We zijn in het nieuws. maar verder geen nieuws.

[Sabrina]

Ik vind die artikelen altijd zo zwak geschreven, daaruit blijkt dat er nog veel onwetendheid is over het onderwerp. Het blijft vreemd dat je in een land als Nederland, op het PIG na dan, geen zorg kunt krijgen voor je probleem. En dan nog doodleuk in een filmpje Amsterdam als "trangender capital of the world neerzetten." Mensen in het Noorden en het Zuiden van het land kunnen nog naar het UMCG of Gent, maar de gehele randstad moet het met het VU doen. Waarom kan ik niet gewoon naar mijn lokale ziekenhuis om mijn bloedwaarden te testen en vervolgens tegen iemand te vertellen dat het prima met me gaat? Moet ik daarvoor elke keer weer reiskosten betalen om naar Amsterdam te gaan en tijd met de psycholoog innemen voor iemand die aan de diagnostiek wil beginnen?

[Anon20180730]

Ik vind die artikelen altijd zo zwak geschreven, daaruit blijkt dat er nog veel onwetendheid is over het onderwerp. Het blijft vreemd dat je in een land als Nederland, op het PIG na dan, geen zorg kunt krijgen voor je probleem. En dan nog doodleuk in een filmpje Amsterdam als "trangender capital of the world neerzetten." Mensen in het Noorden en het Zuiden van het land kunnen nog naar het UMCG of Gent, maar de gehele randstad moet het met het VU doen. Waarom kan ik niet gewoon naar mijn lokale ziekenhuis om mijn bloedwaarden te testen en vervolgens tegen iemand te vertellen dat het prima met me gaat? Moet ik daarvoor elke keer weer reiskosten betalen om naar Amsterdam te gaan en tijd met de psycholoog innemen voor iemand die aan de diagnostiek wil beginnen?

'onwetendheid'. Mogelijk.. Het heet te zijn dat Nederland mede voorop loopt in de transgenderzorg.. ik ben ook wel verheugd dat ik niet in Peru of in Syrié of in Uganda woon.. Ik woon in het zuiden van Nederland, maar kon destijds niet naar Gent ('n stop voor NL' heette het ). Wat zou ik daar nou toch vreselijk over moeten gaan zeuren..? Mijn gezichtshaar moest er ook af, logopedie was nodig en wellicht nog veel meer gedoe. Bijvoorbeeld voor genitale ontharing moet ik ook gaan reizen, maar de behandeling wordt wel vergoed. Misschien wil ik wel naar Thailand. Of raak ik toch diep in een depressie. En is een therapie noodzakelijk, probleem want mijn zorgverzekeraar heeft geen contract met juiste therapeut voor mij. Moet ik toch weer gaan zoeken en misschien wel wat reizen.. PIG is al bezet. Bovendien is Gent nou zoveel dichterbij? Ik kan naar mijn huisarts (1 km rijden) om mijn bloedwaarden te laten testen. Maar hij heeft geen zak verstand van genderdysforie zegt ie.. So what.. Wat moet ik nu?
Ik ben dus wel okay met een ontvankelijk 'competence center' in Amsterdam.. In de zorg lijkt het erop dat er meer van deze 'centers' ontstaan, waardoor reizen nodig wordt.. Jammer dan.. of misschien wel 'maar gelukkig ook'.. Zo'n center in het zuiden indien betaalbaar? Graag..

[Fay]

Mm, zie het probleem wat dat betreft ook niet zo,je hoeft er niet elke dag naar toe,en als je gaat is het vaak mogelijk eea aan afspraken te combineren(ok, dat gaat wel eens fout idd) en eenmaal groen 4 x per jaar babbelen en nog wat onderzoek, als alles een beetje ok gaat

leuk? nee maar in een transitie zijn er zaken die een stuk minder leuk zijn

Fay

[Veronica]

Ik geef je een voorbeeld, mijn moeder heeft schildklier en vroeger moest ze alle onderzoeken in 3 verschillende ziekenhuizen doen, daardoor duurde alles extra lang.

Later kon ze alles in 1 ziekenhuis doen en diezelfde dag was alles klaar.

Toen ik naar de VU ging voor onderzoek had ik in totaal na 3 uur bloedonderzoek, dexascan, gesprek en controle bij de endocrinoloog en aan het einde mocht ik mijn hormonen halen, als dit bij verschillende ziekenhuizen was zou dit veel langer duren.

De oplossing? Een ziekenhuis die net als VU het "hele pakket" aanbiedt, dan kan alles verdeeld worden en zoubdat hele patiëntenstop gedoe niet eens bestaan.

En verder moeten we blij zijn dat PIG en VU bestaan, wij hoeven daar niet dagelijks naartoe dus dat valt mee, en na de groene lichtbhoef je ook maar 4x per jaar naartoe.

[Alexandra]

Tja, nieuws... ik volg het niet, en het is toch voorspelbaar wat de reacties zullen zijn. Bemoeials heb je overal, ik zoek ze in elk geval niet op, laat staan dat ik hun voorspelbare hersenspinsels ga lezen en me druk ga zitten maken over wat een of andere contactgestoorde zit te raaskallen op een internet pagina, over iets waar ze niks vanaf weten, maar het wel uitgebreid willen pretenderen. Ik snap trouwens niet waarom er nu weer een artikel aan vuil word gemaakt, het euvel is onderhand wel bekend.

Sowieso kijk ik helemaal geen nieuws meer. Alleen maar negativiteit, sensatie en populisme waar ik helemaal niks mee kan. Een vrolijk verhaal lees je niet, het lijkt of iedereen dood en verderf op de deurmat wil aantreffen. Die gretigheid naar ellende kan ik niet meer bevatten. Ik ben heus niet wereldvreemd geworden, ik weet heus wel dat de mens van nature een monster is, en altijd zal blijven. Dus ik probeer me te richten op het goede in de mens, en dat te zien, en dat eruit te halen. Daarnaast kun je toch niet alle ellende veranderen wat duizenden kilometers plaats heeft gevonden. Wereldverbeteraars zijn er al genoeg, en je ziet wat die aanrichten: nog meer ellende. Het is beter om dicht bij jezelf te blijven, vooral in een transitie, en je te richten op jezelf en alle negativiteit te vermijden, en het positieve op te zoeken.

Het heeft voor mij gewerkt... goed bedoeld advies.

[Anon20180501]

Ik ben het behoorlijk met je eens Sasha. Dat wil zeggen, ik snap dat je zolang je in het traject zit je niet ook nog eens alle problemen van de wereld kunt aantrekken. Wat niet impliceert dat men het allemaal niet zou kunnen schelen maar dat er even iets belangrijkers tussen is gekomen.

Ik probeer het allemaal een beetje te scheiden. voor mij persoonlijk relevante ontwikkelingen op nationaal politiek niveau bespreek ik soms hier maar naast dit forum ben ik ook actief op een politieke site, en daar houd ik me vooral bezig met wat er allemaal op internationale niveau afpeelt, ook met LHBT-issues.
De laatste tijd echter - zeg maar 1 jaar, sinds ik in de eindfase van mijn traject zit - volg ik alleen nog maar de discussies en bemoei ik me er verder niet mee.
Op twee fronten tegelijk alles geven kan ik niet, dat zou 2 keer de helft dus niks worden.

x'jes Daniéla

[Lise]

ik ben ook wel verheugd dat ik niet in Peru of in Syrié of in Uganda woon..

Ik denk ook dat het belangrijk is je dit wel regelmatig te beseffen, ook al is het een beetje een open deur. Met alle problemen die er in Nederland zijn op allerlei vlakken, hebben we toch verdomd veel mazzel dat we hier wonen. Dat relativeert misschien een beetje de pech die sommigen op andere vlakken hebben en de negativiteit die je daardoor kan voelen.

[Sabrina]

'onwetendheid'. Mogelijk.. Het heet te zijn dat Nederland mede voorop loopt in de transgenderzorg.. ik ben ook wel verheugd dat ik niet in Peru of in Syrié of in Uganda woon..

Met ontwetendheid verwees ik naar de schrijver van het artikel, die impliceert dat iedereen een operatie overweegt en onderscheid maakt tussen iemand met genderdysforie en transgenders en de reacties die daarop volgen.

Natuurlijk ben ik blij dat er iets als het VU bestaat en dat ik daar toegang toe heb, maar dat neemt niet weg dat er geen dingen verbeterd kunnen worden wat betreft transgenderzorg in Nederland. Tot het moment dat je groen licht krijgt vind ik het ook goed dat al die begeleiding daar bij elkaar zit, omdat zij op dat moment alle middelen hebben om jouw helpen en te zien of ze je geschikt achten voor groen licht en later voor een operatie. Maar momenteel heb ik het gevoel dat ik voor de routine zaken onnodig tijd en geld inneem van zowel mezelf als van mensen die de experts op dat gebied nodig hebben en die nu helemaal niet meer aan de beurt komen. Ik vraag me af of dat dan niet uit een andere pot kan komen, zodat dat ook nog lokaal geregeld kan worden. Ideaal zou natuurlijk zijn als al het extra geld er zou komen, wat iedereen in Nederland minder dan een euro per jaar aan premie zou kosten, maar ik denk dat er nog wel meer instanties daar om staan te springen.