van hou.En of de kwaliteit beter is in Thailand durf ik te betwijfelen hoor,iedereen is zo tevreden als of het een SRS hemel is voor transen.Ik ga er vanuit dat ook de chirurgen in het VU ook het beste met ons voor hebben en dat het geen slagers zijn.Ik stel geen hele hoge eisen aan een vagina,het moet werken,moet goed kunnen plassen en het moet een beetje lijken dan ben ik al tevreden.Daarom is het UZ Gent voor mij afgevallen,ik hoor te veel bloederige verhalen van de chirurg daar door prof. Dr. Monstray.Mijn psych (Alwin) is juist weer positief en zijn patiënten zijn heel tevreden over de SRS in Gent.Dus wat is het beste en ik denk dat iedereen haar eigen afweging maakt wat het beste is en als het voor die persoon alles lukt dan is haar behandelaar toch de beste.

[Anon20180730]

mee eens... wel.. bij mogelijke complicaties ben je dichtbij Amsterdam en voor mij is het ook vertrouwd.. Wel een beetje een koude omgeving (dat ziekenhuis) en na vijf dagen al weer naar huis en dan maar alles verder zelf regelen.. vind ik nog wel een 'wat kort door de bocht' gedachte .. maar ook dat weegt niet op tegen de andere gedachte 'niet "lullen", maar doen'

[Anon20210626]

Irene bedoelde het stukje ook iets anders denk ik .........

[Veronica]

Ik ben van mening dat je niet moet gaan twijfelen als je verhalen leest van anderen.Ik heb zelf PCH-100 pleisters en 2 keer 50 androcur p/d en zit ook op een kleine A-cup en ik denk dat de borst groei heel erg erfelijk is bepaald.Ik ken zat meiden die van nature een kleine cup maat hebben of sterker gewoon geen borsten en ik praat over geboren meiden.Wat ik veel belangrijker vind naast borstgroei is hoe je verder lichamelijk veranderd.Mochten je borsten niet verder komen dan een A-cup je kan ze altijd laten vergroten maar blijft de rest van je lichaam mannelijk wat moet je dan.Veel vrouwen hebben vaak een lekkere volle kont en mooie vlezige benen dan mannen.Het totaal plaatje moet kloppen bij een transitie en je niet blind staren op een specifiek lichaamsdeel.Vergeet niet dat mannen vaak opscheppen over de grootte van hun geslachtsdeel en wie zegt dat (trans)vrouwen dat ook niet doen.

Om weer on-topic te gaan,ik voel mij prima met mij hoe het nu gaat.Geestelijk ben ik lekker in balans en daar voor hoef ik niet naar een Amerikaanse endocrinoloog hoor.Ik heb een fijne psycholoog (Alwin) en wij beiden zijn heel tevreden over mijn transitie maar ook over mijn ontwikkeling als vrouw.Ik doe tot nu toe (maar ga over naar het VUmc per 12 februari) mijn transitie bij het PIG en ik heb daar ondertussen al een gesprek of 30 gehad en mijn psychologische begeleiding is prima.Ik heb heel veel aan Alwin gehad en zonder hem was ik niet geweest wie ik nu ben.Dat het VUmc slechts 6 gesprekken hanteert is standaard en zijn er meer problemen dan ga je naar de regionale GGZ.Het vrouw gevoel of zich vrouwelijk voelen is een ontwikkeling wat gewoon tijd nodig heeft en zelfs na de transitie gaat de geestelijke transitie gewoon door.

Ik wil niet zeggen dat het in NL niet beter of anders kan maar het is ook per definitie ook niet beter in de U.S.A. hoor en wat ik vaak hoor is dat de transitie/operatie van sommige mensen beter is dan die van een ander of dat zij het beter voor elkaar hebben,so what! Opscheppen kan iedereen en helaas zijn veel trans mensen gevoelig hier voor en gaan gauw twijfelen aan hun eigen transitie om dat velen psychische wat instabiele zijn dan mensen zonder GD.Dat iemand naar huis is gestuurd zonder Androcur kan diverse oorzaken hebben.Toen ik voor het eerst bij mijn VU psycholoog kwam en vertelde dat ik Androcur gebruik was de eerste vraag hoe voel jij je er onder,ben je wel eens depressief,neerslachtig.Dus er zal wel een reden zijn want ook VU mensen weten dat Androcur nodig is om de productie van testosteron te remmen.

Met dat borstgroei klopt het helemaal, mijn moeder heeft een kleine D, een goede vriendin van mij heeft kleine F (ze spaart voor een borstverkleining, zij is zelf maar 1.53 lang en heeft door haar borsten al jaren rugklachten).

En andere meiden die ik ken zitten in de grens B tot C, dus zo is dat.

Verder is het zo dat mannen ook niet vallen op grote borsten, merendeel valt op cup B tot D omdat dat natuurlijk uitziet.

En wat de borstgroei van Melany betreft, zou dit niet aan het feit kunnen liggen dat je XXY hebt?

Maar goed, ik hoop dat ik spoedig mijn hormonen krijg, volgende week moet ik naar de endo, vraag mij af hoe lang ik daarna nog moet wachten.

P.S. Vergeten bij te zeggen, in de VS mag je alles voornamelijk zelf betalen, als ik een zak geld had zou ik het VU niet nodig hebben, ik vind het niet erg want op eigen houtje is natuurlijk ook niet de oplossing, wat ik wel beter vind in de VS dat je meerdere manieren hebt om oestrogenen toegediend te krijgen, pillen zijn prima en ik heb er absoluut niks tegen, maar er zijn betere alternatieven daar.

[Samantha]

In de VS heb je toch van die inplantaten zodat je maar eens per 3 maanden een nieuwe moet hebben??

[Danielle]

Ze zijn bij het VU wat terughoudender geworden met de androcur. Ik ben begonnen met 100 mg per dag. Na een jaar kreeg ik erg veel last van neerslachtigheid en kreeg het advies de androcur te halveren naar 50 mg per dag. De endocrinoloog vertelde me toen ook dat de startdosis tegenwoordig ook 50 mg per dag is. Merkte van die halve dosis wel andere narigheid, zoals donker wordend baardhaar. Dus ik zit weer op 100 mg per dag.

[Veronica]

Ze zijn bij het VU wat terughoudender geworden met de androcur. Ik ben begonnen met 100 mg per dag. Na een jaar kreeg ik erg veel last van neerslachtigheid en kreeg het advies de androcur te halveren naar 50 mg per dag. De endocrinoloog vertelde me toen ook dat de startdosis tegenwoordig ook 50 mg per dag is. Merkte van die halve dosis wel andere narigheid, zoals donker wordend baardhaar. Dus ik zit weer op 100 mg per dag.

Had je dan al donkerder baardhaar voor je aan de HRT begon dan? Ik heb namelijk vrij donker baardhaar maar als ik iedere dag scheren zie je er absoluut niks van, en na 2 dagen moet je wel goed kijken echter zover komt het niet omdat mijn gezicht net een rasp is.

[Freetouch]

Kwablijkelijk was mijn titel niet duidelijk genoeg...

Het lichamelijke is inderdaad te betwisten, en behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.
Waar het mij meer om ging is het emotionele / psychische. de dosering in de VS is vele malen hoger met bewezen resultaten.
Echter het percentage zelfmoorden tijdens de HRT is erg hoog, terwijl die in NL bijna te verwaarlozen is...
Ja het is heftig, maar "I love it!" emoties worden zo intens, en de rest staat in de openingspost.

[Veronica]

Kwablijkelijk was mijn titel niet duidelijk genoeg...

Het lichamelijke is inderdaad te betwisten, en behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.
Waar het mij meer om ging is het emotionele / psychische. de dosering in de VS is vele malen hoger met bewezen resultaten.
Echter het percentage zelfmoorden tijdens de HRT is erg hoog, terwijl die in NL bijna te verwaarlozen is...
Ja het is heftig, maar "I love it!" emoties worden zo intens, en de rest staat in de openingspost.

Ik had al het voorgevoel dat je het zo bedoelde, wist het niet zeker.

Het klopt wel, maar je moet wel stevig in je schoenen staan voor zo'n dosis, mitst het wel meer effect biedt dan de lagere VU dosis.

[Anon20180730]

Dat het een enorme psychische impact op je heeft dat kan ik ondertussen wel beamen, toch proberen ze in de USA de maximaal waarden te behalen. en niet zonder succes... Ik voel me meer vrouw als ooit te voren, heb een borst ontwikkeling waar je U tegen zegt, in 3 maanden tijd van niets naar een kleine A cup, en nog voel ik ze continue groeien... (als het maar bij een B-cub stopt!)
Maar vooral de perceptie veranderd...
Ja vrouwen kijken compleet anders dan mannen. Natuurlijk is dat wel eens tijdens mijn opleiding sociologie wel eens behandeld, maar het zelf meemaken is andere koek.
Ik heb zo ook nooit kunnen begrijpen dat een meisje verliefd kon worden op haar idool, een onbereikbare liefde, en zo intens dat je je leven er voor wil geven... Ja liefde, houden van, verliefdheid is zo intens veel mooier geworden, heftiger, maar het is zo gigantisch intens dat je er helemaal van de wal kunt raken en niet meer helder kunt denken... Maar wat is dat leuk... Totaal geen seksistische ideeën meer maar houden van zoals het denk ik ooit bedoeld is... Wat kom je als man da toch enorm te kort... Ik ga proberen dit op een of andere manier vst te leggen en in kaart te brengen, want dan hebben er vel mensen wat aan, en als ik het goed omschrijf... dan blijft er geen man meer over vrees ik.

XXX Melany

hoi Melany, ook zonder estradiol hormonen voel ik me vrouwelijk.. anders was ik aan de transitie niet eens aan begonnen. De impact van de hormonen daarop is m.i. maar marginaal. Ik kan niet spreken over jouw liefdesleven, maar mannen kunnen mijn inziens toch ook heel intens verliefd zijn.. zonder altijd en direct aan sex te denken.
Leg ook in je "memoires" vast dat er genoeg vrouwen zijn die heel intens geruime tijd hun partner kunnen bedriegen met hun bereikbare liefde