Onbevangen meisje

[Jessah]

Vanmiddag zag ik klein meisje.
Het kleurde haar tekening met vrolijke kleurtjes in.
Ze zong erbij een mooi liedje op haar eigen wijsje
en ik stond er bij stil, het bracht me in ontroering.
Zo puur, zo liefdevol en ook onbevangen.
Was ik ook zo'n kind jaren terug?
Nee, integendeel ik was gevangen
en ben het nog, al sla ik in mijn gedachten een brug
naar dat kind zo klein en zorgeloos.
Mijn levenskleurplaat zou zich anders gaan kleuren,
door de vrolijke stiften, die ik boven mijn zwarte stift verkoos.
Ze zouden mijn keuzes duidelijk anders doen inkleuren.
Ook zou ik een ander liedje zingen
en ik weet haast zeker: de vogels zouden vrolijk meefluiten.
Een lied wat ik niet langer zou kunnen bedwingen.
De situatie van vanmiddag deed me weliswaar mijn tranen uiten
want ik zag in de situatie een afspiegeling naar mij.
Ook in mijn binnenste schuilt een meisje, nog zo klein
en graag zou ik haar zien spelen, ongeremd en vrij.
Dat is de spiegel die ik vandaag zag en dat was fijn.

Tessa