een goedbedoeld compliment....maar auw....

[diederique]

Het begin was voor mij echt vervelend. Ik ken het, vervelend, ja. Maar al het begin is moeilijk.

Eerlijk gezegd ken ik geen enkele trans die na een maandje op hormonen super passabel was. Sorry, maar dat is gewoon zo. Het duurt jaren voor dat de veranderingen zo groot zijn dat er nauwelijks nog twijfel is, en minimaal 5 jaar voor dat er geen spoor meer van de mannelijkheid terug te vinden is. Als je denkt passabel te zijn, vinden anderen van niet. Als je denkt zelf niet passabel te zijn, vinden anderen weer van wel. Je hebt er dus niet zoveel aan. Daarom ben ik er maar mee opgehouden om me er nog langer druk om te maken. 100% passabel zijn zal niemand 100% van alle tijd lukken, ooit komt de aap hoe dan ook uit de mouw, een bepaalde hoek van je gezicht, postuur, iets wat je zegt, gebroken stem, lengte, of je verklapt het als genderkind en dan worden mensen weer boos dat je ze niks hebt verteld. Het is dus nooit goed...

Beter je kin omhoog, borsten vooruit en vooral glimlachen, laat je niet kisten!

Een harde waarheid, maar wat mij betreft heel erg waar.

[Mike78]

pick the one that makes u feel good:)

maw, je gedachten over een situatie bepalen hoe je je voelt , choose the right one

Fay

LIKE

[Barbarella]

Sommige vrouwen geven sommige vrouwen complimentjes over hun uiterlijk. Soms met een vriendelijke blik en soms met een vriendelijk woord.

That all.

Barbarella

[Lindsay]

je kunt altijd nog gaan hockeyen..

Helpt dat dan?

[Lindsay]

Om ook serieus antwoord hier achter te laten:

Het is volgens mij al eens ergens wat voorbij komen suizen dat wij er iets meer voor moeten doen dan de doorsnee vrouw.
Dit wil helemaal niet zeggen dat het helemaal niets kan worden dat is een stukje waar je zelf veel aan kan doen.
Helaas hebben we niet allemaal een baby huidje, met een stukje zelf verfraaiing zullen we dus aan de slag moeten.
Dat heeft ook zijn tijd nodig om tot een goed resultaat te komen, kleding is een keuze maar is het de juiste keuze die je zelf maakt?
Make up is ook een keuze maar zeker ook een gevoelskwestie, wat doe je met je haar lang kort krullen donker of licht allemaal keuzes die je moet maken.

Nu is een compliment krijgen zeker waar je een beetje naar op zoek bent, je wil toch een bevestiging van "je bent goed bezig" en als je dan het compliment niet op de juiste waarde kan of wil inschatten dan blijf je met frustraties rondlopen.
Mijn ervaring met complimentjes is neem ze positief, kijk bij thuiskomst of waar je bent nog eens extra in de spiegel dan zie je dat het goed zit.


(Volgens mij is dit probleem erger bij MtF dan voor FtM, de laatste groep zal ook wel problemen ondervinden helaas ik ben daar niet in thuis).

[Anon20180730]

mijn reactie was oprecht. Je kunt jezelf echter ook té serieus nemen. Dat laatste verandert dan niet de rij voor de kassa waarin je staat of gemaakte opmerkingen. Jij staat daar als vrouw en kiest daarvoor. Zeker in het begin van je transitie mag je ook niet verwachten dat niemand je 'leest'. Dat is soms pijnlijk en soms ook gewoon nodig. Wie de bal kaatst kan hem terug verwachten, zolang het dan maar geen hockeybal is, au..

[Janneke]

Tja, passabel...wat een kut woord. Probeer blij te zijn dat je mag leven dan komt de rest vanzelf.

[Fay]

Ervoor kiezen?

Btw,waarom bevestiging willen vinden in buitenwereld, zolang jij jezelf volledig accepteerd zoals je bent hoef je die bevestiging niet te zoeken en te vinden in de buitenwereld, bevestig jezelf,lets focus on that

en lees dit nog eens door:

Is it possible to hear criticism, even insult, and find deep acceptance in any internal response that emerges in the moment - grounded in the unshakeable knowing that what you really are doesn't need defending? And then, being radically open, is it possible to find a nugget of truth in what they are saying, even if it results in momentary humiliation, and destruction of the image of the one you thought you were?

This doesn't mean you become passive and weak. Quite the opposite. You stop identifying as 'the victim' or 'the hurt one', and stop seeing the other as 'the enemy', and you remain open and vast, the infinite capacity for all life, for all thought and sensation and feeling. And here, in the midst of conflict, you discover the place where conflict ends, and wake up to a love and understanding beyond reason.

Yes, every human relationship is a constant invitation to let go. Your mother, your father, your friends, your lovers, your co-workers, everyone you meet - here are your final gurus, your ultimate teachers. Listen to them.

Fay

[Freetouch]

Tja, passabel...wat een kut woord. Probeer blij te zijn dat je mag leven dan komt de rest vanzelf.

Ik zou mijn doelen wat hoger durven te stellen....

[Lindsay]

mijn reactie was oprecht. Je kunt jezelf echter ook té serieus nemen. Dat laatste verandert dan niet de rij voor de kassa waarin je staat of gemaakte opmerkingen. Jij staat daar als vrouw en kiest daarvoor. Zeker in het begin van je transitie mag je ook niet verwachten dat niemand je 'leest'. Dat is soms pijnlijk en soms ook gewoon nodig. Wie de bal kaatst kan hem terug verwachten, zolang het dan maar geen hockeybal is, au..

De rij aan de kassa wordt er zeker niet minder lang door, en het is de eerste keren als vrouw buiten de deur eng, spannend of hoe je het ook wil noemen.
Het is onderdeel van het leven, je zal hier zelf boven moeten staan en alles wat je hebt naar buiten uit laten stralen.
Met positieve uitstraling kom je veel verder dan alleen maar klagen of negatief denken/uiten.
Ik geef toe dat mijn eerste stappen buiten de deur niet alleen zijn gemaakt, deze stappen heb ik mogen beleven met een super goede vriendin.
Nu is het bijna de normaalste zaak van de wereld om lekker naar buiten te gaan, wel ff kijken niets vergeten...................(lipstickje).

Oh ja z'n hockeybal is inderdaad hard golfballetje trouwens ook....................