VRAAGJE??

[marloes.25]

Weet ff niet hoe moet beginnen.

Heb maandag de eerste intake gesprek gehad in het UMCG (met mijn ouders), moet er (helaas) nog eentje.
Op zich geen probleem hoor het gesprek van maandag is ook goed verlopen met de psycholoog en laten met de psychiater er bij.
Bij het twee de gesprek krijg ik ook te horen als ik in met de diagnostische gesprekken mag beginnen zo als het maandag ging denk ik dat dat wel goed zit.

(maar zo als ik al in de introductie al zij dat ik een verslaving had wat nu niet meer van toepassing gelukkig).

Maar had woensdag een gesprek met mijn behandelaar (counselor) ook omdat ik maandag de intake heb gehad.
maar we kwamen op de vraag, Wat je kan doen ik de in de tussen tijd tussen de intake en de diagnostische gesprekken omdat er 1 jaar tussen zit??

En ik wil graag er open in zijn over mijn genderdysforie in mijn omgeving,
hoe kan ik daar mee omgaan, hoe zou je dat kunnen doen bijvoorbeeld.
Vind het wel zelf best wel moeilijk.

groetjes marloes xxx

alvast bedankt voor de voor allee mooie worden & tips.

[Jeste]

Het lijkt me toch wel afhankelijk van je persoonlijke situatie, dus misschien heb je hier niet heel veel aan.
Je zou alvast kunnen gaan expirimenteren met een vrouwelijker uiterlijk. Zoals je kledingstijl veranderen. Dat kan best in stapjes.
Dan valt er hopelijk wat op. Ik zag echter in een ander topic dat je daar al mee bezig was.
Begint dat al een beetje op te vallen?

Je schreef ook dat je graag over genderdysforie wil vertellen aan mensen uit je omgeving. Misschien eerst aftasten wie dat goed kan begrijpen. Het lijkt mij wel prettig om te beginnen bij iemand die echt open staat om het over dat onderwerp te hebben. Dan wordt het later, als je het meer gewend bent om erover te praten, wel makkelijker tegenover anderen voor wie dat onderwerp misschien niet zoveel zegt.

[TimV]

Hey,

Ik zit nou zo ongeveer in dezelfde positie (ik heb ongeveer een maand geleden een intake gesprek gehad in Amsterdam). Ik heb al een tijdje geleden aangegeven bij mijn omgeving met welke gedachten ik rondloop (niet bij iedereen, maar degenen die ik het meest vertrouw). Mijn tactiek is om zoveel mogelijk op andere dingen te focussen (school/werk/hobbies). Als ik mezelf niet bezig hou merk ik dat ik veel sneller depressief wordt omdat ik meer over mijn lichaam aan het denken ben (over het algemeen redelijk negatief). Daarnaast zoek ik ook steun bij mensen die ook genderdysforie hebben, die heb ik leren kennen via transvisie in Amsterdam (misschien is er een soortgelijke organisatie in Groningen?). En als laatste praat ik om de week/twee weken met een psycholoog buiten de genderkliniek om, dat helpt ook om de tijd door te komen. Ik weet niet zeker of dat voor jou ook werkt allemaal, maar het enige wat je kan doen is geduld hebben en in je hoofd houden dat deze situatie tijdelijk is. Met je omgeving omgaan, daar kan ik je weinig tips over geven. Mijn omgeving accepteert heel makkelijk dat ik een tomboy ben, altijd al geweest, maar dat ik in de toekomst als man verder wil gaan wil er niet echt in. Ik weet niet hoe je dat duidelijk kan maken, maar ook daarbij, misschien dat geduld en wachten een oplossing is. Sorry als dit allemaal een beetje vaag overkomt, ik ben een beetje moe Misschien hebben andere mensen nog meer suggesties?

Succes in ieder geval,

Gr,

T.

[Jessie]

Een jaar tussen intake en de gesprekken?!?! O dear ...

ik wacht nig op mijn intake zou deze woensdag gebeld worden maar ga maandag maar weer zelf bellen.

voor de rest inderdaad veel bezig blijven dat help zeker.
gelukkig kan ik op mijn werk doen wat ik wil en me uiten zoals ik wil. Iedereen weet er daar van en kijkt er niet meer van op als ik volledig en femme op het werk verschijn en dat voelt erg fijn. kan helaas nog niet full time maar kan zo nog wel even door.

Maar of ik het nog een jaar zo trek... denk dat ik maar weer is contact opneem met transvisie in de tussentijd.

[Emma]

1 jaar, dat is van vroeger hoor. Volgens deze lijst is het voor 18+ een maand of 2 na de intake...

http://www.vumc.nl/afdelingen/zorgcentr ... den/322086" target="_blank

[Anon20190122]

Volgens mij ging het vroeger sneller in de zomer van '95 het eerste gesprek en in de herfst van '96 mijn srs!

[Veronica]

Volgens mij ging het vroeger sneller in de zomer van '95 het eerste gesprek en in de herfst van '96 mijn srs!

Dat is zeker snel, echter met tegenwoordig honderden "patiënten" (ik zie mezelf niet zozeer als een patiënt, vandaar tussen haakjes) is het bij VU wel langer dan dat, wel zijn de wachtlijsten voor intake en diagnostiek korter dan voor mij 1,5 jaar terug maar daartegen merk je dat andere dingen langer duren en het lijkt wel alsof VU iets strenger aan het worden is.

[Anon20190122]

Dat is dus veranderd er niet bepaald verbeterd!
Heb je al een beetje zicht op je srs?

[Veronica]

Dat is dus veranderd er niet bepaald verbeterd!
Heb je al een beetje zicht op je srs?

Tja als de ontharing NU goed was dan zou ik in mei kunnen denk ik, misschien zelfs eerder.

ECHTER heb ik pech, na 6 behandelingen moet er nog veel weg dus ik hoop eind december op de wachtlijst te komen (momenteel 2 a 3 maanden wachttijd) dus over 1 jaar ofzo, wil eerst leven op orde hebben en de boel beneden voor ik SRS onderga.

Of ik haast heb? Ja en nee, haast met SRS heb ik niet maar de herstel dus wel, al voltooi ik dat wel geduldig af maar goed hrt was de belangrijkste voor mij want die doet de echte werk.

[Anon20190122]

Dat klopt de hrt doet erg veel met je lichaam het is echt bijzonder om te zien hoe je lichaams beharing verminderd en verdwijnd en je borsten gaan groeien en doet zelfs in mindere mate nog wat met je stem

Ik heb nog de oude manier van gezichts ontharing gehad in '95\'96 was laser net nieuw de ontharing ging gewoon verder na de srs dat was toen een heel langdradig proces wat ik eigenlijk nooit helemaal door heb gezet ik heb er na 3 jaar elke week ontharen de brui aan gegeven en haal tot op heden 2 keer per week een scheermesje over mijn gezicht de haren zijn niet echt storend maar worden net iets te lang