dat ik dit misschien best ook ergens anders poste, misschien interessant voor andere mensen. dus hier mijn antwoord op die persoon zijn vraag.
best ******
(ik ga er van uit dat je ook iemand thuis hebt en niet weet je dit wilt vertellen aan die persoon?)
- Geloof me of niet maar niet enkel hormonen veranderen je lichaam, ik heb (tot nu toe) nog niets van hormonen genomen maar heb het 100%
natuurlijk gedaan. veel mensen zullen zeggen dat dit onmogelijk is maar dat is (naar mijn inziens, ik zeg nooit dat ik alwetend ben) niet waar.
voeding, sport EN op de juiste manier trainen. door zo mager mogelijk te eten en veel cardio te doen verlies je uiteindelijk wel veel je
mannelijk postuur en door dan op de juiste manier te trainen bouw je eigenlijk de spieren op die je er vrouwelijk(er) laten uitzien.
indien je meer wil weten hierover mag je me gerust een prive berichtje sturen. WEL moet ik zeggen dat dit best gepaard gaat met advies
van je dokter, hoe banaal het ook klinkt. extreme cardio (die wel opgebouwd word natuurlijk)
kan gevaarlijk zijn want je weet nooit of je hartafwijkingen hebt, en groot gewichtsverlies kan ook gevaarlijk zijn dus een bezoekje aan de
huisarts op voorhand is altijd beter. je kan altijd het excuus (moest dit nodig zijn) gebruiken dat je een sportief lichaam wilt en toch even
wilt weten of alles in orde is. verder kan helpt het ook heel veel om de juiste haarsnit en overtollig haar te verwijderen, je benen bv zien
er meteen HEEL wat vrouwelijker uit zonder haar. er vanuit gaande dat het nog eventjes geheim moet blijven kan je bv een haarsnit nemen
die men een pixie cut noemt (zoek even op) die kan je vrouwelijk stijlen als je alleen bent maar die kan je ook gewoon eventjes mannelijk achteruit
leggen voor het dagelijks leven. een excuus voor je benen en dergelijk te scheren kan bv zijn dat je wilt fietsen ofzo, wees creatief, het valt
op in je hoofd maar eigenlijk leggen mensen niet zo snel de link als je denkt.
- ik ben in huis 90% vrouw ja, en ik zou het niet fantastisch noemen maar eerder natuurlijk, het voelt gewoon correct.
natuurlijk is het de eerste keren heel spannend en leuk maar dit komt vooral omdat het een beetje geniepig is, zodra ik het aan mijn vriendin
verteld heb is dat spannende eraf gegaan en werd het eerder een natuurlijk/correct gegeven. ik zou ook zonder problemen het huis uit gaan
maar ik voel aan dat mijn vriendin hier nog niet klaar voor is, hoe je het ook draait of keert met haar moet ook rekening gehouden worden.
maar zij weet ook dat het een kwestie van tijd is voor voltijds vrouw word, ik geef haar gewoon een beetje aanpassingstijd als ik het zo mag
noemen.
- mijn vriendin (er vanuit gaande dat dit ook onderdeel van je vraag is "hoe heb je de stap gezet")
ik ben zowiezo een persoon die denkt dat een persoon zich nooit never mag schamen voor hij/zij zich voelt.
ook ben ik van mening dat je ware zelf verloochenen 1 van de ergste dingen is die je jezelf kan aandoen in het leven,
jezelf van geluk ontnemen is nooit goed want je leeft maar 1 keer. (tenminste als je geen boedhist bent
) ik zei gewoon op een dag tegen mezelf ik vertel het gewoon aan mijn vriendin, met de gedachte in mijn achterhoofd,
aanvaard ze het, dan kunnen we samen gelukkig zijn, aanvaard ze het niet dan staat ze mijn geluk in de weg en so be it.
ik heb haar gevraagd om met een paar vrienden wat te gaan drinken, dat hebben we dan effectief gedaan, na een pintje of 5 a 6
zodat ik wat meer moed had maar toch nog in staat was een deftig gesprek te voeren heb ik haar eventjes opzij genomen
en het gewoon op tafel gegooid bij manier van spreken. ons gesprek was kort maar krachtig (je wilt haar niet overrompelen met
alles in 1 keer, zeg gewoon de basis maar ga niet in detail). ik heb dan op het idee gekomen om samen een boek te kopen, en
een soort dagboek te houden waar zowel ik als zij onze gevoelens kunnen opschrijven want laten we eerlijk zijn schrijven gaat
net iets vlotter dan praten als het over heel diepe gevoelen gaat.
ik wil benadrukken dat dit VOOR MIJ de beste manier was, ik ben geen alwetend persoon en respecteer iedereen met een andere
mening.
groetjes Ariel