ouders.

[Zacht_Buizerd_Gans]

Ik heb mijn ouders het verteld was niet echt makkelijk maar was wel opgelucht dat ik het vertelt heb. Ze steunen mij ok allebei in wat er kommen gaat en zo.

Maar nu zit mijn moeder er erg mee, ze slaap er slecht van , ze denk dat straks niet meer geaccepteerd door sommige mensen(en meer van dat soortdingen), als ik er met haar over praat begint ze te huilen. Volgens mij snapt zij het niet echt en kan ze het niet echt accepteren denk ik.

Zijn er dingen dat ik haar dat ik haar kan helpen dat ze het begrijpt?

Groetjes marloes.

[Edel_Dolfijn_Bunzing]

Je kan het proberen uit te leggen, maar je moet je moeder de tijd gunnen, ze moet het willen begrijpen.

Mijn moeder accepteert mij, echter ze wil er niet over praten, zo simpel is dat en dat is geen probleem, echter dat ze mij hij of bij oude naam noemt doet wel pijn, echter na 23 jaar moet je ook maar eens plots je kind anders noemen.

Gewoon de tijd geven.

[Vief_Zeehond_Krab]

Ik snap je moeder heel goed. Haar angst heeft beslist een grond van waarheid. Alleen door haar de tijd te geven er aan te wennen, zoals Veronica aangeeft, en haar de komende maanden/jaren te laten zien hoe jij met die angst"punten" omgaat zal ze heel langzaam die angst wat kwijt raken. Ze wil jou beschermen en wenst jou niets anders dan het goede. Het is voor een stuk ook haar angst, niet alleen om jou, maar ook om de acceptatie die ze zelf in de omgeving gaat ondervinden. Het is een avontuur met dit keer niet alleen maar gezonde en leuke uitdagingen. Sta haar er in bij dan kan ze jou ook bij staan.

[Helder_Strand_Vos]

mijn moeder was ook ongerust enzo,, ook al zagen ze het wel aankomen al,, maar steunde me 100%. logisch dat ze niet zoiets heeft van okeee leuk zeg,, zullen we een feest geven?
het word beter met de tijd, na 1.5 jaar was het normaal geworden bij mij..

[Zwart_Zwaluw_Mus]

Ik zou ook zeker benadrukken dat je dezelfde persoon blijft. Heb toch al vaker gehoord dat velen het ervaren als een "afscheid", en iemand anders ervoor terugkrijgen, en dat is natuurlijk niet zo.

[Lila_Baai_Zwaluw]

ja.. je blijft natuurlijk wel dezelfde persoon, maar toch vind ik ook dat je wel veranderd, onder invloed van hrt, je redeneert iets anders, je gevoelens en emoties zijn different, maar ook zie je er ook nog eens anders uit

[Zonnig_Kikker_Vallei]

Je blijft dezelfde persoon maar de mensen leren delen van je kennen die je altijd verborgen hebt gehouden. Voor hen verander je wel degelijk.
Mijn moeder dacht hetzelfde overigens. Maar ze heeft inmiddels door dat het met de acceptatie erg meevalt...

[Machtig_Libel_Spreeuw]

"Er bleek een heel aardig mens in mij schuil te gaan" hoorde ik laatst iemand zeggen op TV en dat klopt volgens mij als een bus voor de meesten van ons.

[Zonnig_Kikker_Vallei]

Zoiets heb ik ook gezegd bij Omroep Brabant... Volgens mij is dat een grotere waarheid en geldig voor veel meer mensen dan ik dacht.

[Machtig_Libel_Spreeuw]

Ik wist wel dat jij het was