Ik wil me aanmelden bij het VUmc, maar...

[MichelleH]

Zoals ik het begrepen heb (maar dat is inmiddels zeven jaar geleden), komt het op het volgende neer.
Ze vinden ze het bij de VU erg belangrijk dat door een behandeling de "kwaliteit van leven" niet minder wordt. De vrees is dat als iemand geen of een beperkt sociaal leven heeft (zoals ik), een behandeling tot gevolg zou hebben dat die persoon nog meer geïsoleerd raakt. Daarom vinden ze het hebben van een vaste dagbesteding buitenshuis en eventuele hobby's buitenshuis (zoals sporten) belangrijk.

Ik denk dat de school daarom zo belangrijk is voor het traject.

[Veronica]

Zoals ik het begrepen heb (maar dat is inmiddels zeven jaar geleden), komt het op het volgende neer.
Ze vinden ze het bij de VU erg belangrijk dat door een behandeling de "kwaliteit van leven" niet minder wordt. De vrees is dat als iemand geen of een beperkt sociaal leven heeft (zoals ik), een behandeling tot gevolg zou hebben dat die persoon nog meer geïsoleerd raakt. Daarom vinden ze het hebben van een vaste dagbesteding buitenshuis en eventuele hobby's buitenshuis (zoals sporten) belangrijk.

Ik denk dat de school daarom zo belangrijk is voor het traject.

Dat mag dan wel kloppen, tegelijk wordt tegen haar gezegd dat ze pas aan een dergelijk traject mag beginnen als ze klaar met school is, ik zit ook op school en zit al aan de hormonen en ook ik ben bij de VU, vandaar dat ik zo verbaasd hierover ben.

[Meisje1991]

Stiekem begin ik mij af te vragen welke psycholoog je hebt,

Ik begin me dan inderdaad ook af te vragen welke psycholoog je hebt.

De psycholoog is mevrouw R. Schepers. De voornaam lijkt me niet handig om bekend te maken, omdat ze dit anders wel erg snel vindt als ze haar eigen naam zou Google'en Volgens mij werkt ze ook nog niet zo lang bij het VUmc, volgens "een andere bron" pas sinds juni 2013.

Volgens de psycholoog is het dus belangrijk dat je naar die school gaat om een sociaal leven te hebben. Maar als je daar gepest wordt en je helemaal niet op je plaats bent, dan heb je volgens mij juist geen sociaal leven op die school. Dan komt er ook nog bij dat die opleiding geen toekomstperspectief biedt.

Dat "actief" blijven kon ik eerst nog wel enigszins begrijpen, maar het verbaasde me zo enorm toen ze zei dat diezelfde school een rede is om niet met medische behandeling te mogen beginnen omdat ik daar niet mezelf kan zijn. Iets wat ik al tijdens het 1e gesprek verteld had aan haar...

Als ze tijdens het volgende gesprek weer begint over het belang van die school, dan ga ik meteen vragen wat voor belang het heeft als ik toch pas behandeld wordt nà die school. Ik ben benieuwd...

Hoe zit het eigenlijk met de kans om via het UWV die taxi-opleiding, waarover je schreef, te gaan volgen?

Het UWV is nog aan het overleggen met de opleidingsinstantie. Het is de bedoeling dat ik een dezer weken bericht erover krijg. De arbeidsdeskundige twijfelde een beetje aan mijn sociale vaardigheden i.v.m. mijn autisme en wil eerst overleggen. Hoewel ik nu prima functioneer, kijkt het UWV nog tegen papieren van enkele jaren geleden aan Ik ben nu in positieve zin anders dan toen die papieren werden opgemaakt, dat merkte de arbeidsdeskundige tijdens het gesprek met mij ook

Verder liep het overleg ook vertraging op, omdat ik nog schoolgaand ben. Het UWV raadde mij aan om eerst met school te stoppen. Maar ja, dat vond mijn psycholoog weer niet goed...

De vrees is dat als iemand geen of een beperkt sociaal leven heeft (zoals ik), een behandeling tot gevolg zou hebben dat die persoon nog meer geïsoleerd raakt. Daarom vinden ze het hebben van een vaste dagbesteding buitenshuis en eventuele hobby's buitenshuis (zoals sporten) belangrijk.

Ik denk dat de school daarom zo belangrijk is voor het traject.

Tot daar zou ik het nog enigszins kunnen begrijpen, maar dat behandeling pas mag beginnen nadat ik klaar ben met die school... dan heb ik toch alsnog geen dagbesteding als de behandeling zou beginnen?

En buiten dat zie ik niet hoe school nu iets toevoegt aan mijn "levenskwaliteit". Ik ga er naartoe met tegenzin, alleen maar omdat het "moet" in de hoop in aanmerking te komen voor behandeling. En eenmaal op school heb ik geen vrienden en zit ik grotendeels v/d tijd in m'n eentje achter een computer niks te doen/internetten/te slapen/autistische klasgenoot vervelen of ben aan het wandelen door de school onder het mom van "ik ga even naar de WC" De pauzes breng ik zelfstandig door in mijn auto. En het leukste van zo'n dag: de rit van/naar school rijden. Ik vind het niet echt "levenskwaliteit-verhogend"...

Ik spijbel de laatste tijd steeds vaker in de zin van stelselmatig enkele lesuurtjes eerder vertrekken , maar dat heb ik maar niet bij het VUmc verteld

Dat mag dan wel kloppen, tegelijk wordt tegen haar gezegd dat ze pas aan een dergelijk traject mag beginnen als ze klaar met school is, ik zit ook op school en zit al aan de hormonen en ook ik ben bij de VU, vandaar dat ik zo verbaasd hierover ben.

Psycholoog gaf als argument dat het pas na school mag, omdat ik op school niet als vrouw erheen kan (mag niet van school, onveilig). En dat weet de psycholoog al vanaf het 1e gesprek. Daarom vind ik het nog meer vreemd dat ze mij dan zo nodig op school wil houden

Maar goed, ik hoop dat ik tijdens het volgende gesprek er meer duidelijkheid over kan krijgen.

[Veronica]

Ik heb daar zelf ook geen verklaring voor enige wat ik ervoor kan bedenken is dat of ze op deze rare manier denkt dat je een diploma krijgt en dan beter en stabieler een baan vindt als je daarna aan je transitie begint (wat nergens op slaat vind ik) of heeft beste mevrouw geen beneul van waar ze mee bezig is.

Ik zelf gok op haar zwangerschap, mijn moeder was ook een vrij chagarijnig type tijdens de zwangerschap, wie weet doet die psych ook zo erdoor.

[Jeste]

En buiten dat zie ik niet hoe school nu iets toevoegt aan mijn "levenskwaliteit". Ik ga er naartoe met tegenzin, alleen maar omdat het "moet" in de hoop in aanmerking te komen voor behandeling. En eenmaal op school heb ik geen vrienden en zit ik grotendeels v/d tijd in m'n eentje achter een computer niks te doen/internetten/te slapen/autistische klasgenoot vervelen of ben aan het wandelen door de school onder het mom van "ik ga even naar de WC" De pauzes breng ik zelfstandig door in mijn auto. En het leukste van zo'n dag: de rit van/naar school rijden. Ik vind het niet echt "levenskwaliteit-verhogend"...

Hoe is je dagbesteding eigenlijk als je niet naar school zou gaan? Geen school of werk hoeft namelijk niet te betekenen dat je geen zinnige dagbesteding hebt.
In jouw geval zou niet naar school gaan juist wel voor een zinnige dagbesteding kunnen zorgen, lijkt mij. Zolang je maar eigen initiatief hebt om de hele dag bezig te kunnen zijn. Dat is beter dan op school wachten tot het weer tijd is om naar huis te gaan.

[Barbarella]

Sorrie Jeste Dit is geen aanval...

Ik ben allergisch voor het woord dagbesteding.. Een dag besteed je niet, een dag breng je door.. En het is niet aan een therapeut of wie dan ook om te bepalen of dat nuttig is of niet.

Mijn dag gister doorgebracht met aankleden en bij iemand langs gaan om daar een erg diep gesprek mee te hebben. In de avond een ietsie pietsie teveel gedronken.. Vandaag erg vroeg op..., Uren aan een stuk gehuild ... geslapen .. nus weer wakker.

Is dit nuttig? Ja voor mij wel.

Barbarella

[Freetouch]

De Emotionele Rollercoaster, tja wat moet je ermee, maar uiteindelijk leer je jezelf er door kennen...
Het is wel moeilijk om in die periode te incasseren, maar ga nooit aan jezelf en je idealen twijfelen...

X Melany

[Silvia]

heb iemand hier ervaring met Mw. Drs. Immelie Peeters als Psycholoog ?

[Barbarella]

heb iemand hier ervaring met Mw. Drs. Immelie Peeters als Psycholoog ?

Ja, ik.

Barbarella

[Fay]

oh dear...

Fay