Toekomstmuziek..?

[Anon20180501]

Kaalheid muizen verleden tijd!

Ik heb nog nooit een artikel van Ivan wolffers (hoogleraar VU) kunnen terugvinden op zijn eigen site. (als hij die heeft dan)
Daarom maar een link naar de site waar ze in ieder geval altijd op verschijnen. Van de reacties onder het artikel neem ik
vooralsnog afstand. Overigens neem ik het artikel zelf ook nog niet echt serieus ..

Ik wist trouwens niet dat muizen kaal konden worden. Geen kat die dat verder interesseert natuurlijk maar deze poes wel.
Mocht dit ooit werkelijkheid worden dan weet ik nog wel een paar vrij On-opvallende plekjes in mijn weelderige haarbos (kuch... )
die wel wat pokon kunnen gebruiken.

x Daniéla

[Emma]

Vreemd genoeg is een geslaagde baarmoedertransplantatie dichterbij...

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2672/Wet ... uwen.dhtml" target="_blank

[Anon20180501]

Hai Emma

Het exclusieve moedergevoel en de verbondenheid die je voelt met je baby in je 'buik' is niet voor te stellen als dat er voor jezelf niet inzit of er nooit in zal zitten.
Ik begrijp de vrouwen zeer goed die deze ontwikkelingen vol blijde verwachting tegemoet zien ..maar toch even vergelijken met ons traject.

Het handelt ook hier om een typisch voorbeeld van een kunstmatige ingreep die een duurzame innerlijke wens werkelijkheid doet worden. Het enige verschil wat ik zie is dat wij zonder de medische ingrepen (als je voor het hele traject gaat) geen alternatief voorhanden hebben om onze duurzame gevoelens - en dan bedoel ik vooral die van je volledig vrouw voelen - te verwezenlijken. Natuurlijk is het unieke bijzondere contact met je baby in je buik onevenaarbaar maar het 'moedergevoel' wel door de andere mogelijkheden aan te grijpen die daar zijn om 'zwanger' te geraken en moeder te worden van je eigen kind(eren). Ik laat adoptie even buiten beschouwing omdat daarbij geen medische ingrepen bij komen kijken.

Dan rijst dus bij mij de vraag of deze behandeling in de toekomst ook 100% vergoed zal moeten worden door de zorgverzekeraars. In een perfecte wereld - waarin alles mogelijk is zonder een centje pijn - zou ik zeggen vooral doen ..je maakt er veel mensen ontiegelijk gelukkig mee!! (edit; of is dat het enige criterium wat er toe doet?)

Maar ja...

x Daniéla

[Raisa]

Vreemd genoeg is een geslaagde baarmoedertransplantatie dichterbij...

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2672/Wet ... uwen.dhtml" target="_blank

De grote vraag is of je het er voor over hebt om transplantatiepatient te worden want dat is op zijn zachtst gezegd erg naar. Bovendien zul je ook moeten stoppen met de hormoonkuur.

[Anon20180501]

Interessante opmerking Raisa, een gever verruilt eigenlijk van positie met de ontvanger.. maar toch ik kan zo een aantal situaties benoemen waarin een vrouw besluit verder geen kinderen meer te nemen/willen ook al is dat fysiek nog mogelijk en speelt haar leeftijd hierin nog geen enkele rol. Jij ook, dat weet ik zeker.

Eventueel - mocht het zover komen - zijn ze dus wel beschikbaar.

Ik kan me er iets bij voorstellen dat je dan moet stoppen met de hormonen, die krijgt de baby dan waarschijnlijk ook binnen, maar is dit de enige reden?
Jij kan me daar vast iets meer over vertellen..

x Daniéla

[Emma]

Ik vind het ook een theoretisch verhaal hoor, tegen de tijd dat dit zou kunnen gaan spelen ben ik al drie keer oma of zo.

Aan de andere kant is een vriendin van mij zwanger en telkens als ik een foto van haar buik op facebook zie krijg ik plaatsvervangende kriebels, je weet wel dat gevoel dat van je hoofd naar je tenen golft en dan weer terug.

Van stoppen met hormonen zal geen sprake zijn denk ik, wel met het in overeenstemming brengen van hormoonwaarden die bij een zwangerschap horen. En dan weet ik niet of ik het passend vind om een greep te doen in de toch al niet al te grote voorraad zwangerschapshormonen waar een aantal jonge vrouwen van afhankelijk zijn...

Nee, ik doe het nog wel even met dat gevoel....

[Anon20180501]

Hai Emma

Ik denk dat ik dus wel een bepaalde leeftijd hebt bereikt waardoor het voor mezelf niet meer zo hoeft dat gevoel van in blijde verwachting (kunnen) zijn, dus kinderen kunnen krijgen zoals elke vrouw. Ik heb ze natuurlijk ook al en dat in combinatie met mijn leeftijd...

Maar ik begrijp jou en je gevoel heel goed. Velen van ons lopen rond met een kinderwens (zie oa dit Topic) en betreuren het dat dat alleen nog maar buitenbaarmoederlijk te realiseren is en waar een fiks prijskaartje aan hangt.

A small step for man, one giant leap for mankind... mocht het zover komen.

x Daniéla

[Raisa]

Het rotte als transplantatiepatient is dat je je afweersysteem moet onderdrukken wil het getransplanteerde orgaan niet afgestoten worden. In het eerste jaar na transplantatie is dat risico het grootst. Je moet hiervoor een cocktail aan medicatie slikken die beslist niet goed is voor je gezondheid. Hoe de feutus op die medicatie en de lage weerstand van de moeder reageert is nog maar de vraag evenals wat er met het kind moet gebeuren als de baarmoeder tijdens de zwangerschap wordt afgestoten.

Met progynova moet je sowieso stoppen wanneer je zwanger bent (staat in de bijsluiter), het is ook maar de vraag of de hormoontherapie kan samengaan met de immuunsuppressiva. En last but not least: je kunt als MtF geen kind baren omdat de heupen te nauw zijn: een geboorte zal altijd via een keizersnede moeten plaatsvinden.

[jacqueline]

beter zou zijn als men baarmoeder en eierstokken zou verkrijgen via stamceltechnologie. Bv stamcellen van je zus of moeder. Dan is de kans op afstoten een stuk minder.

[Anon20180730]

en tegen de tijd dat je in de overgang komt kan het hele zwikkie eruit.. (verzakkingen, vleesbomen al dan niet kwaadaardig, etc..). Neen.. geef mij maar een 'baarvader'..