Jaren terug woonde ik in Amsterdam. In Bos en Lommer om precies te zijn. Ik vond sommige dingen leuk in die buurt, andere dingen minder. Ik heb het wel over 15 jaar geleden. Er was veel criminaliteit in de buurt en een hoop gesjoemel. De grens tussen goed en slecht was vaag en veel was niet wat het leek. De zonnestudio was een bordeel, Het bordeel was vrouwen handel. De turkse slager was een buurtcentrum, bij de coffeeshop kon je tazers kopen geloof ik, maar dat is me nooit duidelijk geworden omdat het ook kan zijn dat ze me de tazer lieten zien omdat ze niet wilde dat ik terug kwam. Wat er bij de videotheek gebeurde weet ik niet maar ik had niet de goede huidskleur om er achter te komen.
Anyway de sigarenboer was ook ook een buurtcentrum, gokpaleis, en marktplaats voor zaken die van de vrachtwagen waren gevallen. De eigenaar was een goeie gast. Echt een goeie gast. Ook maar iemand die zijn hoofd bovenwater probeerde te houden, en "Van de vrachtwagen gevallen" maocht geen heling betekenen. Hij had een klant die om halve pakjes shag kwam vragen en hij wilde een oude man geen "nee" verkopen, dus hij gaf de man de pakjes die beschadigd waren voor half geld. En hij kwam er achter dat de man recht had op een oorlogsslachtoffer vergoeding van het een of het ander. Toen heeft hij hemel en aarde bewogen om die man zijn vergoeding toe te laten komen.
Zo iemand is een goed mens en die tref je maar zelden.
Vandaag vroeg ik een vuurtje aan iemand op straat, en het duurde ff voor ik het doorhad dat hij het was. Ik had mijn dikke grote zonnebril op, en hij herkende me niet. Ik ben doorgelopen zonder me kenbaar te maken en dat vind ik heel erg stom.
Gaat denk ik anders dan verwacht, want afgelopen weken familie en vrienden verteld. Reacties waren allemaal heel positief. Van heel erg blij dat ik er zo eerlijk over was, tot vragen wat medicatie met je doet (zorgen om botontkalking e.d.)
Dus allemaal heel erg leuk en bezorgt in de goede zin: wat betekent het voor mij en hoe kunnen we helpen. Ondertussen ook wel met mijn moeder nagellak wezen kopen en ze vind het leuk om te vertellen en te laten zien hoe je make up e.d. aanbrengt. Ontroerend was het gewoon toen mijn zusje in tranen stond toen ze me voor het eerst als vrouw zag (omdat ze mij mooi vond). Loop dus thuis als vrouw rond, altijd leuk en altijd goed voor compliment voor kledingkeuze (blijk volgens broertje enorme smaak als vrouw te hebben en als man niet). Vrienden maakte het niks uit, ik was wie ik was en of ik man of vrouw was maakte hun niet uit, zolang ik maar gelukkig was.
Eerst dacht ik dat ik het met de psycholoog over familie en vrienden moest gaan hebben en hoe uit de kast te komen. Maar dat is al gedaan.
Nu dus de volgende horde, baan vinden (solliciteren als man? of vrouw?) en weer een eigen plekje krijgen (zit nu noodgedwongen bij mijn ouders, wel gezellig, maar na 10 jaar zelfstandig niet wat je wilt). Maar ook hoe ga ik het aanpakken in de wijk, ken redelijk wat mensen goed en kom die ad random tegen bij het uitlaten van de hond e.d. Dus hoe ga ik dat aanpakken. Niet bang voor het buiten lopen, wel om bij het rondlopen constant met dit feit aangesproken te worden).
Maar goed morgen naar het PIG (als man nog), niet enorm gespannen, meer enorm veel zin in (het gaat nu echt gebeuren!).
Look at others and try not to see what makes them different, but what connects them
Succes vandaag, Brenda! Ik hoop dat het gesprek aan je verwachtingen voldoet.
Ik wil even kwijt dat ik sinds deze week een packer gebruik (Mr. Limpy). Eerst wist ik niet goed hoe ik het op zijn plek moest houden, maar toen kwam ik op het forum het zelfgemaakte harnas van Nathan90 tegen met instructies hoe je zelf zo'n ding moest maken. Dat heb ik gedaan en het zit goed! Dank je wel, Nathan.
....dat ik vandaag terug ging naar een kapper waar ik 5 maanden geleden was geweest en ik kon concluderen dat ik als mevrouw in het systeem stond zonder dat ik dat zelf excpliciet heb aangegeven
Blijkbaar was mijn overkomen toen overtuigend genoeg dat men dat als vanzelf aannam, ergens wel flaterend
Heb het zo gelaten, ook al was ik er vandaag duidelijk niet in vrouwmodus
