Kleden als ander geslacht

[Sylvana]

Hoi allemaal,

Ik weet eigenlijk mijn hele leven al dat ik gewoon in het verkeerde lichaam geboren ben, maar leef nog steeds als jongen. Mijn familie en vrienden weten allemaal dat ik me een meisje voel, maar daarbij houdt het op. Ik vraag mezelf altijd af wat ik nou precies moet doen. Een voor de hand liggende oplossing is waar mensen altijd van uitgaan: dat ik me zou moeten gaan kleden als vrouw en als vrouw zou moeten gaan leven.

Veel transgenders doen dit natuurlijk al ik denk dat dat misschien ook wel een goede oplossing is. Alleen kan ik mezelf gewoon niet voorstellen dat ik mezelf als vrouw zou kleden en vervolgens naar buiten te gaan / naar familie te gaan / naar school te gaan. Dat lijkt me veels te eng en ik zou me volgens mij veel te ongemakkelijk voelen. Ik heb wel al een keer thuis mezelf als vrouw gekleed bij mijn ouders en mijn broertje, en dat vond ik wel ok, ook al was dat ook een vreemd gevoel voor de eerste keer Maar om mezelf als vrouw te kleden en dan buiten huis te treden zou ik echt niet durven.

Mijn vraag aan jullie is hoe jullie deze stap hebben genomen? Op een dag kleedde je als het andere geslacht en deed nooit meer iets anders? Heb je het eerst verteld aan je omgeving dat je morgen als het andere geslacht op bezoek zou komen? En hoe zijn jullie over de drempel geklommen om zoiets aan te durven?

[Sarah]

Hey Sylvana,

Het is inderdaad een grote stap en het heeft ook zeker even geduurd voordat ik dat zelf durfde. Bij mijn moeder thuis was het geen probleem daar heb ik het ook gedaan sinds ik aan mijn moeder verteld had hoe ik me voelde.

Echt naar buiten gaan is een tweede. De eerste keer dat ik dat deed ging ik met de trein naar een vriendin in Rotterdam. In het begin was ik de hele tijd erg gespannen en keek de hele tijd schuchter om me heen. Uiteindelijk bleek het nergens voor nodig want niemand keek naar me om! Die goede ervaring heeft ervoor gezorgd dat ik binnen een maand alleen nog maar vrouwenkleren droeg.

[Anon20180730]

ik vond het zelf geen goed idee om "in eens" in vrouwenkleding naar mijn werk of familie toe te gaan.. Wie zou ik daarmee 't meest mee treffen? Mezelf of de ander.
Het was meer stap (je) voor stap (je)..en nog steeds ga ik wel zo te werk. Voor mijn naasten (partner, kinderen, familie) heb ik heel veel tijd ingeruimd..
Overigens vond ik binnenblijven ('in de kast' geloof ik) helemaal géén goed idee.. "Naar buiten toe, uitproberen & doen" was voor mij belangrijk. Al is het maar om te ervaren hoe het voor mezelf voelt en zit. Een 'coming out' om definitief in de andere kleding en sekse te gaan leven, is natuurlijk niet zo maar iets. Daarvoor is op zijn minst "zelf acceptatie" nodig. "Geduld zal je redden", zegt mijn partner altijd tegen me

[Fay]

Dat is een goeie, kleine stapjes het devies

Mensen die in 1 keer omgaan, ik geloof het niet zo, iig zeker niet mijn id, proberen uitzoeken oefenen etc, en stapjes terug mag ook best:)

Fay

[Kim-NL]

Bij mij is het ook heel geleidelijk gegaan.
Ik begon met het dragen van foundation en het dragen van skinny jeans. In dit tijd vond ik het heel eng om bij de make-up te kijken, maar daar wen je aan en je raakt er steeds meer vertrouwt. En om eerlijk te zijn, het interesseert mensen ook niet. Die komen zelf voor een doosje tampons of aspirines, en houden zich echt niet bezig met de personen die bij de make-up gang staan. Vervolgens ben ik androgene kleding gaan dragen. Een hemdje met een getailleerd colbertje bijvoorbeeld. Ook ben ik in die tijd naar de van Haren gereden om een paar pumps te komen. Deze heb ik in eerste instantie alleen op mijn kamer aangehad. Vervolgens ook beneden bij mijn gezin. En zo geoefend. Op die manier kan je je kleding subtiel veranderen. En de make up ben ik ook subtiel uit gaan bereiden.
Een persoon op youtube die mij altijd heel erg heeft geïnspireerd is Gigi Gorgeous voorheen gregory gorgeous. Ik volg haar al vanaf het begin en was een homoseksuele jongen die ook make up droeg, vrouwenkleding en hakken aan had. Inmiddels is zij ook uit de kast gekomen als transgender maar het is mooi te zien hoe zij langzaam steeds vrouwelijker wordt. Daarbij vind ik haar ook nog eens heel grappig! Bekijk maar eens haar eerste filmpje en het laatste filmpje wat ze heeft geupload. Een mega verschil. Alle filmpjes die daar tussen komen laten het subtiele transformatie proces duidelijk zien. http://www.youtube.com/channel/UCzco9CewPf0F-SP1p6LhWrw" target="_blank
Sorry voor het lange verhaal x Kim

[Veronica]

Inderdaad Kim, een groot verschil

Hoe deed ik het? In februari kocht ik een skinny broek, begon dat gewoon te dragen, dan nog een broek en een simpel t-shirt wel om en om ook jongens kleding gedragen.

In juni ging ik helemaal voor, jongens kleding de kast uit, meiden kleding erin, voornamelijk broeken en t-shirts en vestjes, erg uni.

Eind augustus begonnen met make-up, mijn doel was in het begin al om in de zomer vakantie helemaal om te gaan, zodat ik nieuwe schooljaar als Veronica begin, daarna kwam de rest vanzelf, laarzen met hak, iets meer algemene verzorging, een short voor onder een langere trui (handig met legging of dikkere panty) en ga zo maar door, ik heb wel pumps maar krijg snel pijn in mijn voeten van, moet nog leren lopen erop

En ja ik heb ook een hele mooie rok (vind ik dan) maar het duurt wel een tijd voordat ik het durf om die te dragen.

[Sylvana]

Fijn om te horen dat ik niet de enige ben die het erg spannend vind. Ik hoor wel vaker mensen zeggen dat unisex kleding dragen een goede manier is om langzaam aan te switchen. Maar ik kan me niet echt wat voorstellen wat er met unisex kleding bedoeld wordt :O Hoe ziet het er uit? Koop je dat bij de mannen of vrouwen afdeling?

Bij mij is het ook heel geleidelijk gegaan.
Ik begon met het dragen van foundation en het dragen van skinny jeans. In dit tijd vond ik het heel eng om bij de make-up te kijken, maar daar wen je aan en je raakt er steeds meer vertrouwt. En om eerlijk te zijn, het interesseert mensen ook niet. Die komen zelf voor een doosje tampons of aspirines, en houden zich echt niet bezig met de personen die bij de make-up gang staan. Vervolgens ben ik androgene kleding gaan dragen. Een hemdje met een getailleerd colbertje bijvoorbeeld. Ook ben ik in die tijd naar de van Haren gereden om een paar pumps te komen. Deze heb ik in eerste instantie alleen op mijn kamer aangehad. Vervolgens ook beneden bij mijn gezin. En zo geoefend. Op die manier kan je je kleding subtiel veranderen. En de make up ben ik ook subtiel uit gaan bereiden.
Een persoon op youtube die mij altijd heel erg heeft geïnspireerd is Gigi Gorgeous voorheen gregory gorgeous. Ik volg haar al vanaf het begin en was een homoseksuele jongen die ook make up droeg, vrouwenkleding en hakken aan had. Inmiddels is zij ook uit de kast gekomen als transgender maar het is mooi te zien hoe zij langzaam steeds vrouwelijker wordt. Daarbij vind ik haar ook nog eens heel grappig! Bekijk maar eens haar eerste filmpje en het laatste filmpje wat ze heeft geupload. Een mega verschil. Alle filmpjes die daar tussen komen laten het subtiele transformatie proces duidelijk zien. http://www.youtube.com/channel/UCzco9CewPf0F-SP1p6LhWrw" target="_blank
Sorry voor het lange verhaal x Kim

Toevallig heb ik al heel veel van haar filmpjes gezien ja. In het begin had ik nog wel een filmpje gezien dat ze zei dat ze duidelijk wilde maken dat ze geen transgender was, maar inderdaad gewoon homo. Ik wist niet dat ze nu had toegegeven transgender te zijn Maar ze droeg in het begin ook altijd al vrouwen kleren inderdaad, zoiets zou ik nog niet durven. En ik weet niet zeker of ik dat ook mooi vind bij mezelf zonder borsten

P.s. volgens mij staat de tijd op het forum een uur vooruit :O

[Britta]

Zit er zelf nu ook tegen aan te hikken. Wil het wel. Maar er zijn wat praktische bezwaren.
Als dat is opgelost ga ik eens gewoon een wandeltochtje hier in de omgeving maken. Zeker door de weeks onder schooltijd kan ik dat een keer doen. Niemand die het zal zien.
Ken het. Emotioneel is het een enorme barrière. De deur uit, flat uit en dan het gevoel hebben dat alle ramen je aanstaren. Zal wel veel moed oprapen zijn voor dat ik de deur uitstap. Rare is dat het mij emotioneel makkelijker gaat vallen dan het vertellen aan familie e.d. Vreemde ken je niet en je probeert ze natuurlijk niet te kwetsen. Maar als zij moeite hebben met een transgender is dat hun probleem. Dat ligt bij mijn naaste dan toch anders.

Maar goed, de tijd moet je even ook aanpassen in je instellingen. Waarschijnlijk zit je in de verkeerde tijdzone.

[Fay]

Even voortborduren,enorm opkijken tegen de zomer, nu ken er wel eea gecamoufleerd worden, straks niet meer ((nog een bijwerking van hrt, ik moest het woord gecamoufleerd echt ff opzoeken, geen id meer hoe je dat schreef, enfin..)

Als ik nu de deur uitga vallen de minpunten niet zo op, behalve dat ik lang ben

Straks in zomer, warm, sjah, dan zieje overduidelijk een mannenlijf,en daar zit ik niet op te wachten

Zul je ook altijd blijven zien, hoe gaan jullie daar mee om?hoe zien jullie die periode tegenmoet?uiteraard de oeroude zelfacceptatie, maar dat gaat nie zonder slag of stoot

Fay

[Emma]

Geleidelijk werkt wel het beste maar ja, wat is geleidelijk? Ik ben in een periode van 6 maanden 'om' gegaan, maar ik moet zeggen dat in die zes maanden ik combinaties heb aangehad waar ik me nu niet meer in zou durven vertonen.
En veel hangt van je maten af, en van je figuur. Kijk goed om je heen naar wat de cisgenders om je heen aanhebben, de meeste vrouwen lopen niet in rok of jurk en de meeste mannen hebben ook gewoon een spijkerbroek en een trui aan deze dagen.