De dag die ik hoogstwaarschijnlijk nooit meer zal gaan vergeten.
Ik ga vandaag uit de kast voor mijn ouders.
Dit is waar ik al jaren tegenop zag, dit ga ik vandaag doen.
Omdat ik hier geen dag langer mee wil en kan wachten.
Het is mijn tijd.
En wat vind ik het spannend.
Ik voel me gespannen en nerveus. Dit is voor me ook onvermijdelijk. Een echt perfect moment komt er toch niet, anders was dat in verloop van de jaren wel al zo geweest.
Mijn verwachtingen t.a.v. ouders zijn toch wel tamelijk positief op dit moment.
Tot zover dat je dit ''nieuws'' positief kunt ontvangen.
Het is en blijft moeilijk. Mijn kracht zal mijn eerlijkheid naar mezelf moeten worden.
Het ergste om het te vertellen is voor mij aan mijn ouders.
Als ik dit heb gehad, zal er denk ik ongeacht hoe ze reageren er een kei uit mijn buik verdwijnen, scheelt weer wat kilo's
.Mijn volledige comming out zal zeker geen maand meer duren.
Omdat het voor mij niet goed of beter meer voelt om te zwijgen.
Ik wou jullie even een kleine up-date geven.
Groeten Daan
